ÜŞÜRÜM
Sen dostumsun benim gülünce güneşler açan
Bulutlara rüzgara asarım suretini her akşam
Her akşam bir mektup yazarım dağlar kadar
İnsanlar değişmiş diyorsun, varsın değişsin
Anlamını yitiren bir şeyler var şimdilerde
Yazdığım şiirlere yabancıyım, sokaklara yabancıyım
Taşı delemiyorum senin için!!!!
bir çığlık ve apansız su oluyorum ipince, kendime sızıyorum
Dünya yetmiyor bazen, bırakıp gidebilir miyim?
Kuşları ürkütülmüş bir dal gibisin öylesine mahzun!
Efkar da yakışır sana, bir kadeh kekik kokar efkarın
Unutalım mı şimdi bu dostluğu, kardeşliği
Sabahlara kadar uyutmayan sancılı bekleyişleri
Sabahlara kadar düşüncelerimizde yaşattığımız hayallerimizi
Kar aydınlığında yürüdüğümüz o yolları
Sen dostumsun benim gülünce güneşler açan
Bulutlara rüzgara asarım suretini her akşam
Her akşam mektup yazarım dağlar kadar
Kayıp bir adresten gelmesin sesin hiç
ÜŞÜRSÜN... ÜŞÜRÜM
Unutma dostumsun sen, neredeysen orda ölmek isterim!
Yazan: Nagehan
