YALANCISIN SEN
bile bile yalana kanabilmek
aşka kanamamaktan olsa gerek
yumuşatır mı? acıyı
baştan yalan olduğunu bilmek
kaç mavi serebilirsin yoluma?
sendeki maviler
sabır aşılar mı? canıma
tutsam ve savursam
dualarımı semaya
kim bilir kaçı teğet geçer
sarf ettiğin yalanlara
şeffaftı benim dünyam
özgür-adım
koşabilirim sandım
kaypak bir zeminmiş meğer
gecelerce
kavrulup yandığım
güdümlü şimdi tüm sözler
rehavet yasak duygulara
yağmur mevsimlerine dönmeliyim
asit yağmalı topraklarıma
dişlemeliyim şimdi
sana inanmışlığımı
ve kanmışlığımı
kusmalıyım avuçlarına
tarihime
yasak düşmeliydin sen
tarihim
alışmışken talihsizliklere
hoyratlığına teslimiyetmiş
yaşadığım
gül derdiğimi sandığım
bozkır gölgeli bahçende
bir yudum yokluğun
bin yudum zehirdi bana
bilemezdim
pazarlıklar içten yapılırmış
benim içim sen doluydu
pazarlığa yer kalmamış
toparla artık
yaydığın
tüm sevda kokan yalanlarını
gecelerime taşıma
“illaki sen” diyen
çığlıklarını
susmayı dene
duymak
ağır geliyor bedenime
sözüme sözün değse
irkilirdim
adın kulaklarımda bir arya şimdi
kaça kaçmış sevdan
karışlarımla ölçtüm bil ki
yordum seni
özür dilerim sevgili
geldiğim gibi
giderim şimdi
***y a k ı ş t ı n s a n m ı ş t ı m s e v d a m a
***a m a s e v d a m y a l a n b a r ı n d ı r m ı y o r
****a n l a
Mehtap
