küstüm dağların nadir kır çiçeğine
yaprağın yeşiline gülün pembesine..
gülemedim ömrün bahtiyar sevmelerine
çiğler yağdı yüreğimin ölmelerine
ağladım.. kara boncuklarım döküldü gecelere..
Elif’ce haykırdım..seni hatırlatan denizin en güzel rengine..
can sevince özünden cananı
incitir mi sevda yüklü gül baharı
nidası çağlayınca alabora olur düğümün rüzgarı
vakit dolacak..
belki de vakit dolmadan göç olacak soğuk iklimlere
küstüm..yaşadığım en güzel mevsimlere..
gönül anlar incisinde değerini
bilir yüreğin yüreğe değdiğini
hayat geçici..anılar yolcu hasrete
ölüm! ....ah ölüm ebedi aşk bahçesi..
kul bilmezse Allah bilir sevdiğini
küstüm… yarin mehtaplı hercai gözlerine..
selma izcimen
