Titreyen Gölge
Gece en derin uykusundayken
sessizce dolaşıyordu,
çıplak ayaklarla, çıplak sokaklarda...
Ay en kızıl mavisini yayarken etrafa,
beyaz bir korku gibi durdu,
kapkara asfaltta...
Gökyüzüne dikti gözlerini
Islak bulutlar dolaşıyordu üzerinde
va soğuktan titriyordu gölgesi...
Hızlı adımlarla yoluna devam ederken
siyah bir parıltı taşıyordu gözleri...
Kırık bir camın önünde
aniden çakıldı kaldı...
Gülüyordu bakışları
Yıllardır tanıdığı bir dostunu görmüştü aynada...
Hiç çekinmedi oturdu karşısına
Bıçak açmadı ağızlarını dakikalarca...
Sessizce konuşuyordu gözleri
Sessizce okşuyordu suratımı rüzgar
Sessizce ağlıyordu yukarıda bulut...
Öyle gürültülüydü ki bu sessizlik
başımın ağrıdığını hissediyordum...
Dayanamadım yanına gittim,
"merhaba" dedim!
Sanki kuyruğuna basılmıştı!
Öyle fırladı ki yerinden küçük kedi
ayaklarıma çarptı kaçarken...
Gecenin hüznünden ıslanmış ellerim
uzanırken ona,
çoktan karanlığı siper yapmıştı kendine...
"Korkak kedi" diye söylendim...
Öyle kızmıştı ki bulut
ağlamıyordu artık,
tüm nefretini boşaltıyordu üzerime...
Öyle kızmıştı ki rüzgar
esmiyordu artık,
tokat atıyordu yüzüme...
Öyle kızmıştım ki kendime...
Kapalıydı gözlerim, sırlı camı alırken yerden...
yapamadım, açamadım onları.
Fırlatıp kırık aynayı boşluğa
koşmaya başladım sırılsıklam sokaklarda...
Ay en kızıl mavisini yayarken etrafa
sönmüş bir ışık gibi durudum
kapkara asfaltta...
Başımı yukarı kaldırdım
Gülüyordu karanlık bana
Gece beni seyrediyordu
ve korkudan titriyordu gölgem...
