Deicide
Ülke : Amerika
Tür : Death
Firma : Earache
Elemanlar :
Steve Asheim : Bateri
Glen Benton : Vokal/Bas Gitar
Ralph Santolla: Gitar
Jack Owen : Gitar
Albümler
1990 - Deicide
1992 - Legion
1993 - Amon: Feasting The Beast
1995 - Once Upon The Cross
1997 - Serpents Of The Light
1998 - When Satan Lives
2000 - Insineratehymn
2001 - In Torment In Hell
2004 - Scars Of The Crucifix
2006 - Stench of Redemption
Grup Hakkında
Deicide'ın, "extreme müzikteki son otorite" Terrorizer dergisinin 1990'larin en önemli 100 albümünden biri kabul ederek onurlandırdığı çıkış albümünü yayınlamasının üzerinden 10 yılı aşkın zaman geçti. Aslında, Deicide'ın artçı şokları hardcore'un ağır taşlarından Hatebreed'den, metal'in sesi Slipknot'a ve aradaki sayısız death metal taklitçilerinde de hala hissedilebilir. Grubun lafını esirgemeyen vokalist/basçısı Glen Benton'un da söylediği gibi, Deicide sert müzikte gerçek bir referans noktası olarak kalmaya devam ediyor.
"Sıra Insineratehymn albümünü kaydetmeye geldiğinde, en başlarda yaptığımız şeye geri dönmek istedim, herşeyi olduğu gibi çiğ tutmak," diyor etkileyici frontman. "Bu nedenle albümü Morrisound Studios'un en küçük stüdyosunda yani ilk albüm kaydımızı yaptığımız yerde kaydettik. Ancak bu albümdeki asıl amaç brutallikten ve dolaysız müzikten ödün vermemekti. Tek istediğimiz bunun kulağa kötü bir garaj CD'si gibi gelmesiydi."
Benton'ın Tanrı'ya yönelik son sözlü saldırısı Insineratehymn'i tek bir dinleyiş, aslında tam da dediği şeyi başarmış olduğuna sizi ikna edecektir. Legion, Once Upon The Cross ve Serpents Of The Light gibi albümleri çıkaran yaratıcı gücün alevi Insineratehymn'de de aynı şiddetle yanmakta. Açılışı yapan ilk hücum 'Bible Basher'dan kapanışı yapan kaotik 'Refusal Of Penance'a kadar Insineratehymn, Deicide'ın vahşi güzelliğinin amansız bir gösterişi. "Bana kalırsa bu gerçekten Kahrolası sert bir albüm," diyerek Benton'ın gururla belirttiği gibi.
Eski günlerin savaşına kulak kabartsa da, Insineratehymn Tampa-Florida'dan çıkma bu topluluğun en zengin kaydı da aynı zamanda. Özellikle, yere sağlam basan 'The Gift That Keeps On Giving' ve 'Forever Hate You'da öne çıkan Steve Asheim'ın davula acımayan tavrı ve gitar alanında ikili terör kuleleri Brian ve Eric kardeşlerin birlikteliği albümün en iddiali anlarını yaratıyor. "Dostum, biz daha önce böyle şeyleri kotaramazdık" diyor Benton. "Ama biz de herkes gibiyiz, kendimize bir çeşitlilik payı bırakmayı seviyoruz ki yaptığımız şey hala bizim için bir eğlence oluyor, yayınlanacak bir çalışma olmadan önce."
Insineratehymn sözleri ile de Benton için bir sanatsal dışavurum niteliğinde. Kendine özgü Hıristiyanlık karşıtı iddiaları yine baskın çıksa da, albumun 10 şarkısında da içinde bulunduğu kişisel çıkmazlarının yansımalarını görmek mümkün. "Hepsini 3 ayda yazdım," diyor Benton. "Dışa dökülmesi gereken çok şey birikmişti. Bazı sevmediğim insanlara yönelik pek çok gönderme var. Satanic olma çabasını merkezinde bir albüm olarak yazmadım bunu, bu daha çok benimle ilgili. Sözler açısından, kendimle tamamen barışığım ve böyle olmayalı uzun zaman geçmişti gerçekten, ilk albumden bu yana. Eski benliğime geri döndüm ve bu gerçekten çok iyi bir his."
Yeniden gençleşmiş bir Benton ve onun katil müzisyenleri, yarattıkları extreme metal kargaşasını açgözlü ve yırtıcı dinleyenlerine 2000 yazında sundular. Insineratehymn'in keskin brutal tarzı ve onu izleyen dünya turnesi, Deicide'ın ölüm makinesinin durulmadığını kanıtlamakta. "Bu kadar uzun süredir varlığımızı korumamızın sebebi bizim extreme bir grup olmamız ve bunun esas olması." diye sözlerini toparlıyor Benton. "Bunca seneden sonra hala underground kalmamız güzel. Bir milyon albüm satıp satmamak hiç umrumuzda değil."
Hepsi bir yana, Deicide'ın extreme müzik tarihindeki yeri sonsuza kadar güvenle korunmakta. Gelecek albümler sadece cehennemin ateşini
