Sana bu sözlerimi, gözlerine bakarak söylemek isterdim...
Ama yanımda değilsin ki...bir yıldız gibi erişilmeyen uzaklardasın..
Bugün ben mavi denizlere daldım, akşamın bir vaktinde,Kırmızı ve kısa saçlarını okşuyorum rüzgarın,
Akşam rüzgarının dondurucu serinliğinde, savrulan zavallı bedenim,
Ve denizdeki balıkların, yakamozla olan oyununu seyrediyorum,
Adeta komik bir oyun işte, karanlıklarda kalmış benim umutlarım,
Sessizlik içinde yanıp sönen yıldızlar gibi,
Ve sonsuzluğu arayan bir balıkçının hayallerinde,
Susturduğum martıların sesleriyle korkularımı arıyorum,
Gün doğumlarının mutluluğu ile dolan yüreğim...
Ve günbatımlarında sessizliğine büründüğüm kızıllıkta
Yeni denizler keşfetmek uğruna,
Kırdığım okul günlerini hatırlıyorum tebessümle,
Sırf gökyüzünde süzülmek uğruna verdiğim ödünleri
Bir martının kanadında.........
Hani uzak sahillere yol almak sevdası vardı ya,
Hani vardı ya ikimiz için çizdiğimiz resimler,
Hiç bestelemediğimiz mısralarımız vardı hani bizden
Hadi kaldır kafanı topraklardan ,
Gözlerime bak utancını yargılayalım bir bir,
Rıhtımın bir köşesinden dalalım uzaklara,
Alabildiğine uzatalım ellerimizi batan güneşe,
Yelkenliler getirdim senin için ta uzaklardan,
Hadi binip gidelim o saçlarının rengi ufkun güzelliğine,
Martılara eziyet olmasın , yormayalım beyaz kanatlarını,
Bize yol göstersin yunus balıkları,
Uzak denizlere doğru özgürce uçsun beyaz güvercinler,
Yeniden doğan ay ışığında yıldızları sayalım seninle ikimiz............
Yakamadığımız gecenin ışıklarını beraber yakalım,
Yıldızları saymamıza hiç kimse engel olmasın,
Hiç kimse gece ortasındaki yalnızlığımızı kıskanmasın,
Hadi tut ellerimi , denizler üzerinde koşalım desem .........
Ama yoksun ...............
Gözlerin , gözlerinde yok,
Gözlerimden senin için akan yaşları hisset bitanem,
Ve sonsuzluğun düşlerini kurmak sensiz,
Kor ateşler üzerinde yürümenin acısı var yüreğimde
Ama sen yoksun ki....
Gidiyorum karanlıklara doğru denizler üzerinde,
Söndürüyorum gecenin tüm ışıklarını,
Mavi denizlere dalıyorum serin sulara,
Seni sular gibi , denizler gibi sevdim,
Bir avuç umutsuzluğa umut bağladım senin için,
Senin için resmettim akşamın kızıllığında martıları,
Ve sessizliğine büründüğüm karanlığın içinden söküp aldığım umutları,
Senin için denizler aldım , ışıklar yaktım üzerine,
Gel dedim uzattım ellerimi ama sen gelmedin,
Ben gittim karanlıklardayım,
Yalnızım , hiç sevmediğim ıssızlıkta,
AMA SEN YOKSUN...
Giderken yağmur vuruyordu camlara
Yağmurun sesine karışmıştı ayak seslerin
Çaresizliği ve umutsuzluğu yaşayan biri kalmıştı geride
Ve ben, ve sen, ve sevgi ya aşkımız?
Bitmişti... Hepsi bitmişti...
Geride ise küllenmeye başlayan bir aşkta
Hala bir rüzgar bekleyen
Bir ateş parçası kalmıştı
Ve bir rüzgar bekliyordu yeniden alevlenmek için
İlk ayrılıktı bu...
İlk aşk ve ilk ayrılık...
Giderken sessizliği öğrettin bana
Giderken hüznü öğrettin
Hiç gelişin olmadı zaten...
Bazen içimdeki umut bir mum oldu
Karanlık gecelerde seni aramak için
Lakin rüzgara karşı yürüdüğümün farkında değildim...
Ve şimdi...
Her yağmur sesinde seni düşlerim
Her yağmur sesinde seni özlerim
Ve hala giden sevgili seni beklerim
Seni beklerim... Yağmur yüreklim...
Son düzenleyen Blue Blood; 25 Ocak 2006 17:37
Sebep: Flood yapmayınız..
