Sonsuz Aşkım
Mutlu bir ilişki
Koydu beni daracık kafese
Bir yokluktan
Hiçlikten oluştum
Sonra
Biryere bağlı bulunduğumu
Farkettim
Artık hareket edebiliyordum,
Aylar sonra....
Derken
İtildiğimi,çekildiğimi hissettim
Soğuk hava geldi
Üzerime birden
Gözlerim ağrıdı ışıktan
Sesler duydum;
Sevinç çığlıkları.
Popomdaki şaplağı
Hiç unutamam
Tadını hiç bilmedigim
Ve tek kişide bulacağım
Bir sıvı içirdiler
Kana kana içtim
Tadı çok güzeldi
Gözlerimi açtım
Bir çift göz gördüm
Öyle sevimli
Öyle içten
Ve misafirperver
Bir çift göz
Mutluydum
Burası o dar alandan
Daha mı güzeldi ne? ? ?
Burda beni çok seven
Benimle ilgilenen
Daha ben aç olduğumu
Söylemeden anlayan
Altımı temizleyen
Sanki bir parçasıymışım
Bir organıymışım
Gibi davranan biri vardı
Kimdi bu acaba? ?
Ne degişik yerdir burası? ?
Diye düşündüm
Birkaç zaman sonra anladım
Ben
Küçük dünyamdan çıkmıştım
Kocaman bi dünyaydı burası
Ama üzülmedim
Koruyanım,kollayanım
Sevenim vardı
Sen vardın 'ANNE'
Sen!
Beni kabul ettin
Sevdin
Emzirdin
Sevindirdin
Yaşattın
Annee!
Bana herzaman
Herkesten daha çok yakındın
Kimseye söylemesem de
Tek aşkım sendin
Ve sen olacaksın
Seviyorum seni
Annee! ..
İyiki varsın
İyiki seni görebiliyorum
İyiki seni öpebiliyorum
Anneee seni çooooook seviyorum! ......
İbrahim Apaydın
