Yine çöktü gecenin sessizliği üstüme
Ellerim soğuk yüreğim yavaş çarpıyor
Adeta acımasız hayata boyun eymişçesine
Sessizlik hakim geceye aslında sensizlik ya bunun adı
Yıldızsız bir gece nasıl karanlık gelir ya insana
işte öyle karanlık çöküyor en derin yerinden yüreğime
Gölgen olsa bile görmek istiyorum sana bir şeyler
Kokun nefesin hissetmek istiyorum seni
Artık sensizlikten başka bir şeyler hissetmek istiyorum
Ellerine dokunmak benim için
Bir yıldıza dokunmaktan daha imkansız
İmkansızlar hep güzel gelirmiş ya
Belki de imkansız olduğun için aşığım sana
Ben seninle acıları sevdim imkansızlıkları sevdim
bitmek tükenmek bilmeyen özlemleri
Ve en zoru da sensizliği sevdim
Ama ucunda tek bir bakışta olsa
Sana bakmak için bunları sevdim
Sen bunu asla anlamasan da ben tüm bunları
Sadece SENİN İÇİN SEVDİM. . . ENGİN YALOVA
