Ben hiç çocuk olmadım ki!
Çocuk hani şu mahalle aralarında top koşturan çocuk vardır ya.
Yaşıtlarım misket oynuyordu toprak yollarda.
Oysa ben ,
Oysa ben ekmek derdindeydim doktor!

Doktor, sen ekmek derdini, yani açlığı,
Açlığında bir kuru ekmek yiyip;
Sonra da ona şükretmeyi bilir misin?
Çocuklar görürdüm,
Temiz giyinmiş, bayramlarda dolaşan.
Bakkallardan istediklerini alan çocuklar görürdüm.
Oysa , benim bir uçurtmam bile yoktu şu koca gökyüzünde.

Doktor, sen bir çocuk için uçurtma nedir bilir misin ?
Ya bir de ona sahip olamamayı....
Kız çocuklarını ip atlarken nasıl da izlerdim,
Ellerim , ellerim boyadan kapkarayken ,
Çocuklar , ellerinde atari olan çocuklar geçerdi önümden.
Kiminin elinde su tabancası , yanındakini ıslatırdı.
Ve sonra , yanındaki de onu.

Doktor sen , sen hiç çocuk olmamak nedir bilir misin?
Babalar gelirdi, çocuklarına oyuncak getiren babalar.
Halbuki benim, benim ...
Olmuyor, yüreğim kaldırmıyor.
Bunu bil bari doktor!
Hıhh.... ben de kabahat.
Nereden bilebilirdin ki bir babamın bile olmadığını.
Evet,yoktu çünkü ben sokakların
Soğuk kucağında büyüyen çocuktum.
Yoktu , çünkü ben ıslak kaldırımların
Ayakkabısız çocuğuydum.
Sahi , sahi doktor,
Babalar çocuklarına ayakkabı da alırlar değil mi?

Doktor , sen hiç çocuk olmamak nedir bilir misin?
Çocuk , yani geceleri soğuktan donmamak için
Uykusuz kalmaya ihtiyacı olmayan,
Sıcak yuvası, şefkat dolu ana kucağı olan çocuk.
Sen yalın ayakla suların soğukluğunu
Hissetmek nedir bilir misin?
Hep bir çocuk olmak istemişimdir.
Sen bana bir çocuk resmi çizebilir misin?
İşte ben her sattığım simide,
Her boyadığım ayakkabıya çocuk resmi çizerdim.
Çocuk , acı nedir bilmeyen bir çocuk.

Doktor sen hiç çocuk olmamak nedir bilir misin?
İşte ben bir onu bilirim bu dünyada
Çünkü ben , ben hiç çocuk olmadım ki?

Hiç çocuk olmadım ki!
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------





Istanbul’u dinliyorum,gözlerim kapalı;
Önce hafiften bir rüzgar esiyor
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar,ağaçlarda;
Uzaklarda çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları;
Istanbul’u dinliyorum,gözlerim kapalı.

Istanbul’u dinliyorum,gözlerim kapalı;
Kusalr geçiyor,derken;
Yükseklerden sürü sürü çiglik
Aglar çekiliyor,dalyanlarda;
Bir kadinin suya degiyor ayaklari;
Istanbulu dinliyorum,gözlerim kapali.

Istanbulu dinliyorum,gözlerim kapali;
Serin serin Kapali Çarsi;
Civil civil Mahmutpasa;
Güvercin dolu avlular;
Çekiç sesleri geliyor doklardan.
Güzelim bahar rüzgarinda,ter kokulari
Istanbulu dinliyorum,gözlerim kapali

Istanbulu dinliyorum,gözlerim kapali;
Basimda eski alemlerin sarhoslugu
Los kayikhaneleriyle bir yali;
Dinmis lodoslarin ugultusu içinde
Istanbulu dinliyorum,gözlerim kapali

Istanbulu dinliyorum,gözlerim kapali
Bir yosma geçiyor kaldirimdan
Küfürler,sarkilar,türküler,laf atmalar.
Bir sey düsüyor elinden yere
Bir gül olmali;
Istanbulu dinliyorum,gözlerim kapali

Istanbulu dinliyorum,gözlerim kapali
Bir kus çirpiniyor eteklerinde;
Alnin sicak mi,degil mi,biliyorum;
Dudaklarin islak mi degil mi biliyorum
Beyaz bir ay doguyor,fistiklarin arkasindan
Kalbinin vurusundan anliyorum
Istanbulu dinliyorum,gözlerim kapali