mrb günlükcüm yine yazıyorum ama icimdeki seyi susturamıyorum bi türlü.o yangın sönmüo.artık tamamen kabullendim galiba onsuzluga.keske hic böle olmasaydı.belki yargısız infaz yapıorum.onu hic dinlemedim ama bi insanın istenmedigini farketmesi cok da zor olmasa gerek.hersey corba gibi oldu.bi taraftan kankimin cenazesinin olması bi taraftan bizim askımızın cenazesi herseyi yerle bir etti.hayatımda hic bu kadar karmasa icinde kalmamıstım.beklemek denen sey artık icimi acıtıyor.sabır desen hic kalmadı....kronik bir hasta oldum yani