yalnızlıgıma

Gökdeki pembeden mora giden iz gibi yalnızlığım
O yalnızlığım ki
Boşluğa dağılan martı sürüsü gibi
Dağılıyor denize.

Vapur yolcularını boşaltmış, yapayalnız bekliyor
İçindeki boş koltukları düşünüyorum
Düşünüyorum da o renkli çizgide belki her şey
Belki de o bekleyen vapurda.

Herkes ayrılıyor yanımdan
Bir başıma kalmak üzereyim
Suya dağılan yalnızlığımla kalmak üzereyim
Belki o vapurda olmalıyım şimdi, -acele etmeliyim ama, çünkü hareket etmek üzere-
Belki de martıları kendine çeken o çizgide.




Vapurlar geliyor, vapurlar gidiyor
İçlerindeki konuşmaları düşünüyorum
İçlerindeki kalp atışlarını düşünüyorum
Yalnızlığımı düşünüyorum şu anda
Suya dağılan, gökyüzündeki o çizgiye asılan yalnızlığımı.

Düşüncelerim beni bırakmıyor
Yalnızlığım da
Ve vapurlar beni almadan gidiyorlar.


Mehmet Oral