Kocaman Bir Yürektin
Hüznü uzak tut!
Diyen sesinle gülümsettiğinde,
gecenin zifiri karanlığında,
sessizce, yıldızındı göz kırpan,
Henüz gece olmamış,
gün bitmemişken,
Yüreğimin davetsiz misafiriydin sen,
aşmak için tırmanan,
dağcı,
yalnızlığıma yol alırken
yorgun savaşçı.
Sesime kulak verdin,
çağlarken
gözyaşlarıma mendil oldun,
ağlarken.
Yorulmadın,
usanmadın,
pes etmedin,
Ben.
Sevdan,
yıldızın oldum,
Uzaklıkları yakın etmek istedin,
yüreğinde kuş oldum,
çırpındım.
Dur! Dedim.
Dinlemedim,
susku verdim.
Kocaman yüreğini taşıran,
sevdandım,
Başlamaya korkar oldum,
uzak kaldım.
Karmaşıktım,
yoruldum,
bekledin,
tutuklu kaldın.
Gönlümün fermanını,
yırtar oldum.
Dizilen kelamlara
şaştım,
kocaman yüreğine
hayran kaldım.
*************
Yüreğime dinletemezken,
semalarda ince ince süzüldün
bulut oldun,
direndin,
kızmadın,
söylenmedin,
kocaman umut oldun,
çoğalttın tüketmedin.
Yüreğindeki sevgiyi ırak tuttukca
dinlettin, yüceldin.
Sesine ses,
bensizliğe,
nefes oldum.
Biliyordum,
hep sabrettin.
Kocaman yüreğinde,
dizelere dilek oldum.
Papatya falından bakla falına
köprü kurarken
gözyaşları arasında
gülümsettin.
Kocaman bir yürektin ki
korkuttun,
ağırlığınla hep söylettin.
Sıcak sımsıcak söyleyişlerinle
vazgeçemeyen
hep sen
vazgeçilmeyen hep ben
oldum.
**************
Kapılarımı açmaya
korktuğum,
Yüreğimi dinlemeye
utandığım,
anlayışınla
hep sabırla
var ettin.
Kocaman bir yürektin sen.
Gecenin karanlığında
yıldızına yol aldın.
