Külrengi bulutlarıyla güz günlerinin
mavisinde uçuşan martılarını
sevdiğim İstanbulu gibisin.
Gene de çağırıyor yüreğin
daha aydınlık bir yeryüzünü.
Her zaman genc gozlerinde gülyor.
Su kocamis ve yorgun İstanbul
Gene de yaşiyor ve buğulu aynasında bana gosteriyor senin yüzünü. Ayak basmadığım istanbul, sevdiğim Anadolu gibisin.
Gene de bekliyor yüreğin
Uzakta ve elinde olmayanı
sevecen gözlerinde tükeniyor
Hasret rüzgarlarıyla Anadolu
Gene de üretiyor ellerin
Yeni baştan ve umutla sevdanı.
İstanbulum Anadolum sevdiğim toprak
Ne kadar yakınım sana
Ve ne kadar uzak
Sanki seninle ayakta duruyor.
Seninle doğup seninle batıyor güneşi.
Yakamoz misali işlenmiş içime sevgisi.
Hiç ayak basmadım toprağına ve hiç
çekmedim içime keskin havasını.
Ama
Nekadar yakınım sana
Ve ne kadar uzağım ona....