Yalnızlığa sürgün çileli gönül,
Ha bugün, ha yarın diyerek ömrü tüketti..
Sevmelerin sonunda vaat edilen ödül,
Yerini bomboş bir hiçe terk etti.

Batan güneş tenimden parça koparır,
Koyu karanlık her günün ötesi.
Yaşamadan bezginim kaç zamandır;
Ama eksilmedi nefretlerin öfkesi.

Kaybolup gideceğim bir akşamüstü,
Sonumu hazırlıyor toprak ve su.
Anılar üzerimde eski bir örtü,
İçimde geçmişe gömülmek korkusu