aşk benden,ben ondan çıkamadıkça sonu yok...
Yine kendimi kendime vurdum...Savruldukça kopuyorum sevdalarımdan...Bitmez dediklerim yittiğinde sevmelerim korkum oldu...
Ben normal sevemiyorum anladım...Sanırım normali de sevemiyorum...Beni sevenleri de sevemiyorum...Nerde acımasız,sevmeyi bilmez varsa sevesim geliyor.Belki de acıyorum sevmeyi bilmiyorlar diye.Öğreteyim nasıl sevilir diye seviyorum.Çok seviyorum.Sonra anlıyorum ki yüreğinde sevgiye yer olmayan sevemez.Ne aşkımı söylüyorum ne de canım yanmadan dönüp gidebiliyorum...
İlla hoyrat rüzgarlarda salınacağım.İçimde bir şeyler meltemleri ararken ben hep seni arıyorum...
Asi...
Asil...
Bulamadıkça yangınlarımı körüklüyorlar...
Bir gaza geliyor herşeyden cayıyorum dönüşüm önce sana oluyor sonra kendime...
Hani biz seninle beşinci mevsim olacaktık hatırlar mısın?Aşk mevsimi...Sarılmak isteyince yağmur yağdıracaktık,kumsalda koşmak istersek güneş çıkacaktı sıcacık...Biz birbirimizi okşayan meltemlerimizi tüm dünyayla paylaşacaktık...Olamadık...
Sadece 5. mevsim olamamamız bir yana seninle bir mevsimi bile tadamadık...
Nefretlerimiz sararken birbirini ayrık otlarımız bitti kalbimizde.Ellerin kendi kendine öyle kenetlenmiş ki benimkiler boşta kaldı....Sen sana aitsin...Ben sana ait olamadım.Zaten bir başkasını sevecek kadar cesur değildin...
Şimdi sevdalar göçe çıkmış
Uzak diyarlarda ağlayan aşk çocuklarındanım
Ne sana yanabilirim
Ne kendime
Ben gidene değil
Kalana ağlarım
Şimdi aşkımız yalınayak sümüklü bir çocuk
Salıncağı kırık ve hep beklediği bayram şekeri çooktan erimiş
Şimdi ben darmadağınık
Sen uzak
aşkın tuzak
Çaresizlik yok derler ya
Seni tanıdım
Çaresizliğimi tanıdım....
Amaç olmamalıymış aşk...Beklenti olmamalıymış...Bencil olmamalıymış..Fakat ne kadar sevsem de rengini,benim tenime yakışmamış...Şimdi toprak tonlarında bir aşk arıyorum.Heyecana doymadım ama
ille de huzur ille de sevda
Ve ille de aşk...
Yorulsam da sevmekten
Vazgeçmeyeceğim aşka ölüp
Aşka dirilmekten...!
Seni sevmiyorum...
Sev-mi-yo-rum....(kendime kanıtlayamasam da)
