Eteklerinde Göçebe Yaşıyorum
Ruhum sesini duyduğunda,
Şimşek gibi fırlıyor yerinden.
Yetim çocuklar gibi, sana koşuyor.
Kalbinin duvarlarına çarpıp çarpıp düşüyor.
Hayallerim kanıyor, yüreğim inciniyor.
Sevinçlerim bir bir dökülüyor, gözlerimden.
Bir bilsen, kokuna, ne kadar aç olduğumu.
Nefesine ne kadar muhtaç olduğumu.
Belki merhamete gelirsin de, açarsın kapıyı.
Serenatımı, feryatımı duymuyorsun.
Sen benden bihaber, başka alemde yaşıyorsun.
Seni her görüşümde, benden bir şeyler kopuyor.
Azalarım tek tek sökülüyor, bedenimden.
Bir yumak gibi,sana çözülüyorum.
İflastayım, bende birşey kalmadı, artık
Toptan sana taşındım, iltica ettim.
Şimdi kabulünüzü bekliyorum.
Eteklerinde göçebe yaşıyorum.
Veysel Tekye
