Yoksun Bezgin bulutlar
Üşüştü
Yoksun!
Şehrin üstü
Gri mi gri,
Güneşe perde düştü, Tanımadığım yüzlerce insan
Yüzümde görünmez bir örtü
Simsiyah
Kapkara
Yoksun! Kararıyor şehir,
Üşüyor kaldırımlar
Ellerim mor,
Nedensiz, hissiz,
İlerliyorum ağır ağır
Akşamı doğuruyor zaman
Ve bir sancı saplanıyor yüreğime
Yoksun
Ölüyor şehir! ! !
Koca bir şehir ölü...
Mevsim ayrılık!
Kirpiklerim bile sızlıyor,
Bir yıldırım gibi düşüyor sözlerin
Savaşın ortasında yalnız bir çocuk gözlerim
Ürkek, çaresiz
Yoksun
Esir düştü şehrim
Acıya tutsak yalancı gülüşlerim
Sokağa düşen şu gölgem bile
Yalnızlık fısıldıyor...
YOKSUN! ....
Gül Yazganarıkan
