DURMADAN GİDİYORUM
Durmadan yürüyorum
Ay ondördüne vurmadan,siyahta
İçimde yeni bir küheylan zıngırtısı
Kalbim oluk oluk damlıyor,dağlara
Yırtık ayakkabımda davetsiz misafir su
Eskisi gibi berrak değil,biliyorum.
Durmadan yürüyorum
İçimden bir türkü tutturmuşum,sağırlıkta
Kan veran içinde bir resim,elime tutuşturulmuş
Kalbim nerede unuttum,kim diyeeck bana
Üstümden ülkeler kurmuş yıldızlar,yapmacık
Güneşin öksürüğünde bertaraf olacak
Rüzgar yok,hava yok,nefes yok
Diclenin sesine tünemiş bir kuş gibi
Eskisi gibi uçamayacağım,biliyorum.
Kah güldüm,kah ağladım devranda
Yol yorgunu bir çoban sırtında kalbim
Dağlarım çırılçıplak,kartal yuvasında sükut
Ölümü işledim her vakit,zulmün toprağına
Sükuttan esaret,esaretten yabancılığım
Durmadan gidiyorum,kalemin hanlarında
Bir geminin çizdiği hasret çizgisinde
Durmadan gidiyorum.
Alıntı
