gâvur
isim, halk ağzında, din b. (***) Farsça gebr
1 . Müslüman olmayan kimse:
"Onca yıl gurbetin kahrını, gâvurun ağzının kokusunu çekmiştik."- .
2 . din b. (***) Dinsiz kimse.
3 . sıfat, mecaz Merhametsiz, acımasız, inatçı:
"Gâvur bana bir at parası vermeden kalkıp gidecek mi?"- M. Ş. Esendal.
Atasözü, deyim ve birleşik fiiller
- gâvura kızıp oruç yemek (veya bozmak)
- (bir şeyi) gâvur etmek
- gâvur olmak
- (bir iş) gâvur orucu gibi uzamak
- gâvur ölüsü gibi
- gâvurun ekmeğini yiyen gâvurun kılıcını çalar
Birleşik Sözler
- gâvur baklası
- gâvur eziyeti
- gâvur icadı
- gâvur inadı
- Moskof gâvuru
