Sana söylemiştim pişman olup geleceksin demiştim.Sadece gülüp "asla" demiştin.Üzgünüm ben değil sen bitirdin güzel yarınları.Bilirsin bazen her şey için geç kalınmıştır ve yapacak bir şey yoktur.Bu mektubu sana neden yazıyorum biliyor musun?Kim bilir belki birgün okur ve senden neden vazgetiğimi anlarsın diye.Her şeyin bir bedeli olduğunu umarım anlarsın...
Seninle nasıl tanıştığımızı hatırlıyor musun?Aynı otobüste seyahat etmiştik.Ben valizlerimi taşıyamadığım için bana yardım etmiştin.Sohbet ederken beni maçına davet etmiştin.Maç günü gelip seni izledim ve çıkmanı bekledim.Sen çıktığında da spor salonun kantininde birer kahve içip telefon numaralarımızı almıştık birbirimizden ve ayrılmıştık.O akşam bana teşekkür mesajı atmıştın.Mesajını sabah gördüm ve cevap gönderdim.Biraz mesajlaşıp o akşam buluşup bir yerlerde bir şeyler içmeye karar verdik.Senin özel olmanı ve son aşkım olmanı çok isterdim ve inan elimden geleni yaptım.O akşam buluştuk çok güzeldi 1-2 saat geçirdik.Benden hoşlandığını söyledin ve "sevgilim olur musun?" diye sordun.Bende senden çok hoşlanmıştım ve teklifini kabul ettim.
1,5 ay süren çok güzel bir ilişkimiz oldu.Seni gerçekten seviyordum hem de çok.Her sabah beni sen uyandırırdın.Ya o güzel sesinle ya da o birbirinden güzel mesajlarınla...
Sonra birden her şey tersine döndü sanki.Ayrılmadan bir hafta önce o kadar değiştin ki...Günde en az on kez arayan beni mesajsız bırakmayan o adam gitti,yerine bambaşka biri geldi sanki.Seninle tanıştığımdan beri her maçını izlemeye gelirdim.O hafta gelmemi istememen beni çokta şaşırtmadı.Her şeyin farkında olupta inanmak istemediğin için görmezden geldiğin oldu mu bir şeyleri?Son buluşmamızda gelen telefonları meşgüle atıp mesajlara cevap atmandan beni aldattığın apaçık ortadaydı.Susmamam gerekiyordu ama sabrettim.
Ve beklediğim şey bir akşam senden gelen mesajla oldu.Bana her şeyin bittiğini,artık bu ilişkiyi taşıyamadığını söyleyen bu mesaj senden mi geliyordu?O an elimdeki telefona dakikalarca baktım.Artık bitişti sen de gitmiştin işte diğerleri gibi.Son olmanı istemiştim ama olmadın,özel olmanı istedim o da olmadı.Ayrıldıktan 3 gün sonra seni izlemek için maçına geldim uzaktan seni izledim.Sen miydin o aşık olduğum adam.Senin de gülmüyordu yüzün.Sakallarını kesmemiş,salarına jole sürmemiştin.Bu şekilde maça çıktığını daha önce hiç görmemiştim.Her neyse o maçı kazanmıştınız ve ilk tebrik mesajını ben atıp ordan gittim.O gece attığın mesajlarla her şeyi bitirmiştin.Sana o gece pişman olup döneceğini ama bu kez suratına bakmayacağımı sana söylemiştim.
Aylar sonra seninle internette karşılaştık.Biraz yazıştık.Bana beni çok sevdiğini ve beni unutamadığını söyleyip af diledin.Bunları duyacağımı çok iyi biliyordum.Dediğimi yaptım ve sana hayır dedim.Çünkü seni 6 ay bekledim ve sonunda karşıma çıkan birine evet dedim.Sen pişman olduğunu bana tekrar dönmek istediğini söylemiştin.Üzgünüm yapamam,dedim.
Ve ayrıldıktan 2 yıl sonra aklıma geldin.Moralim çok bozuktu ve saat geç olduğu için kimseye ulaşamadım.Numaranı bulup sana mesaj attım.Beni kırmayıp mesajlaştın.Ama sana söylemiştim "benimle sadece bu gece mesajlaş" demiştim.Çünkü birlikte olduğum biri vardı ve onu inciltmek istemiyordum.O geceden birkaç gün sonra mesaj atıp nasıl olduğumu sordun.O anda az daha ilişkimin bitmesine sebep oluyordun.Sana mesaj atıp bir daha mesaj atmamanı rica ettim.
Şimdi eğer bunları okursan söylemek istediğim bazı şeyler var.İnan seni unutmak kolay olmadı.Aylarca bekledim seni.Ama artık çok geç.Evet çok sevdim seni,aklının alamayacağı kadar çok ve sen benim asla haketmeyeceğim bir hata yaptın bana.Şu an uzun zamandır süren bir ilişkim var.Bitiremeyeceğim bir ilişki bu...Ve seni unutmuşken tekrar girme hayatıma.İnan seni yeniden sevebilirim ama sana asla güvenemem.Kim bilir belki mutlu olabilirdik birlikte.Yine de güzel günler geirdik seninle ve bunun hatrına sana kötü söz söylemem.Şunu unutma İstanbullum sen ayrılırken bana "sana haketiğin hayatı yaşatamam"demiştin ya inan beklerdim seni.Çünkü ben ne senin cebindeki desteleri,ne giydiğin kazağın etiketini,ne de gittiğin mekanın lüks oluşunu sevmedim.Ben sadece senin bana bakan gözlerini,sıcak ellerini,gülümseyen dudaklarını sevdim.Keşke seni sevdiğim kadar sevseydin beni.Yaptılarını görmezden gelmemin sebebi de senin gerçek aşkı bulamayacağına inanmamdandı.Demiştim sana "sana gerek aşkı sadece ben yaşatabilirim" diye.Hala arkasındayım bu sözümün.Sen kaybettin beni.Şimdi karşında seni hiçbir şeyi umursamadan bekleyen biri yok üzgünüm.Yine de birgün eğer beni gerçekten çok sevdiğine inanıp beni de buna inandırırsan telefon numaramı biliyorsun.
Kendine iyi bak ve bensiz de mutlu ol.Ben sensiz mutlu olmayı zor da olsa öğrendim.Hoşçakal İSTANBULLUM...
JULİDE AYDOĞMUŞ
