[Blue Blood]

Yarın 14 Şubat...

Çiftler şimdiden aldılar belki de hediyelerini
Kimbilir kaç farklı yerde kaç farklı plan var.Bir sürü insan evlilik teklifi alacak belki ;

Bense bilmiyorum anlamını.Sevgililer günüymüş?
Ben hiç 14 Şubat kutlamadım ki?!
Mutlu kalabalıkları gördükçe hem mutlu oldum hem buruklaştım.
Kendimi avutur buldum sık sık... Benim için ''A''Ş''K'' olan insanla kutlarım derdim hep...

Derken aşka inancım yerle bir oldu 3 aylık bir hikaye uğruna.Neydim neredeydim?
Şimdi her gördüğüm kırmızı kalpte kalbim kusuyor.Her aldatan erkekte kadında ömrüm tükeniyor sanki...Yalanlardan kalpler çizenlere olan kinim zıp zıp zıplıyor...

önümde bir yol kavisli uzandıkça uzanıyor sonunu göremiyorum.İçimdeki afacan diyor git kendine bir şeyler al!!!Kapılma umutsuzluğa,Aşk var,iyi insanlar var...Gözyaşımı sildiğim parmağı sallıyorum ona tehditkar...
"SUSSSSSSSSSS!!!!!!!!!"diyorum
Sus...Ne geliyorsa başıma senin yüzünden geliyor...

Ve radyodan bir ses sanki içimdeki çocuğa gönlüm muamelesi yapıyor...

bunca yıl herkesten kaçtın
en sonunda buldum sandın
ansızın içini açtın
yapma dedim yaptın gönül

gözleri senden uzaktı
farkedilmez bir tuzaktı
sana böylesi yasaktı
yapma dedim yaptın gönül

Birden içimdeki afacanı azarlama nöbetine girişiyorum...Öyle ya ben değil miydim kimseyi yanıma yaklaştımayan...Neden izin verdim ki sanki???
Niye uydum ona?...

Parça devam ettikçe kızıyorum...Sinirim tepeme çıkıyor.Onun yüzünden birlikte çekiyoruz acıları...Ne vardı aşk aşk diye tutturup canımızı acıtacak...

Savunamıyor kendini...Çatışıyoruz...Suçlu ya siniyor bir köşeye..."peki tamam sen sevme benim sevdiklerimi böylece hiç kandırılmazsın,hiç acı çekmezsin peki mutlu mu olacaksın...?inanmasan da aşk varrr AŞK hep vardı" diyor...

Kelimeler düğümleniyor,sesim havada kalıyor...
Aşk yok,yok işte...olmasın ki artık canım yanmasın diye geçiriyorum içimden.

Afacan duymuş gibi sesimi sessizliği cevaplıyor...

"Bir yanlış insan yüzünden aşka mı küstün şimdi de?Aşk var!Bir gün öyle çıkagelecek ki inanmamayı bırak sorgulayamayacaksın bile..."

Bir hışım susturuyorum yine... ben mazoşist değilim ki tekrar tekrar aşık olayım... Aynı hatayı iki kere yapmam ben...
Oysa ben mi yoksa içimdeki küçük ........... hüznü vuruyor beni 14 şubatlarda bilmiyorum.
Ama 14 şubat sabahı içimde bir sızıyla uyanacağımı adım gibi biliyorum...

Evet bu Günde Sevgilisiz Sevgililer Günü, Herkese KutLu oLsun!

(Not: Mesajlarınızın hakaret ve küfür içermemesi, genel ahlaka aykırı olmaması, mevcut kurallar göre suç oluşturan içeriğe sahip olmaması rica olunur.)

[Blue Blood]

Sevgilisizler Günü

Beklemek… Kime sorarsak soralım “nefret ederim” der mutlaka… Ne zordur beklemek, saate bakar dururuz, ha geldi ha gelecek, acaba bir aksilik mi oldu diye sorular üşüşür beynimize… Ama eskilerde kaldı bunlar, hemen tuşlarız cep telefonlarımızı, merak edip beklediğimiz kişi karşımızda… Ya sevgiliyi beklemek…
Var olmayan ama olmasını istediğimiz, yolunu gözlediğimiz, ne zaman kalbimi çarptıracak diye beklediğimiz sevgili… Beni sevsin… Çok şey mi isteriz acaba, karşılıklı olursa sevgi ne güzel olur değil mi? ... Beni merak etsin… Merak edilmek de güzel olmaz mı karşılıklı olarak, haber alınamayınca “acaba ne oldu, başına bir şey mi geldi” diye endişelenmek, hoş olur değil mi… Beni şımartsın… E, bu da çok değil hani birazcık şımartılmak kimin hoşuna gitmez ki, hepinizin kafa salladığını görür gibiyim… Gözlerimin içine bakarak beni sevdiğini söylesin… Tabiri caizse fevkaladenin fevkinde olur bu sanırım… Yokluğumda “beni özlesin” kavuştuğumda sanki hiç bırakmak istememecesine içten sarılsın diye beklediğim sevgili… Ben onu düşündüğümde kalbim yerinden çıkacak gibi olsun, onsuzluğu düşünemeyeyim, yüreğim onun sevgisiyle dopdolu, yüzüme o sevginin ışıltıları yansısın, beni mutluluktan uçurtacak bir sevgili…
Hani nerde, bu kadar ihtiyacım varken niye yok, yine sevgililer günü geliyor ve o yok hala… Neredesin sen ey sevgili, ey ruh ikizim nerdesin, ben ki seni bu kadar özlemle beklerken, sana bu kadar ihtiyaç duyuyorken niye gelmezsin… Neyim eksik olanlardan, ooofff of!... 14 Şubat'a da ne kaldı ki şurada... Nefret ediyorum sevgililer gününden, herkesin sevgilisi mi var ki bu gün icat edilmiş? Ya sevgilisi olmayanlar ne olacak, onların hüzünlerini kim teselli edecek? Bir sürü insan eğlenirken, hediyeler alırken birbirine, daha büyük çoğunluktaki insanlar da üzüntüyle geçirecek o günü. İstatistik rakamlar var mıdır bilmiyorum ama sevgilisi olmayanların sayısı olanlardan daha fazladır diye tahmin ediyorum. Sevgilisiz olan bu kişilerin hali ne olacak o gün? Rahmetli eski patronum geldi aklıma, bir sevgililer gününde şirkette çalışan tüm kadınlara birer adet kırmızı gül göndermişti, onlar benim sevgililerim diye jest yapmıştı, nasıl mutlu olmuştuk o gün hepimiz… Böyle zarif düşünceli patronlar da bulunmuyor her zaman, ne yapacağız şimdi durum vahim görünüyor…
Sevgilisi olmayan tüm arkadaşlar, gelin birlikte dayanışma hattı kuralım ve bir gün de biz icat edelim, “Sevgilisizler günü” icat edip o gün belirli yerlerde partiler düzenleyelim, hep birlikte coşalım, eğlenelim… Hem size bir şey söyleyeyim mi, bence olmayanların bir derdi olanların bin derdi var, bunu böyle düşünüp de teselli bulalım derim ben (her ne kadar biraz züğürt tesellisi gibi görünse de)… Niye mi, bakın şimdi bir sevgiliniz olsaydı, bir sürü telaş içinde olacaktınız. Ne hediye almalıyım, param yetecek mi, acaba o gün beni bir yere götürecek mi, maddi durumu müsait mi, hem hediye isterim hem çiçek isterim, acaba çiçek de alır mı, mesaj çekti, çekmedi, yemeğe mi götürecek, bara gidebilecek miyiz? Bir sürü ıvır zıvır detaylarla yoğun bir telaş içine girmek yerine yok işte napalım diye tek bir derdimiz olur…
Bu arada hediye alabilen, yemeğe ya da bara götürebilen sevgiliye “iyi sevgili” payesi verilir. Bunları yapmayanların ise partnerlerinin boyunları büküktür genellikle… Genellikle diyorum herkes böyle değildir mutlaka, o günü kutlamanın saçma olduğunu düşünüp, önemsemeyenler de vardır ama genelde önemlidir sevgililer günü…
Önerimi dikkate alın lütfen sevgilisiz arkadaşlar… Aslında bir yerlerde okumuştum, bekarlara turlar ya da toplantılar düzenleniyordu. Sadece bekar olan kişiler katılıyordu bu turlara, orada tanışma imkanı bulup, birbirlerinden elektrik alan kişiler birlikteliğin adımını atıyorlarmış… Hem ne yapalım biliyor musunuz 14 Şubat’tan önce yapalım bu günü, o gün çoğumuz o partilerde eşleşiriz ve sevgili oluruz da, 14 Şubat’a sevgiliyle gireriz. Sonra nispet yaparız herkese "baak artık benim de bir sevgilim var" diye…
Arkadaşlar biraz espri katarak yaklaştım olaya, hayat her şeye rağmen güzel, sevgili olsun olmasın, olursa iyi olur ama olunca derdi de çok oluyor ya, tüm bunlar bir yana gerçekten bu kadar sevgilisiz insan varken, (kadın erkek ayırdı yapmıyorum) sevgililer günü icat etmek, hatırı sayılır çokluktaki sevgilisi olmayanlara haksızlık değil mi? ...

[Hi-LaL]

Benim de "Sevgiler Günü" ne has çok farklı bir anım var ve hala aklıma geldikçe tüylerim diken diken olur..

Bundan 2 yıl önce çok zorlu ve üzücü bir dönemi atlatmaya çalıştığım bir 14 Şubat' tı... Ve o akşam işten eve gider gitmez kafayı vurup yatmaktan başka da bir planım yoktu... Ama eve gittiğimde karşılaştığım olay beni "en sevgili" sevgilinin edebileceğinden daha çok mutlu etmişti...

Eve girer girmez üzerimi değiştirmek için odama girdiğimde yatağımın üstünde bir gül demeti vardı ve en güzel tarafı da ne idi biliyor musunuz? Çiçeğin üzerindeki kartı okuyunca gözyaşlarıma bir saat boyunca hakim olamadığımı hala tüylerim diken diken olarak hatırlıyorum...

" SEVGİLİ KIZIM ! BU DÜNYADA SENİ HİÇKİMSE BİZDEN DAHA ÇOK SEVEMEZ!!!"
ANNEN ve BABAN...

( NOT: Canlarım benim yaa.. Allah onları başımızdan eksik etmesin ...)

[Blue Blood]

Bu Günden İsteğiniz Ne!

İşte bir gün yine karşımıza geçmiş, bakınıp duruyor, sanki ona dair unuttuğumuz bir şeyler varmışçasına.
Gözlerine daha bir dikkatli baksak çözeceğiz de bir türlü dilimizin ucuna gelmiyor ki şu ona dair saklanmış sözcükler.
Tahmin et diyor, kaşlarını kaldırarak illaki de o sol tekini jön edası ile.
Ne idi diye düşünüyorum, duraksıyorum ama tüh be bir türlü çözemiyorum.
Pes benden, hadi itiraf et diyorum, aklımın en yakın köşesinde bile bu güne dair bir iz yok ki düşünce denizine kaşığımı daldırsam, ne tutacağımı bilmeden.
Ne imiş günü önemli kılan, önemli bir olay mı dünyayı derinden sarsan, yine bir katliam mı, acı mı, afet mi.
Yok yok anacığım ben bilemeyeceğim bu kadar zihin jimnastiği yaptım çözemedim, dip köşelerde kalmış bir cevap olsa gerek, sorusu bile aklıma gelmiyorken.

Derin bir iç geçirme ardından diyor ki sevgi ne demek?
Sevgi mi, nasıl diyorum, sevgi dediğinde kast ettiğin evlat sevgisi mi, memleket sevgisi mi, nasıl bir sevgi bu.
Sonra sadece sana sevgi ne dedim sen soru soruyorsun halen, bak şimdi Türk Dil Kurumu’nun sevgi tanımlamasını dikkatlice oku diyor bana;

“ İnsanı bir şeye veya bir kimseye karşı yakın ilgi ve bağlılık göstermeye yönelten duygu” dur sevgi.

Bu kadar sevgisiz kaldığımızı şimdi fark ediyorum ezik ve mahcup başım önümde dalıp gitmişken sevginin yeryüzünü ve en yakınlarımı sarıp sarmaladığı günlere özlemle.

Sevgi ve sevgili olmak ne kadar da benziyor bir annenin hiçbir karşılık beklemeden evladına verdiği sevgiyi duyumsayınca.

Bugün 14 Şubat Dünya Sevgililer Günü, ve dünya sadece iki kişi arasında olan bir aşkı kalpli şekerlerle değil kalp içeren objelerle de değil, hatta erotizm kokan
mesajlarla bile hiç değil.
Tek mesajı insan olduğumuzu unutmadan yaşanır bir dünya bırakmak teması üzerine kurulmalı diyorum.
Kırmızı kanımızdan öte bir yerlerde olmamalı ve damarda akmalı.
Yeryüzüne insanın gözü dönmüş halindeki silah tutan elinden asla değil.
Kırmızı güzel bir kız çocuğunun yanakları gibi olmalı, şöyle kanımızı kaynatmalı sevgiden.
Kendini sevgili gibi hisseden tüm insanların sevgililer günü en insani haliyle yaşansın, yaşatılsın diyorum ve her şey sevgi ile başlar bunu hiç unutmadan.
Sevgilerimle.

[Blue Blood]

yanlızlık kimi insanın çok değerli bir elmasmış gibi arayıpta bulamadığı kiminise hiç peşini bırakmayan kara bi gölge gibidir bizler yanımızdakini değerini onu kaybettikten sonra anlayan insanlarız işte kimileride vardır hep yanlızlık korkusu içinde yaşarlar ya kaybedersem ya giderse ya bitese........ bu endişeyle yaşanır mı bir hayat boyu hayatı hiç bir korku gütmeden yaşayacaksın bırak giderse gitsin bıterse bitsin sende seni kaybetmeyi göze alanı kaybetmekten korkma..!!


Sevgilisiz Sevgililer gününüz kutlu olsun..

[Blue Blood]

şunlara bak

14 ŞUBAT SEVGİLİLER GÜNÜNÜZ KUTLU OLSUN......

MSXLABS ÇOK GÜZEL BİR SİTEEEEEEE....

[virtuecat]

wah wah wah hepiniz yalnızsınız yanı bu şekilde avutuyorsunuz kendinizi

[Hi-LaL]

Senin yazını okuyan da "sevgililer ordusunun başkumandanı" sanar Virtuecat arkadaşşş :
Yanlız olmayabilirsin ama sevgilin var mı yok mu onu söyle sen asıl ? Var da benim mi haberim olmadı yoksa... Eğer öyle ise çekeceğin var benden haberin ola

[MaTTo]

3. yüzyıl Roma döneminde Zalim adıyla anılan İmparator II. Claudius, erkeklerin askerliğine engel oluyor düşüncesiyle bırakın evlenmeyi, aşkı dahi yasaklar ve ölümle cezalandırır. Bu sırada, Papaz Valentine, gençleri gizli gizli buluşturup, evlendirir. Erkeklerin içinde bulundukları gevşek durumdan bir şeyler döndüğünü anlayan Claudius, Valentine'i Roma sokaklarında sopa ile döverek öldürtür. O gün, bugündür, Sevgililer Günü, Roma'daki gibi sevenlerin birbirlerine sevgilerini (Valentine'inden kalan vasiyetle) küçük kartlar ve hediyeleri sunma şeklinde; birleşme, bütünleşme ve çoğalma güdüsü ile kutlanıyor.

Türkiye'de 14 Şubat Sevgililer Günü, her geçen yıl daha da anlam kazanmaya başlamış durumda. Takvimler o haftanın geldiğini gösterip, etraf, kırmızı renk ve kalplere bürününce sevgilileri bir telaş sarıyor; peki ya diğerleri? Onların bahtına sadece, 13 Şubat Sevgilisizler Günü'nü hüzünlü aşk şarkıları ile geçirmek mi çıkıyor? Eşi ya da sevgilisi olmayan, olup da ayrılan, sevip de karşılık bulamayan büyük çoğunluğu da görmezden gelemezdik.