Hoş geldiniz sayın ziyaretçi Neredeyim ben?!

Web sitemiz; forum, günlük, video ve sohbet bölümlerinin yanı sıra; Skype ile ilgili Türkçe teknik destek makaleleri, resim galerileri, geniş içerikli ansiklopedik bilgiler ve çeşitli soru-cevap konuları sunmaktadır. Daima faydalı olmayı ilke edinmiş sitemize sizin de katkıda bulunmanız bizi son derece memnun eder :) Üye olmak için tıklayınız...


Sohbet (Flash Chat) Forumda Ara

Hindi Yetiştiriciliği

Bu konu Hayvancılık forumunda GÜLGECELER tarafından 31 Ağustos 2008 (18:35) tarihinde açılmıştır.FacebookFacebook'ta Paylaş
53110 kez görüntülenmiş, 4 cevap yazılmış ve son mesaj 29 Mayıs 2012 (16:15) tarihinde gönderilmiştir.
  • 5 üzerinden 2.50  |  Oy Veren: 4      
Cevap Yaz Yeni Konu Aç
Bu konuyu arkadaşlarınızla paylaşın:    « Önceki Konu | Sonraki Konu »      Yazdırılabilir Sürümü GösterYazdırılabilir Sürümü Göster    AramaBu Konuda Ara  
Eski 31 Ağustos 2008, 18:35

Hindi Yetiştiriciliği

#1 (link)
GÜLGECELER
Ziyaretçi
GÜLGECELER - avatarı
ÖZET

Büyük hindi populasyonuna rağmen ülkemizde hindi eti üretimi oldukça düşüktür. Entansif üretim 1995 yılında başlamıştır. Büyük beyaz hindiler sözleşmeli üretim sistemi içinde üretilmektedir. Firmalar bütün yıl boyunca piyasaya kaliteli hindi eti ve ürünleri sunmaktadır.
Yerı-entansif üretim Bronz hindilerin buğday ve ayçiçeği hasat alanlarında otlatılmasına dayalı olarak yapılmakta ve yeni yıldaki tüketimi hedeflemektedir. En büyük sorun yeni yıl esnasındaki kısa satış dönemindeki belirsizlikler ve risklerdir.


GİRİŞ


Türkiye’de 1980’li yıllara kadar kesilen büyük ve küçük baş hayvan sayısı yıllar itibariyle sürekli artış gösterirken 1980 yılından sonra kesilen hayvan sayısı giderek azalmış, büyükbaş hayvancılıkta, hayvan başına verimlilikte önemli artışlar olmuştur. Fakat özellikle son yıllarda besi maliyetlerinin yüksekliği, Doğu ve Güneydoğu’da yaşanan terör problemi ve fiyatlardaki istikrarsızlıklar sektörde çok ciddi problemlere yol açmıştır. Kırmızı et sektöründe yaşanan kriz, bir taraftan et arzında sıkıntılara yol açarken diğer taraftan kırmızı et ve et mamullerinin tüketiminde yetersizlikleri ortaya çıkarmıştır. Bu da bir ölçüde piliç eti ve son yıllarda hindi eti ile telafi edilmeye çalışmaktadır.
Hindi eti üretim ve tüketiminin hızla artmasının başlıca nedeni kırmızı ete oranla daha ucuza mal edilmesi ve en önemlisi piliç etinden de daha yağsız olmasıdır. Diğer önemli avantajları ise karkas randımanının yüksek olması ve yüksek canlı ağırlıklara kadar (20-25 kg) yetiştirilebilmesi ve hem entansif hem de yarı entansif yetiştiriciliğe uygun olmasıdır (Koçak, 1984).
Bu derlemede dünyada ve ülkemizdeki hindi yetiştiriciliği hakkında bilgi verilmesi amaçlanmıştır. Otlatmaya dayalı hindi besiciliği üzerinde daha ayrıntılı olarak durulacaktır.

DÜNYADA VE TÜRKİYE’DE HİNDİ ÜRETİMİ-TÜKETİMİ

Dünyada hindi eti üreten ülkeler arasında üretimde ilk sırayı ABD almaktadır, onu AB, Kanada, Brezilya, Polonya, Macaristan ve Meksika takip etmektedir. Dünyada toplam 4.5 milyon ton civarında olan hindi eti üretimini yaklaşık olarak 2.5 milyon tonu ABD tarafından üretilirken; 1.5 milyon tonu AB, kalan 500 bin tonluk kısmı ise Kanada, Brezilya; Polonya gibi diğer dünya ülkeleri tarafından üretilmektedir.Dünya’da hindi eti ithalat ve ihracat durumlarını inceleyecek olursak 2001 yılı rakamlarına göre Dünya ülkeleri arasında 690 bin ton civarında hindi eti ithalat ve ihracatı yapılmıştır. Dünya ülkeleri içerisinde hindi eti ithalatı en yüksek olan ilk 3 ülke sırasıyla AB, Meksika ve Rusya olurken Dünya hindi eti ihracatında ilk 3 ülke AB, ABD ve Brezilya’dır.
Türkiye’de 1999 yılında 18 bin ton civarında olan hindi eti üretimi %16 oranında artarak ortalama 22 bin ton civarına yükselmiştir. 2000-2001 döneminde devlet üretme istasyonları aracılığıyla yapılan hindi eti üretiminde azalmalar meydana gelmesine rağmen, hindi üretimi yapan özel sektöre ait firmaların sayısını giderek artmasıyla hindi eti arzı 2001 yılında bir önceki yıla göre %75 oranında artarak yaklaşık 38 bin ton civarına yükselmiştir. Türkiye’de hindi eti ithalat ve ihracatı çok önemli miktarlarda değildir. Rakamları incelediğimizse 1999 yılında yalnızca 994 ton hindi eti ithalatı gerçekleşmiş, sonraki iki yıl içerisinde hindi eti ithalatının olmadığı görülmektedir. İhracat miktarlarına baktığımızda ise 1999 yılında 6 ton olan ihracat yaklaşık olarak 5 kat artarak 2000 yılında 32 ton olmuş, 2001 yılında ise tekrar yarı yarıya düşerek 16 ton olmuştur. Türkiye’nin hindi eti ihraç ettiği ülkeler başta Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti olmak üzere, Gürcistan, Türkmenistan, Azerbaycan gibi diğer Türk Cumhuriyetleri ile birlikte Romanya, Tunus, Rusya ve Sudan gibi ülkelerdir.

TÜRKİYE’DE HİNDİ YETİŞTİRİCİLİĞİ

Türkiye’de hindicilik, 1995’li yıllara kadar sadece geleneksel olarak mer’a hindiciliği şeklinde yapılmıştır. Bu tip hindicilik Tarım ve Köy işleri Bakanlığı’na bağlı Kocaeli/Kandıra, Balıkesir/Bigadiç ve Kırıkkale/Keskin’de üretme istasyonlarının damızlık, kuluçkalık yumurta ve hindi palazı üretimi yaparak yetiştiricilere dağıtılması yoluyla yapılmaktadır. Diğer yandan, dünyada 1980’lerden sonra gelişen entegre hindi üretimi Türkiye’de 1995 yılından sonra gelişmeye başlamış ve artan taleple birlikte piyasadaki yerini giderek sağlamlaştırmıştır.
“Bolca Hindi” adı ile 1995 yılında entansif hindiciliğe başlıyan ilk girişimi Pınar gurubu izlemiştir. “Çamlı Besicilik” adı altında entansif hindi eti üretimine başlamış, hızla üretimi artırmıştır. Bu iki öncü kuruluşu takiben ülkemizin değişik yörelerinde pek çok yeni firma kurulmuştur. Bunlardan birisi de Antalya (Elmalı) sınırları içinde yer almaktadır. Bu alandaki firmalar fason üretim olarak adlandırılan sözleşmeli hindicilik modeli ile çalışmaktadır. Palaz, yem, sağlık koruma hizmetleri ile kesim ve pazarlama firmalar tarafından karşılanırken; üretici ısıtma, elektirik, su, altlık ve işcilik gibi masrafları karşılamaktadır. Türkiye’de mevcut uygulamaların tümünde sözleşme şartlarını firma belirlemektedir. Firma sözleşme şartlarını belirlerken üretim dönemi başında bir fiyat tespit ederek üretim süreci sonunda canlı ağırlık, yemden yararlanma oranı gibi bazı kriterleri de dikkate alarak ürün teslim edildikten sonra ödeme yapmaktadır.
Sözleşmeli hindicilikte iki tip üretim süreci vardır. Bunlardan birincisi 6 haftalık palaz büyütme süreci, ikincisi ise 6 haftadan kesim sonuna kadar olan yetiştirme sürecidir. Büyütme kümeslerinde yetiştirilen civcivler 6 haftadan sonra yetiştirme kümeslerine aktarılır, yetiştirme kümeslerin de 10-18 hafta süre ile bakılır. En geç 24 haftalık yaşta kesime sevk edilir. Civciv büyütme daha kısa sürdüğünden bu yetiştiriciler yılda 5 dönem üretim yapabilmektedir; 6 haftalık palazları yetiştirenler ise dönemleri uzun olduğundan yılda en fazla 3 dönem yapabilmektedirler. Üretim süreci sonunda firma kendi belirlediği tarihte ürünü canlı olarak almaktadır.


OTLATMAYA DAYALI HİNDİ YETİŞTİRİCİLİĞİ


Türkiye’de 1995 yılına kadar sadece devlet üretme istasyonlarından alınan palazlarla hindi üretimi yapılmaktaydı. Bu istasyonlar Kocaeli/Kandıra, Balıkesir/Bigadiç, Kırıkkale/Keskin, Bingöl, Çorum ve Adıyaman’da bulunmaktadır. Bunlardan alınan civcivlerin bir kısmı işletmenin damızlık ihtiyacı için ayrılmakta ve büyük çoğunluğu da çiftçilere Mart-Haziran ayalarında satılmaktadır. Civcivler il-ilçe Tarım Müdürlükleri aracılığı ile de temin edilebilmektedir. Ayrıca son yıllarda valilikler ve sosyal yardımlaşma vakıfları aracılığıyla da verilmektedir. Hindicilik üretme istasyonlarındaki damızlık sürüler Şubat ayı başından Haziran ayı sonuna kadar yumurta vermekte ve ilk civcivleri Mart ayının ortalarında çıkmaya başlamaktadır. Bir adet damızlık hindi başına 75 adet yumurta alınmakta, bu 50 adet civcive tekabül etmektedir.
Otlatmaya dayalı hindi besiciliğinin yapıldığı illerin başında Kahramanmaraş, Tekirdağ ve Kocaeli gelmektedir. Siirt, Bitlis, Diyarbakır, Şırnak, Adıyaman, Gaziantep, Kilis, Sivas, Amasya, Tokat, Edirne, Kırıkkale, Polatlı, Bursa olmak üzere diğer illerde de mera tipi hindicilik yapılmaktadır. Bu illere baktığımızda göze çarpan en belirgin özellik, tahıl üretiminin yüksek olduğu ve arazinin çok eğimli olmadığıdır.
Bu tarz hindi besiciliği tarla tarımının yoğun olarak yapıldığı bölgelerde hasat alanlarından en fazla yaralanmayı sağlayacak şekilde uygulanmaktadır. Genel uygulamaya örnek teşkil etmesi amacıyla Aksoy ve İşcan’nın (1995) Tekirdağ ilinde yapmış olduğu çalışmayı dikkate alacağız. Söz konusu ildeki besicilerin yaygın olarak uyguladıkları program Şekil 1 sunulmuştur. Genellikle az topraklı yada topraksız olan üreticiler palaz gereksinimlerini Tarım İl Müdürlükleri aracılığıyla sağlamaktadırlar. Palazlar Nisan-Mayıs aylarında dağıtılmakla beraber bölgedeki üreticiler anız alanlarından en iyi şekilde yararlanabilmek için palazlarını en geç Mayıs ayının ikinci haftası almaktadırlar.
Bu tarz hindi besiciliği tarla tarımının yoğun olarak yapıldığı bölgelerde hasat alanlarından en fazla yaralanmayı sağlayacak şekilde uygulanmaktadır. Genel uygulamaya örnek teşkil etmesi amacıyla Aksoy ve İşcan’ın (1995) Tekirdağ ilinde yapmış olduğu çalışmayı dikkate alacağız. Söz konusu ildeki besicilerin yaygın olarak uyguladıkları program aşağıdaki şekilde sunulmuştur. Bölgedeki üreticiler anız alanlarından en iyi şekilde yararlanabilmek için palazlarını en geç Mayıs ayının ikinci haftası almalıdır. Palazların erken alınması ise kapalı alanda geçen süreyi uzattığından tercih edilmemektedir. Altı ile on hafta arasında değişen büyütme dönemi genellikle evin boş bir odası, depo veya ahırlarda geçirilmekte ve bu esnada palaz başına 2-4 kg arasında değişen miktarda hindi besi yemi verilmektedir.
Palazlar 1,5-2 kg’a ulaştıklarında genellikle Haziran ayı sonunda mer’aya çıkılmaktadır. Tahta ve plastik örtüler kullanılarak mer’a da önü açık, sundurma tipi, içinde bolca tünek bulunan barınaklar yapılmakta ve besi sonuna dek kullanılmaktadır. Mer’aya çıkıldıktan sonraki ilk 1-2 hafta içinde hindilerin anız alanlarından yararlanmaya alışması için buğday ve arpa gibi taneler yere serpilerek verilmektedir.
Temmuz ayının ikinci yarısından başlıyarak önce buğday ardından da Ağustos ayının sonunda ayçiçeği hasadı yapılmış alanlarda otlatılan hindiler bolca tane yem ve hayvansal organizma tükettiklerinden ek yemle genellikle yapılmamaktadır. İlk günlerde mere’aya yakın anız alanlarında otlatılma yapılmakta sonraki dönemlerde uzağa (3-5 km) götürülmekte ve gece barınağa geri dönülmektedir.
Anız alanlarının bir sonraki ürün için hazırlanması ve yağmurların başlaması nedeniyle yaklaşık Ekim ayı başlarında anız alanlarından yararlanma biter. Üretici bu esnada pazarlanabilir canlı ağırlığa ulaşmış hindilerini yılbaşından önce satma olanağına sahip değildir. Bu nedenle kesime dek sürüler mer’adaki barınağın çevresinde beslenmekte yaklaşık 2-2,5 ay süren bu dönemde var olan canlı ağırlığı korumak ve bir miktar artırmak için giderek artan miktarda tane yem verilmektedir. Bu dönemde satılabilir hindi başına 12-30 kg yem verilmektedir. İlk haftalardaki yem de dikkate alınınca bu tarz beside satılabilir hindi başına 14-35 kg yem kullanılmaktadır. Yem masrafı yapmak istemeyen kimi üreticiler ise bu dönemde sürülerini İpsala ve çevresindeki çeltik hasadı yapılmış alanlara götürmektedir. Bu üreticiler böylece kesime dek hemen hemen hiç yem harcaması yapmamış olurlar, ancak ölüm oranı artmakta ve nakliye gibi ek masraflar oluşmaktadır.
Kesim ve satış Aralık ayının 2. ve 3. haftalarında yapılmaktadır. Mer’ada gerçekleşen kesim işlemi sırasında kuru yolma uygulanmakta, yenilmez iç organlar, tüyler ve bacaklardan uzaklaştırılan gövdeler kafa ve yenilebilir iç organlar satışa sevk edilmektedir.



OTLATMAYA DAYALI HİNDİ YETİŞTİRİCİLİĞİNDE KARŞILAŞILAN SORUNLAR

Satışın bir iki hafta gibi kısa bir süre içinde gerçekleşmesi ve belirsizliklerle dolu olması.
• Nisan-Mayıs aylarında besiye alınan hindi palazlarının Eylül ayının sonunda kesilebilir ağırlığa ulaşmasına karşılık, satış olanağının bulunmaması (bu tarihten satışın gerçekleştiği yılbaşı öncesine dek yapılan yem harcaması toplam maliyetin yaklaşık %25’ini oluşturmaktadır).
• Palaz, yem gibi girdi fiyatlarının yüksek olması, her zaman istenilen miktar ve nitelikte bulunmaması.
• Bakım, besleme, sağlık koruma konularında üreticilerin yeterli bilgiye sahip olmaması ve ilgili kamu kuruluşlarından yeterli destek alamaması.
• Nakit sıkıntısı ve kredi yetersizliği.
• Yetişmiş bakıcı ve çoban bulma güçlüğü
• Sağlık koruma konusunda yetişmiş veteriner hekim olmayışı
• Bakım besleme konusunda teknik bilgi yetersizliği


SONUÇ VE ÖNERİLER

Ne yazık ki 2004 yılı itibari ile Tarım Bakanlığı’na bağlı birimlerde mer’aya uygun hindi palazı üretimine son verilmesi son derece hatalı bir uygulamadır. Bu üretim dalı ile ilgilenen üreticiler kaderleri ile başbaşa bırakılmış, bu sektörün de önü tıkanmıştır. Avrupa ve ABD gibi gelişmiş ülkelerde, tüm tarım ürünlerinde olduğu gibi hayvancılıkta da ekolojik üretime doğru bir eğilimin olduğu günümüzde, otlatmaya dayalı hindi yetiştiriciliği gibi ekolojik üretime uygun bir üretim dalının önünün tıkanması çok yanlıştır. Aslında yapılması gereken, bu birimlerin geliştirilmesine yönelik politikalarla bu üretme çiftliklerinde daha verimli, ölüm ve hastalıklara karşı daha dayanıklı ve sağlıklı ıslah edilmiş genotiplerin geliştirilmesi ve üreticilerin diğer sorunlarının çözülmesine yönelik çalışmalar yapılmasıdır.
Otlatmaya dayalı hindi besicilerinin sorunlarının çözümü için şu önerilerde bulunabiliriz;
a) Mer’a tipi hindiciliğe uygun genotiplerin ithali ve üreticilere dağıtılması için gerekenler yapılmalıdır.
b) Erken kesim hem üretim maliyetini düşürür hem de etin daha yağsız ve yumuşak olmasını sağlar. Bu nedenlerle erken kesimin, üretici ve pazarlamacılar açısından yararlarına dikkat çekilmelidir.
c) Emeği yoğun bir üretim biçimi olan otlatmaya dayalı hindi besiciliğinde, üretim maliyetlerinin entansif hindiciliğe oranla oldukça düşük olması nedeniyle özel sektörün bu üretim dalının da farkına varması sağlanmalıdır.
d) Hindi eti pazarlayanların beklentileri üreticilere aktarılarak, üretim ve tüketim arasındaki kısır döngünün kırılmasına, sağlıklı bir organizasyonun oluşmasına katkıda bulunulmalıdır.
e) Üreticilerin daha etkin bir örgütlenme ile pazarlık güçlerini arttırmak başta olmak üzere sağlayacağı yararlar ortaya konmalıdır.
f) Söz konusu üretim biçiminde sorunların çözülmesi, var olan üreticilerin kapasiteyi arttırmalarına, bölgedeki az topraklı ve işsiz diğer insanların da bu üretim dalına yönelmesine yol açacaktır.
ı) Otlatmaya dayalı hindi besiciliğinde gerçekleştirilecek olan başarılı bir örgütlenme, sözleşmeli etlik piliç üreticilerine de örnek olacaktır.
Son Düzenleyen asla_asla_deme; 18 Eylül 2010 @ 20:47.
Rapor Et
Reklam
Eski 1 Eylül 2008, 04:31

Hindi Yetiştiriciliği

#2 (link)
GÜLGECELER
Ziyaretçi
GÜLGECELER - avatarı
Neden Hindi?

Hindi diğer kanatlıların değerlendiremeyeceği gıdaları değerlendirir, eti daha ucuza mal olur.
Kanatlı etinin en kaliteli kesimi olan göğüs ve butlardaki et miktarı diğer kanatlılara göre daha fazladır.
Hindi, yediği yemi ete çevirme bakımından diğer kanatlılardan daha üstündür.
Hindiler gezindikleri yerlerde otları, böcekleri, bilhassa hasattan sonra tahılların döküntülerini yiyerek kıymetlendirirler.
Eti oldukça lezzetlidir. Özellikle diğer etlere oranla kolesterol oranın düşük olması tercih sebebidir.

Hindicilik Yapılacak Kümes Nasıl Olmalı?

Ülkemizde genelde mera şartlarına göre hindi üretimi yapıldığından kümesler özellikle palaz dönemimde özen kazanmaktadır.
*Hindi palazları yerde ve ana makinelerinde büyütülebilir. Yada kümeslerin bir bölümü büyütme kısımı olarak ayrılır. Palazlar 100-150 adetlik gruplara bölünebilirse yığılmadan dolayı meydana gelebilecek ölmeler önlenmiş olur.
*4haftlıktan sonra bölmeler kaldırılır. Hindi palazları 8haftalık olduktan sonra yavaş yavaş meraya alıştırmak için kümes dışına çıkarılırlar.

Kümes Büyüklüğü:

Besi yapılacak hindi kümeslerinde 1m2’ye 1.hafta 20-25 adet /2.hafta 15-20 adet/3-6hafta 10 adet/7-9.hafta 6-7 adet/9-24.hafta 3-5 adet hindi hesaplanmalıdır.

Tavan:

Sıcak ve soğuğu önlemek üzere tecritli olmalı,çatı akmayacak şekilde kaplananmalı,kümes yüksekliği 2-2,5mt. olmalıdır.

Taban:

Beton olması önerilmektedir. Ancak fazla çamur olmayan,nemsiz topraklar kümes tabanına yayılıp iyice sıkıştırılarak kullanılabilir.

Duvarlar:

Sıvalı ve tecritli olması, hiç değilse iç kısım mutlaka sıvanmalıdır.

Pencereler:

Telle kapalı, açılır kapanabilir, aydınlatma için yeterli miktar ve büyüklükte olmalıdır.

Isıtma:

Tüp gazla çalışan radyanlar yada infraruj ampuller kullanılabilir. Bu durumda soba çevresine engeller konularak, palazların fazla yaklaşması önlenmelidir.

Yemlik ve Suluklar:

Haftalara göre yemlik ve suluk miktarı şöyle hesaplanmlıdır.

YAŞ
1palaz için
100 palaz için
1 palaz için
100 palaz için

yemlik uzunluğu
yemlik miktarı
Suluk uzunluğu
suluk miktarı
1-2 hafta
5cm.
5adet
1cm.
1adet
3-4 hafta
8cm.
8adet
2cm
2adet
5-6 hafta
10cm.
10adet
3cm.
3adet
6-16hafta
12cm.
12adet
4cm.
4adet
17-24hafta
15cm.
15adet
4cm.
4adet

Altlık:

Kullanılacak altlık küflü, rutubetli, fazla tozlu olmamalıdır. Altlık olarak talaş,kuru ot,saman vb. nemi çekebilen materyal seçilmelidir.

Aydınlatma:

Aydınlatma için normal ampul veya florasan kullanılabilir. 60watlık bir ampul 15m2’lik kümes tabanına gelecek şekilde hesaplanmalıdır. Yerden yüksekliği 2mt. olmalıdır.

Hindi Palazı Gelmeden Önce

Palazların teslim tarihi kesin olarak öğrenilmeli, özellikle kümese gündüz yerleştirilmesine özen gösterilmeli. Çünkü palazların kümese alışması 4-6 saat sürmektedir.
Kümesin yerleşim merkezinin dışında olmasına dikkat edilmelidir.
Kümesin çok iyi havalandırılmasına ve ısınabilmesine, hava ceryanını olmamasına dikkat edilmelidir.
Kümesin kaba temizliği yapılıp, yıkanıp silinmelidir.
Duvarlar kireçle badana yapılmalıdır.
Bir dezenfektanla tüm kümes dezenfekte edilmelidir.
Kullanılacak alet ve ekipmanlar dezenfektanlı su ile yıkanıp temizlenmelidir.
Kümes tabanına 10-15cm. kalınlığında altlık serilmelidir.
Kümes alanı 100-150 palaz alacak şekilde bölmelere ayrılmalıdır.
Dezenfekte edilen yemlik ve suluklar yerleştirilir, başlangıçta her palaz için 1cm. suluk ve yemlik kenarı yeterlidir.
Palazlar getirilmeden 24 saat önce sobalar yakılmalı, kümes ısısı en az 35°C ye gelecek şekilde ayarlanmalıdır.
Kümes kapısının önünde dezenfektan ve toz kireç kabı bulunmalıdır.
Kümese herkesin girip çıkmasına engel olunmalı, giren kişide başka kümeslerle fiziki irtibatı olmamalı.
Kümese kuş ve kemiricilerin girmesine engel olunmalı.
Tüm hazırlıklardan sonra kümesi içindekilerle beraber fumigasyon ilaçlaması yapılmalıdır.

Hindi Bakım ve Beslenmesi

1-8 haftalar arası palazlara %28 proteinli hindi palazı yemi verilir.
Kümes ısısı 1.hafta 35°C de tutulmalı,15.günden sonra her hafta 1°C düşürülmelidir.
Işıklandırma 1.hafta 24 saat yapılmalı, her hafta 1saat düşürülerek normal gün ışığına getir.
İlk üç gün vitamin ve antibiyotik tedavisi yapılır. Daha sonra 1ton yeme 1kg. hesabıyla florozolidon(%5)katılmalı, 15 günde bir ABCDE vitaminleri ve selenium verilmeli.
Bir aşı programı hazırlanarak mutlaka uygulanmalıdır.
Hava şartlarına bağlı olarak 45.gününden itibaren meraya çıkarılabilir.
Akşam hindiler meradan döndükten sonra kesinlikle besi yemi verilmelidir.
Merada hindiler için suluk bulundurulmalıdır.
Kesimden 15-20gün önce kapalı yerde kesif yem ile besiye
Hindi palazı temini ve hastalıkları konusunda herhangi bir problemle karşılaşıldığında TARIM İL ve İLÇE MÜDÜRLÜKLERİNE başvurulmalıdır.

BİGADİÇ Hindicilik Üretim İstasyonunun Kullandığı Örnek Vitamin Mineral ve Aşı Programları

Vitamin Mineral Programı:

Haftada bir gün A D3 E C
Haftada bir gün B C K
15 günde bir gün E- selenium
4,5 aydan itibaren ince mozaik
Nakil,aşı öncesi ve sonrası oluşan strese vitamin takviyesi

Aşı Programı:

3-14gün New-Castle HB-1 (suda veya püskürtme)
14-24gün New-Castle Lasota (içme sularına)
10.hafta New-Castle Lasota (içme sularına)
Rapor Et
Eski 28 Ekim 2008, 13:02

Hindi (Agriocharis ocellata)

#3 (link)
Never Say Never Agaın
asla_asla_deme - avatarı
Dünyanın hemen her yerinde eti için kümes hayvanı olarak beslenen evcil hindile­rin ataları, Meksika'da ve ABD'nin güney kesimlerinde bugün hâlâ yabanıl yaşamını sürdürmektedir. Anayurdu Kuzey Amerika olan bu yabanıl hindileri (Meleagris gallopa-vo) ilk kez Meksika'daki Aztekler yakalayıp kümeste beslemeye başlamışlardı. İspanyol kâşif Hernân Cortes aracılığıyla 1524'te Avru­pa'ya götürülen bu evcil hindilerin eti kısa sürede ziyafet sofralarının ve yılbaşı geceleri­nin en değerli yemekleri arasına katıldı.
Evcil hindiler arasında beyaz tüylü olanları da vardır; ama metalsi yeşil parıltılı kara ve koyu kahverengi tüy rengi egemendir. Tüysüz olan başları ve boyunları, bu koyu renk tüylerin arasında kırmızı bir et parçası gibi dikkati çeker. Dişilerden çok daha iri olan erkek hindiler gagalarından sarkan ibikleri ve kabarık göğüs tüyleriyle kolayca ayırt edilir. Ürkütüldüğünde ya da kızdığında kuyruğunu kaldırarak yelpaze gibi açar, kanatlarını indi­rir, gırtlağını şişirir ve boğuk "glu glu" sesleri çıkararak büyük bir kurumla ortalıkta dolaşır.
Yabani hindiler genellikle ormanların sık yerlerinde yaşayan orman kuşlarıdır. Bazen bataklıkların çevresinde yerleşir ve genelliklesürüler halinde yaşarlar. Her erkeğin çok sayıda dişiden oluşan bir haremi vardır. Dişi­lerden her biri 10-14 kadar yumurta yumurt­lar. Yumurtaları, hatta fırsat bulduklarında yavruları yiyen erkeklerden korumak için dişiler yuvalarını iyice gizlerler.
Hiç evcilleştirilmemiş olan benekli hindi (Agriocharis ocellata) Orta Amerika'da, özel­likle Belize, Guatemala ve Yucatan Yarım­adasındaki tropik ormanlarda yaşar. Evcil soyların atası olan yabani hindiden daha küçük yapılı olan bu tür adını kuyruk tüylerindeki beneklerden almıştır. Başı ve boynu da asıl hindininki gibi pembe ya da kırmızı değil morumsu mavidir.

MsxLabs & TemelBritannica
Rapor Et
Eski 1 Aralık 2009, 21:52

Hindicilik - Hindi Yetiştiriciliği

#4 (link)
Alvarez Ocean
Ziyaretçi
Alvarez Ocean - avatarı
Hindicilik

Vikipedi, özgür ansiklopedi


Hindicilik; hindi etinin ve diğer yan ürünlerinin elde edilmesi amacı ile yetiştiriciliğinin yapıldığı hayvancılık kolu.

Dünya nüfusunun hızla artması nedeniyle hayvansal protein açığının kapatılmasında, kanatlı hayvancılığına duyulan ilgi tavukçulukla beraber hindiciliği de ön plana çıkarmıştır.
Hindi
Hindi

Eskiden beri hindilerin, tarım kesiminde yaygın bir şekilde yetiştiriciliği yapılmaktadır. Hindilerin çok iyi bir yaylım hayvanı olması, iyi otlayabilmesi, köylerde tavuk yumurtalarını kuluçkalatma amacıyla kullanılabilmesi, etinin tavuk etinden daha koyu sığır etiyle tavuk eti rengi arasında olması gibi nedenlerle tercih edilmiştir.

Bununla beraber yumurta veriminin , tavuğa göre az, hindi palazlarının hayatlarının ilk devrelerinde bakımının zor olması eskiden beri üretimini sınırlamıştır.

Türkiye'de modern anlamda hindicilik 1990'lı yıllardan sonra başlamıştır. 1995 yılında 2.646 ton olan hindi eti üretimi, 2006 yılında 45.750 tona ulaşmıştır.

Halkımızın, hindi etine olan talebi hala sektörün arzu ettiği seviyelerde değildir. Bunun nedenleri arasında, Türk mutfağında hindi etinin pek yer almaması, fiyatının tavuk etinden pahalı, sığır eti fiyatına yakın olması gösterilebilir.

Bununla beraber son on yıldaki ilerleme umut vericidir. Ayrıca hindi etinin, et ürünleri (sucuk, salam, sosis gibi) içinde rahatça kullanılabilmesi, kırmızı et ürünleri ile olan karışımlarında etin renginde açılma yapmaması nedenleri ile tercih edilmektedir.
Rapor Et
Eski 29 Mayıs 2012, 16:15

Cvp: Hindi Yetiştiriciliği

#5 (link)
Özel Üye-VIP
bekirr - avatarı
Hindiler nereden gelir?

Asıl kökenleri Kuzey Amerika’ya dayansa da
,
Avrupa’ya ilk hindinin gelişi 1520’lere dayanır. Önce anavatanları Meksıka’dan İspanya’ya getirilmiş ve daha sonra Türk tüccarlar tarafından tüm kıtaya satılmıştır. Çok geçmeden de zengin sınıfların gözde yemeği haline gelmiştir. Hindi İngiltere’de 1585’ten itibaren bir Hıristiyan geleneği haline geldi. Norfolk’lu çiftçiler bu vahşi hayvanın daha ağır göğüslüsünü ve daha uysalını yetiştirmek için işe koyuldu. Norfolk Black ve White Holland, Amerika’ya yeniden sunulan İngiliz damızlıklarıdır. Şu anda ABD’de tüketilen hindilerin çoğu bu cinslerden gelir.

16. yüzyılın sonlarından itibaren her yıl İngiliz hindileri 160 km yürüyüp Norfolk’tan Londra’nın Leadenhall Pazarı’na geliyordu. Bu yolculuk onlar ıçin üç ay sürerdi ve ayaklarını korumak için özel deri ayakkabılar giymeleri gerekirdi.

1000 hindilik bir sürü, söğüt ya da fındık ağacından yapılmış ve uçlarına kırmızı çaput bağlı uzun değnekleri olan iki celep tarafından idare edilebilir. Noel’den birkaç hafta önce oluşan trafik yoğunluğu, Norfolk ve Suffolk’tan Londra’ya yığınlar halinde gelen hindi sürülerinden kaynaklanmaktadır.

Hindilerin Türkiye’yle hiçbir alakası yoktur. İngiltere’de bu hayvanlara, satanlardan dolayı “Turkie horozu” adı verilirdi. Yine Meksika kökenli olan mısıra da aynı sebeple bir zamanlar “Turkie mısırı” denmiştir.

Türkiye de dahil diğer çoğu ülkede hindilerin adı Hindistan’dan gelmektedir. Bunun nedeni muhtemelen, İspanyolların “Indies”ten (Amerika’ya “Indies” deniyordu) hindiyle dönmüş olmalarıdır.

Sadece, hindiye peru diyen Portekizliler gerçeğe yaklaşmıştır. Piigrim Fathers’a göre Amerika yerlilerinin hindi için kullandıkları kelime furkee idi (gerçi hiçbiri bunun hangi Algonquin dilinden geldiğini bilmiyordur). Choctaw dilinde hindiye, çıkardığı sesten dolayı fakit adı verilir.

Hindiye bilimsel olarak bile ne isim verileceği tartışmalıdır. Latince Meleagris galiopavo, kelimesi kelimesine “beçtavuğu, tavuskuşu” olarak çevrilir ki bu, dilde bir serbest atış gibi görünmektedir.

Erkek hindiye baba hindi denir. Hindiler cinsel birleşme olmadan üreyebilen en büyük yaratıklardır. Bu bakir doğumun yavruları erkektir ve hep kısırdır. Çoğu dilde hindi sesi glu glu ya da kruk kruk olarak yazılır. İbranice’deyse mekarkerim denir.


Kaynak: Cahillikler Kitabı....
Rapor Et
Cevap Yaz Yeni Konu Aç
Hızlı Cevap
Kullanıcı Adı:
Önce bu soruyu cevaplayın
Mesaj:








Yeni Soru
Sayfa 0.328 saniyede (85.77% PHP - 14.23% MySQL) 16 sorgu ile oluşturuldu
Şimdi ücretsiz üye olun!
Saat Dilimi: GMT +3 - Saat: 14:02
  • YASAL BİLGİ

  • İçerik sağlayıcı paylaşım sitelerinden biri olan MsXLabs.org forum adresimizde T.C.K 20.ci Madde ve 5651 Sayılı Kanun'un 4.cü maddesinin (2).ci fıkrasına göre tüm kullanıcılarımız yaptıkları paylaşımlardan sorumludur. MsXLabs.org hakkında yapılacak tüm hukuksal şikayetler buradan iletişime geçilmesi halinde ilgili kanunlar ve yönetmelikler çerçevesinde en geç 3 (üç) iş günü içerisinde MsXLabs.org yönetimi olarak tarafımızdan gerekli işlemler yapıldıktan sonra size dönüş yapılacaktır.
  • » Site ve Forum Kuralları
  • » Gizlilik Sözleşmesi