Cibuti Cumhuriyeti

Konumu
Koordinatlar: 11°36′N 43°10′E

Bayrağı

Başkent: Cibuti
En büyük şehir: Cibuti
Resmi dil(ler): Arapça ve Fransızca
Hükümet: Demokrasi

- Başkan İsmail Omar Guelleh
- Başbakan Dileita Mohamed Dileita

Bağımsızlık: Fransa'dan - Tarih 27 Haziran, 1977
Yüzölçümü:

- Total 23.000 km² (147.) 8.878 sq mi
- Sular (%) % 0.09 (20 km² / 7,7 mi²)

Nüfus

- 2005 Temmuz est. 793.000 (160.)
- 2000 sayımına göre 460.700
- Yoğunluk 21/km² (154.)

54/sq mi GSMH (Satın alma gücü paritesi) 2002 tahmini

- Toplam $619 milyon (205.)
- kişi başına 1.878 $ (150.)

Gelişmişlik Endeksi (2003, 0.495, 150.): – düşük
Para birimi: Frank (DJF)
Saat dilimi: (UTC+3)
İnternet alan adı: .dj
Telefon kodu: +253

Cibuti Cumhuriyeti, Afrika'da Eritre, Etyopya ve Somali'yle sınırı olan bir İslam ülkesidir.

Coğrafya
Konum: Doğu Afrika`da, doğuda Kızıldeniz ile Aden Körfezi arasında bulunan ülke, kuzey, batı ve güneybatıda Etiyopya, güneyde de Somali ile çevrilidir. Etiypya sınırı üzerinde Abbe Gölü bulunur.
Coğrafi konumu: 11 30 Kuzey derecesi, 43 00 Doğu boylamı
Haritadaki konumu: Afrika
Yüzölçümü: 22,000 km²
Sınırları: Toplam 508 km
Sınır komşuları: Eritre 113 km, Etiyopya 337 km, Somali 58 km
Sahil şeridi: 314 km
İklimi: İklim son derece sıcaktır. Kasım-nisan arasında geçen iklim göreceli olarak daha serindir. Yaz sonlarından mart sonlarına değin denizden esen rüzgarlar, Hint Okyanusundan yağmur bulutları taşır. Nem oranı iç kesimlere doğru gittikçe düşer.
Arazi yapısı: Dik uçurumlar, derin vadiler, yakıcı kumlar ve dikenli çalılıklarla kaplı olan topraklar genellikle çıplak, kıraç ve ıssızdır. Tacura Körfezini çevreleyen kıyı ovası, iç ve güneydeki volkanik platolar ve kuzeydeki sıradağlar diğer coğrafi özelliklerdir.
Deniz seviyesinden yüksekliği:

• En alçak noktası: Lac Assal 155 m
• En yüksek noktası: Moussa Ali 2,028 m

Doğal kaynakları: Termal bölgeler
Doğal afetler: Deprem; kuraklık; Hint Okyanusu'ndan gelen bulutlar şiddetli yağmurlar ve su baskınlarına neden olur.

Tarih
Ülkede asırlardır çok büyük karışıklıklar, savaşlar, katliamlarla karşı karşıya kalmıştır.
Cibuti bölgesine İslam 7. ve 8. yüzyıllarda geldi. 16. yüzyılın başlarına kadar, bölgenin yegane hakimi olan Müslümanların elinde bulunan Cibuti yöresi, daha sonra milletlerarası ticaret ve siyasette büyük bir güç haline gelen Portekiz'in etki alanında kaldı. Mısır'ın Osmanlı hakimiyetine geçmesi üzerine içinde bulunduğu Afrika Boynuzu'yla birlikte Osmanlı Devleti'ne katıldı.

Siyasi Haritası

Cibuti'nin savaşlarla dolu tarihi, Süveyş Kanalı'nın milletlerarası deniz trafiğine açılması ve Avrupa devletlerinin Afrika ve Asya ülkelerini ekonomik, siyasi, askeri ve dini maksatlarla hegemonyaları altına alma ve sömürge haline getirme yarışına girmeleriyle başladı. İngiltere ve Fransa, 19. yüzyılın en büyük devletleri olarak sömürgecilik ve yayılmacılık alanında büyük bir rekabete giriştiler ve bu arada İngiltere Aden'e (1839) ve Somali'ye (1869) yerleşip, Kızıldeniz'deki ticaret yolunun denetimi üzerinde önemli bir üstünlük elde etti. İşte bu aşamada Süveyş Kanalı açısından çok stratejik bir noktada bulunan Cibuti çok büyük önem kazandı. Fransa, İngiltere'nin bu avantajlı durumunu dengeleyebilmek için Cibuti kıyısında bir iskele kurdu. 1884 yılına kadar çeşitli anlaşmalar ve sözleşmelerle bölgeyi tamamen eline geçirdi.
Bundan sonraki yıllar Cibuti halkı için zordu. Cibuti halkında ülkenin geleceği ile ilgili çok büyük bir görüş farklılığı vardı. Somali asıllı olan İşaalar Somali Cumhuriyeti ile birleşmeyi savunurlarken, Cibuti'nin ikinci büyük etnik topluluğu olan Müslüman Afarlar Fransa'ya bağlılığı savunuyorlardı. Bu iki ayrı görüş arasında Fransa'nın da tahrikiyle çatışmalar şiddetlendi. Somali ile birleşme taraftarı olan Müslümanlar sayıca fazla olmalarına rağmen, ülkede 16 Mart 1967 yılında yapılan referandumun neticesinde Fransa'ya bağlı kalma kararı alındı. Ancak Fransa'nın baskısı nedeniyle sahtekarlıkların karıştığı referandum sonrası çok büyük çatışmalar çıktı. Bunun üzerine Fransız birlikleri, Afarlar ve İşaalar arasında kanlı hale gelen olaylara müdahale bahanesiyle ülkeyi işgal ettiler, yerli halkın çok büyük bir bölümü öldürüldü, yüz binlercesi ülkeden sürüldü. Bu hareket sırasında İşaaların zayıflaması üzerine Afarlar yönetimi ele geçirdiler.
1977 yılında halkın %97'sinin bağımsızlık yönünde oy kullanmasıyla özgürlüğüne kavuşan Cibuti, bu tarihten itibaren darbeler ülkesi haline geldi. 1977 ve 1991 yılları arasında, 2.000 Müslüman insanlık dışı ve aşağılayıcı muamelelere maruz kaldı. Cibuti'de insanların, işkencenin son derece korkunç ve aşağılayıcı yöntemlerine maruz bırakıldıklarını Amnesty International'ın raporlarından öğreniyoruz. Devlet güçleri tarafından yaklaşık 7.000 kişi hiçbir mazeret gösterilmeden tutuklanmış ve işkence görmüştür.

Şimdiki Durum
Hala Fransa'nın ekonomik ve askeri denetimi altında olan Cibuti Cumhuriyeti'nde 3.500 kişilik bir Fransız silahlı kuvveti görev yapmaktadır. Cibuti'nin kendi milli ordusu yoktur ve Fransa'nın askeri vesayetine boyun eğmiştir. Bağımsızlık sonrası iç güvenlikten de uzun yıllar boyunca Fransa sorumlu olmuştur. Bunun yanı sıra Cibuti yönetiminde çok sayıda Fransız danışman, katılımcı ve görevli bulunmaktadır. İflasın eşiğinde olan hükümet, Avrupalı devletlerin desteğiyle ayakta durmaktadır.
Bugün Cibuti yıllardır süren sömürge yönetimin ardından çok büyük bir sefalet ile karşı karşıyadır. Kuraklık yüzünden çok sayıda hayvanın telef olduğu, bu yüzden de gıda sıkıntısının baş gösterdiği ülkede pek çok insan da yetersiz beslenme nedeniyle hayatını kaybediyor.

[ThinkerBeLL]

Cibuti Cumhuriyeti
MsXLabs.org & Temel Britannica

Cibuti Cumhuriyeti (Arapça: جيبوتي okunuşu: Jībūtī, Fransızca: Djibouti, Somalice: Jabuuti), Doğu Afrika'da küçük bir ülkedir. Kızıldeniz'in girişinde, Afrika'nın kuzeydoğu kıyısında yer alır. Ku­zey, batı ve güneybatıdan Etiyopya, güney­den Somali ve doğudan Aden Körfezi ile çevrelenmiştir. Başkenti Cibuti şehri'dir. Halkın %95'i Müslüman'dır.
Nüfusu 454 294 kişi (2000) olan Cibuti’nin yüz ölçümü 23 200 km²'dir. Yönetim biçimi cumhuriyettir. Para birimi Cibuti frangı, resmî dili Fransızcadır. Nüfusunun %94′ü Müslüman, %6’sı Hristiyandır. Afrika’nın doğu kıyısında yer alan Cibuti, Arap Yarımadası’ndan Babül Mendep Boğazı ile ayrılır. Komşuları; kuzeybatıda ve güneyde Etiyopya, güneydoğuda Somali, kuzeyde Eritre’dir. Kişi başına düşen ulusal gelir 1999 yılına göre 1200 $’dır. Zorunlu eğitim süresi 6 yıl, ortalama ömür 48 yıldır. Başlıca kentleri; Cibuti, Tadjoura, Obock, Moulhoule, Balho ve Randa’dır.
Kıyı kesimi düzlük, iç kesimlerde volkanik plâtolar, kuzeyde dağlar Musa Ali’de en yüksek noktaya ulaşır. En yüksek dağı 2063 m ile Musa Ali Dağı’dır. Başlıca akarsuları, Essalou Nehri, Ouahayyi Nehri ve Sadai Nehri’dir. Başlıca gölleri; Assal Gölü ve Abhe Gölüdür. İklimi sıcak ve kuraktır. Bodur çalılıklar ve otlar egemen bitki örtüsünü oluşturur. Doğal kaynağı tuzdur.

Cibuti Devler Arması

Cibuti'ye ilişkin bilgiler

Resmi adı: Cibuti Cumhuriyeti
Yönetim biçimi: Tek meclisli, tek partili cumhuriyet
Yüzölçümü: 23.200 km²
Başkent: Cibuti
Önemli kentler: Cibuti , Ali Sabih, Tacura, Dihil.
Doğal yapı: Çöl ikliminin egemen olduğu Cibuti'de çalılıklarla kaplı platolar, göçük göller ve kuzeyde yüksekliği 2.000 metreye varan sıradağlar bulunur.
Başlıca sanayiler: Besin maddeleri, hayvancılık.
Cibuti Bayrağı

23.200 km²'lik bir alanı kaplayan ülke oldukça küçüktür. Tacura Körfezi'nin iki kıyısında, hiçbir bitkinin yetişmediği kuru, volkanik yaylalar vardır. Burada, bazıları deniz düzeyinin altında olan göller bulunur. Ülkenin kuzeyinde yer alan sıradağların yük­seklikleri 2.000 metreye ulaşır. Çöl ikliminin egemen olduğu Cibuti'de yılın büyük bir bölümü çok sıcak ve az yağışlıdır. En serin aylar kasım-nisan arasındadır.
Cibuti halkının çoğunu, Hami ırkından olan Afarlar ve Issalar oluşturur. Halkın yaklaşık üçte biri keçi, koyun, deve ve sığır yetiştiren göçebelerdir. Ülkenin doğal kaynakları yetersizdir. Demir, bakır ve göçük göllerde tuz bulunmakla birlikte, bunların pek azı işlenir. Kıyılarda köpekbalıkları avla­nır ve içlerinde inci bulunan istiridyeler çıka­rılır.
Bir liman olan başkent Cibuti Tacura Körfezi'ndedir. Büyük limanı olmayan komşu Etiyopya'nın dış ticareti Cibuti limanından yapılır. Addis Ababa'dan gelen demiryolu Cibuti'de sona erer. Gezgin çöl kabilelerinin sınırdan rahatça geçtiği iki ülke arasın­da çok yakın ilişkiler vardır.
Afrika Boynuzu olarak bilinen bölgenin tümü 19. yüzyılda Fransa'nın sömürgesi oldu. Fransa, 1883-87 arasında Cibuti'yi de sömürgeleri arasına katarak, ülkeye Fransa Somalisi adını verdi. Cibuti kenti 1896'da sömürgenin baş­kenti oldu. Ülkenin adı sonradan "Afarlar ve Issalar Toprakları" olarak değiştirildi.
1960'larda başlayan bağımsızlık hareketini Somali destekledi. Çoğunluğu oluşturan Afar halkı, önceleri Fransa ile olan ilişkilerini sürdürmek istedi. Ülke 1977'de Cibuti adını alarak bağımsız bir cumhuriyet oldu.
Cibuti nüfusunun büyük bölümünü oluşturan Afarlar ile Issalar arasındaki gerginlik 1980'lerin başlarında yeniden baş gösterdi. Ayrıca çevre ülkelerdeki savaş bölgelerinden gelen mülteciler de ülkede sorun oluşturmaya devam etti. Yönetim karşıtı iki grup 1990'da Brüksel'de yaptıkları toplantıda, Cumhurbaş­kanı Hasan Gukd Aptidon'a karşı bir birleşik cephe oluşturma kararı verdiler. Cepheye Demokratik Hareketler Birliği adı verildi.
Ocak 1991'de, bir Af ar olan Ali Arif Bur­han önderliğinde başarısız bir darbe girişimi oldu. Ardından tutuklamalar birbirini izledi. Tutuklu muhalefet önderlerinin cezaevi ko­şullarının ağırlığı Uluslararası Af Örgütü'nün incelemelerine konu oldu. Afarlar'la hükü­met güçleri arasındaki olaylar yıl boyunca sürdü.

Cibuti Haritaları

Siyasi

Fiziki