Mektubuma son verirken seni her zman çok seven ben... Biten mektuplar başlayan hayaller... Yasaklı yaşanmamış zamanlar. Bir gece vakti çözüyorum tüm kilitleri... Daha kendini bulamamış insanlar neden başkalarının kendini bulmalarına izin vermezler.
EY DOST..! içimde yeni gün heyecanı yok bu kez... Yeni güne günaydın demek zor zanaat...
Şu sonsuz yaşamda daha hayat bulamamış cansız canlar arasında işimiz neydi bizim...
UMARSIZ ve UMURSAMAZ GÜNLER... Gözlerde habersizlik var..
EY DOST..! sana sesleniyorum. Bu gece karanlığında yanlızım. Gece örtmüyor bu kez üstümü. Bundan sonra ne yaparım diye düşünürken sana geldim yine. Yollar yokuş yoruluyor insan. Susamış da su bulamamış gibi sana geldim.
EY DOST..!!!
Diye seslenmemeli belki, belki susmalı, boyun eğmeli herşeye... Belki konuşmalı şimdi anlatmalı herşeyi tek bir nefeste...
Hani kimi zaman yorulursun da dayanamaz kalbin verdiğin o anlamsız savaşa...
Radyoda çalan şarkı bizi anlatıyordu. Ne kadar bilmesemde adını! Sana yanımda getirdiğim tek şey rutubetli kalbim.. Geri çevirmezsin beni bilirim. BU YÜZDEN SANA GELDİM.
Toplam Yorum 0
