Gözün aydın
Alıştım sonunda sensizliğe
Yokluğuna alıştım
Elim sürekli telefonda değil
Seni aramadan da
Sesini duymadan da
Uyuyabiliyorum artık
Hüzünlerimi tek başıma yaşayabiliyorum
Zorda olsa gülümseyebiliyorum komik bir şey gördüğümde
Kendi kendime
Ağlamak istediğimde göz yaşlarımı kendim silebiliyorum
Beni teselli edecek birinede ihtiyacım yok artık
Onu da yapabiliyorum artık bir başıma
Başımı yaslamak için bir omuz aradığımda
Sağ omzum yetişiyor hemen imdadıma
Başımı yaslayacak bir yabancı omuza da ihtiyacım yok artık
Gözlerim birini aramıyor sürekli
Başımı koyduğum yastığın diğer ucunda
Kollarım sarmak için birini aramıyor
Soğuk kış geceleri
Yada kulaklarım bir ses aramıyor
Yalnız kaldığımda odam da bir başıma
Alıştım sonunda yalnızlığa
Yalnızlıkla dost olmayı da öğrendim ben sonunda
Gözün aydın gülüm
Biraz zor oldu ama
Sensizliğe de alıştım ben sonunda
Alıştım sonunda sensizliğe
Yokluğuna alıştım
Elim sürekli telefonda değil
Seni aramadan da
Sesini duymadan da
Uyuyabiliyorum artık
Hüzünlerimi tek başıma yaşayabiliyorum
Zorda olsa gülümseyebiliyorum komik bir şey gördüğümde
Kendi kendime
Ağlamak istediğimde göz yaşlarımı kendim silebiliyorum
Beni teselli edecek birinede ihtiyacım yok artık
Onu da yapabiliyorum artık bir başıma
Başımı yaslamak için bir omuz aradığımda
Sağ omzum yetişiyor hemen imdadıma
Başımı yaslayacak bir yabancı omuza da ihtiyacım yok artık
Gözlerim birini aramıyor sürekli
Başımı koyduğum yastığın diğer ucunda
Kollarım sarmak için birini aramıyor
Soğuk kış geceleri
Yada kulaklarım bir ses aramıyor
Yalnız kaldığımda odam da bir başıma
Alıştım sonunda yalnızlığa
Yalnızlıkla dost olmayı da öğrendim ben sonunda
Gözün aydın gülüm
Biraz zor oldu ama
Sensizliğe de alıştım ben sonunda
