ßiz üç arkadaşız...
MutLuLuk, acı ve biz..!
Herqün sakLambaç oynuyoruz...
MutLuLuk hep mızıkçı , sakLanıyor bizden. ßazen .........ben ebe oLuyorum, acıyı buLuyorum. ßazen de acı beni buLuyor sakLandıqım yerden... ßazen mutLuLuqu buLduqumu zannediyorum... Çanak çömLek patLadı diyor acı, sakLandıqı yerden. Gün bitmek üzere... Ama MutLuLuk hâLâ ortada yok ... . . .

Giderken Bir Veda MéSaJı Bırakmışsın Uzunca , Sonlarındada Klasik Bir İki Cümle''Kendine İyi Bak Üzülme Seni Benden Çok Seveni Bul Mutlu Ol'' Benimse Dudağımda Çıkan Şu 3 Kelime
► ''ALLAH'A EMANET OL''◄ . . .

'Orada Olmak ve Kitap Okumak Vardı'' . . .

+ Kim bu ABİ ?
- Nasıl yani kardeşim.
+ Bunları sana yazdıran kim ?
- Biri var işte.
+ Abi çok mu sevdin onu ?
... ... ... - çook hep sevdim mesela.
+ Neden gitti ?
- Sevmiyomuş.
+ Neden umut verdi peki abi ?
- Şimdi de pişmanmış.
+ Ne yapmalı ki ?
- boşvermeli, yoksa bi daha gündüzlere merhaba diyemezsin..
+ Bu halde olmak istemezdim abi .
- Bende istemezdim, zaten konuştuklarımızda böyle değildi..
. . .

Hayat Yolu uzun olsada Her zaman yanındayım Bunu Unutma Düşünce Bir Dal Bulamasanda Ben Dal Olurum Senin için umarsızca! beni Bir Dost Olarak Görsende Selam Ver Yinede Bana Sevgim kalsın Artık Sonbahara..

Yazmanın, konuşmak kadar duygusal gayret gerektirdiğini öğrendim.
En fazla önemsediğim kişilerin, benden hep uzaklaştırıldıklarını öğrendim.
İnsanları üzmeden ve duyarlı olarak kendi fikirlerini söylemenin
Çok zor olduğunu öğrendim.
SEVMEYİ OGRETTİN SEVMEYİ . . .