Bir yerden başlamak gerektiğinde hep inanmayı dayadım sırtıma.

Yürüdüm.Usanmadan.Hiç kaybetmeyecekmişcesine.

Güvenmekle devam ettirdim yolumu.

Yolun sonunda anladım ki ben bana söylediğin ne varsa inanmışım meğer.

Tüm bahanelerine güzel kılıflar dikmişim.

Sen beni hiç üzemez, hiç yanıltamazmışsın sanmışım.

Pembe bulutlarda gezinirken defalarca düşürmene rağmen gülümseyerek kalkmış

Sende hiç ama . . .

Kocaman bir atlı karıncaya tek başına binmiş çocuk gibiyim şu an.

Lunaparkta tüm beyaz atlar için kavga edelim istiyorum.

Etrafımda saçını çekip ondan önce oturmak için ağlayacağım sevdiğim insanlar olsun.

Olmalı bir yerlerde atlı karıncayı dolduracak kadar insan hayatımda.

Kaybetmiş olabilirim bir çoğunu.

Bazıları atlı karınca da sevmeyebilir.

Ben yine kavgacı,yine alıngan.

Güzel huylarımda . . .

Birkaç düşünceyle başladı Birkaç duyguyla bitti.Ve hiç çoğalmadık.

Sorulmadı bana fikrim.

Aslında bir noktaya ihtiyacım yoktu tıpkı virgülle ayrıldığımız birkaç cümleye de.

Birkaç anıya da.Birkaç tı çünkü.

Sonra düşündüm.

Düşündüklerim düşlerim kadar güzel değillerdi.

Sonra büyüdüm.

Büyüyünce değişmeye başladı bir şeyler.Suskunluklarım çok sesli artık, biliyor musun?

Gürültüsünden . . .

MEDİTASYON
Her şeyi yapabilirdim
Üç metre kütüğü sırtıma yükleyip Bir elimle oğlumu Öbürüyle kızımı kucaklayabilirdim
Salıyı cumayla değiştirir
Nem, körlük, ölü, deniz, inciler…
Benzeri kelimeleri çözümler Bir ara zamandan şüpheye düşer
Gece beni ürküten her şeyi uzaklaştırır
Beşinci kadını sever
Kenya’da aslanları terbiye eder
Borçlu değil alacaklı olur
Ne olursa yapabilirdim
Hat öğrenir Hakkâklarla ticaret yapar . . .

Bütün işi insanlara doğrularıanlatarak onları bilgisizlik uykusundan uyandırmak olan Sokrates idama mahkumolur. Çünkü her zamanki gibi o zaman da insanlar doğruları duymaktanrahatsız olurlar. Tembellik yapmak daha çok işlerine gelmektedir. Sokrates iseonlara: Ben Atina'nın at sineğiyim derdi. Sokaklarda çıplak ayakla dolaşıpakşama kadar insanlarla tartışan, bildiğini bilmeyeni uyandıran, bilmediğinibilmeyene, bilmediğini öğreten at sineği. Atinalılar rahatsızlık duydular atsineğinden tabi…” . . .