Desem ki
vakitlerden bir Nisan akşamıdır,
Rüzgarların en ferahlatıcısı senden
esiyor,
Sende seyrediyorum denizlerin en mavisini,
Ormanların en kuytusunu
sende gezmekteyim,
Senden kopardım çiçeklerin en solmazını,
Toprakların en
bereketlisini sende sürdüm,
Sende tattım yemişlerin cümlesini.
. . .
. . .
kokuşmuşluğunu ve çıplaklığını da. ..
. . .
. . .
