Deccal Nedir? Deccal Hakkında - Sayfa 2

"Hz. Adem'in yaratılışından itibaren Kıyamete kadar geçen süre içerisinde Deccaldan daha büyük bir hadise (diğer bir rivayette daha büyük bir fitne) yoktur."(1) hadis-i Şerif' in de ifade ettiği gibi Deccalın fitnesi yeryüzünün en büyük fitnesidir.

Sponsorlu Bağlantılar

Korkunç bir tahribatın öncüsü olan Deccalı tanımanın mânevî hayatımız açısından önemi büyüktür. Bu sûretle onun şerrinden korunabilir mânevî dünyamızı tehlikelerden kurtarabiliriz.

Onu tanımamak tanıyamamak ise hem büyük bir gaflet hem de birçok riski berebarinde getiren büyük bir felâkettir. Mâdem ki onun gelişi kâinatın en büyük hadiselerinden birisidir. Mâdem ki o firavunların nemrutların yapamadığı tahribatı yapmaktadır. Öyleyse onu tanıma yolunda özel bir gayret sarf etmelidir. Besmele gibi heryerde her vesileyle adı anılan devamlı muhabbeti telkin edilen âlemi İslâma ve istikbale pek acı tesiri olan bu müthiş adamın mâhiyetinin ne olduğunun bilinmesi için “binler adam hapse girse hatta îdam olsalar din-i İslâm cihetiyle yine ucuzdur.” Onun mahiyetinin okunup öğrenilmesiyle en mütemerridler bile mutlak inançsızlıktan bir derece kurtulur küfründe şüpheye düşer mağrûrâne ve cür’etkârâne tecavüzlerini tadil ederler.(2)

Deccala bile bile taraftar olmak felâketlerin en büyüğüdür mânen ölüm demektir.

Halkın yüzde sekseni ehl-i tahkik olmadığı için hakikate doğrudan nüfuz edemez. Ancak âlimlere bakar onları taklid ederler. Peki ya âlimler de hakikati bulamamışlarsa? Eğer âlimler de ifrat ve tefrite düşüyor yanlış kanaatler içerisine giriyorlarsa halk da doğruyu bulamayacak şüphe ve tereddütlerden kurtulamayacaktır.

Ne yazık ki bu konuda dünden bugüne ifrat ve tefritler olagelmiştir. Geçmişte ve günümüzde yaşayan bir kısım âlimler Deccalın harika birkısım özelliklerine bakıp böyle bir şeyin olamayacağını söyleyecek kadar ileri giderlerken bazı âlimler de hiçbir tevil ve tefsire girmeksizin Deccalı hadislerde anlatıldığı şekliyle aynen bekleme yolunu seçmişlerdir. Birinciler imkânsızlığını belirtirlerken ikinciler 'ın kudreti açısından herşeyin mümkün olduğunu O diledikten sonra böyle bir Deccalın gelmesinin imkânsız olmayacağını söylemişlerlerdir.

Oysa normal şartlarda bir insanın minareden daha yüksek olmasının alnında kâfir yazısı bulunmasının kırk günde dünyayı gezmesinin eşeğinin iki kulağı arasındaki mesafenin 40 arşın olmasının bağırdığında bütün dünyanın duymasının aynen gerçekleşmesi mümkün değildir. Eğer bu özelliklerde bir adam gelse herkes onun Deccal olduğunu bilir bu da imtihan sırrına ters düşer.

Ama bunları Resûlullah bildirdiğine göre inkâr etmeye de imkân yoktur. Bir bir gerçekleşecektir. Ancak tevilleri bilinmelidir ki akıldan uzak görülmesin ne kadar yerinde ve hikmetli olduğu anlaşılsın.

O halde önemli olan Deccalı nasılsa öyle öğrenmektir. Bu önemi sebebiyledir ki İslâm âlemleri daha küçük yaşlardayken çocuklara Deccalle ilgili bilgilerin verilmesini hattâ okullarda ders programlarında yer almasını istemişlerdir.

Deccal kolayca nasıl tanınır? Elbette ümmetini her an ve herkesten çok düşünen onların sevincini sevinç ıstırabını ıstırap edinen Resûlünün ona karşı ümmetini uyarmaması; onun mahiyet özellik fonksiyon ve icraatını bildirmemesi düşünülemez. İnsan İslâmî bir hayatı esas alır ve hadislerde verilen bilgileri göz önüne alırsa onu tanımak zor olmaz. Bir hadis-i şerifte "Deccalın hayatını ve işlerini beğenmeyenlerin onu tanıyabileceğine"(3) dikkat çekilmiştir. Güçlü bir îmana dayalı İslâmî bir hayat münafıkâne hareket eden Deccalla onunla mücadeleyi esas alan Hz. Mehdîyi göstermede zorlatmayacaktır.

Hadis-i şeriflerinde onun göze çarpan en dikkat çekici özelliklerini bildirerek ümmetini teyakkuza davet ettiğini görmemek mümkün değildir. Birçoğu müteşabih ve mecaz yolla anlatılmış olan bu tip hadisleri hadis uzmanları izah tevil ve tefsir ederek net bir şekilde gözümüzün önüne sermiş işimizi kolaylaştırmışlardır.

Evet Resûlü Deccalın özelliklerini bir bir anlatmış ve buna rağmen "Karıştırırsınız diye endişe ediyorum"(4) diye düşüncesini belirtmekten de geri kalmamıştır. Çünkü îman nuru ve ferasetiyle bakılmazsa karıştırma her zaman söz konusudur.

Yahudîliği

Deccal Yahudîdir. İcraatı dikkate alındığında onun bir Yahudî oluşu insana hiç de şaşırtıcı gelmez. Yahudîler de zâten bunu övünelecek bir davranış olarak görürler. Alûsî tefsirinde anlatıldığına göre bir gün Yahudîler Resûlullaha (a.s.m.) gelmiş "Âhirzaman Deccalı bizden olacak şöyle yapacak böyle yapacak" demişlerdi. Cenab-ı Hak da bunun üzerine Mü'min Sûresinin 56. âyetini göndermişti.

Ebu's-Suud tefsirinde belirtildiğine göre de Yahudîlerin Resûlullaha şöyle dedikleri bildirilir:

"Bizim Tevrat'ta zikredilen sahibimiz sen değilsin. Davud'un oğlu Mesih'tir. Yani sizin Deccal dediğiniz. O âhirzamanda çıkacak bütün dünyaya hâkim olacak artık mülk ve saltanat da bize geçecek."

Gönderilen—yukarıda bahsi geçen—âyette onlara şu cevabı vermişti:

"Kendilerine gelen hiçbir delil olmadığı halde 'ın âyetleriyle mücadele edenler hak dini söndürmek gibi aslâ erişemeyecekleri büyük bir hevesi gönüllerinde taşıyorlar. Sen 'a sığın. Muhakkak ki O herşeyi hakkıyla işitir herşeyi hakkıyla görür."

b. Vücut yapısı

Deccal cüsseli heybetli(5) kızıl renkli 6 kıvırcık saçlı(7) ensesi kalın ve alnı geniş bir kimsedir. Kısa ve ayrık bacaklıdır.(9) Alnında "kâfir" yazısı vardır.(10) Okuma yazması olsun olmasın onu her Müslüman okur. İcraatlarını beğenmeyen herkes o yazıyı okuyacaktır.(11)

Bir insanın alnında açık açık kâfir yazısının bulunması herkes bilir ki imtihan sırrına ters düşer. Öyleyse bununla başka bir mânâ kastedilmiş olmalıdır. Şuâlar'da buna şöyle tevil getirildiğini görüyoruz:

"Bunun bir tevili şudur ki: o Süfyan kendi başına Frenklerin serpuşunu koyup herkese de giydirir. Fakat cebir ve kànun ile tamim ettiğinden o serpuş dahi secdeye gittiği için inşaallah ihtidâ eder (hidayete gelir); daha herkes yalnız istemeyerek onu giymekle kâfir olmaz."(12)

c. Tek gözlülüğü

Deccal tek gözlüdür.(13)

Resûllullah birgün Deccaldan söz açarak “Şüphesiz ben sizi ona karşı uyarıyorum. Hiçbir peygamber yoktur ki gönderildiği toplumu ona karşı uyarmamış olsun. Nitekim Hz. Nuh da (a.s.) kavmini ona karşı uyarmıştı. Ama ben size Deccal hakkında hiçbir peygamberin kavmine söylemediği bir söz söyleyeceğim. Haberiniz olsun ki o kördür Halbuki asla kör değildir."(14) buyurmuşlardı.

“Kör olduğu halde insanlara "Ben sizin Rabbinizim' der. Halbuki sizin Rabbiniz kör değildir (yaratıklara benzemekten her türlü kusur ve noksanlıktan uzaktır).”(15)

“ kör değildir. Dikkat edin. Mesih-ı Deccalın sağ gözü kördür. Gözü sanki fırlamış bir üzüm tanesi gibidir.”(16) "Silik gözlüdür."(17)

Rivayetlerde Deccalın gözünün yeşil renkli bir cama(18) ve parlak bir yıldıza benzetildiği de görülmektedir.(19)

Kurtubî bu rivayetlere dayanarak Deccalın iki gözünün de kusurlu olduğunu bir gözünün nurunun çekilmiş diğerinde de yaratılıştan bozukluk olduğunu söylemektedir.(20)

Bu körlüğün onun kalb gözünün kör olduğu anlamına geldiği de belirtilmiştir.(21)

Mevlâna ise "İnsan hevâ ve gazab sebebiyle kör olur" derken bu körlüğün başka bir yönünü nazara verir.

Folklörde ise tek gözlülüğün kötüler ve zorbalar için kullanıldığını görüyoruz. Deccal için kullanılan tek gözlülük de "herşeyin kötüsü" anlamına gelmektedir. Arap folklöründe "gözleri cam gibi" tabiri de kadınlara düşkün kimse için kullanılmaktadır.(22)

Tek gözü kör anlamına gelen Arapça a'ver kelimesinin "içinde asla hayır bulunmayan kimse" için de kullanılması(23) oldukça mânâlıdır.

Nitekim Muhammed Abduh Deccalı hurafelerin yalancılık ve kötülüklerin sembolü olarak görür. Muhammed el-Behî ise Deccalın çıkışını toplumda fesat ve anarşinin yaygınlaşması ve materyalizmin hâkimiyet kurması olarak değerlendirir ve "Deccal zirveye çıkacak olan materyalizmin sembolüdür" der. Muhammed Esed'e göre ise bu özellik sadece maddeyi gören mâneviyata kapalı bir kısım olağanüstülükleri olan Batı medeniyetine tıpa tıp uymaktadır. Esed’in bu yorumu Bediüzzaman'ın gerçek İsevîlikten uzaklaşan Batı için kullandığı "Deccal gibi bir tek gözü taşıyan kör dehâ"(24) ifadesiyle uyum arz etmektedir.(25)

Bediüzzaman ise Büyük Deccalın bir gözünün kör diğerinin ona nisbeten kör hükmünde olduğunu gözünde ispirtizma nev'inden büyüleyici bir manyetizma İslâm Deccalının da bir gözünde teshir edici manyetizma bulunduğunu söylerken(26) bunları şöyle yorumlamaktadır: "Hattâ rivayetlerde 'Deccalın bir gözü kördür’ diye nazar-ı dikkati gözüne çevirerek büyük Deccalın bir gözü kör; ve ötekinin bir gözü öteki göze nisbeten kör hükmünde olduğunu hadiste kaydetmekle onlar kâfir-i mutlak bulunduğundan yalnız münhasıran bu dünyayı görecek birtek gözü var ve âkibeti ve âhireti görebilecek gözleri olmamasına işaret eder."

Bu izahlardan sonra Bediüzzaman "Ben bir mânevî âlemde İslâm Deccalını gördüm. Yalnız birtek gözünde teshirci bir manyetizma gözümle müşahede ettim ve onu bütün bütün münkir bildim. İşte bu inkâr-ı mutlaktan çıkan bir cür'et ve cesaretle mukaddesâta hücum eder. Avam-ı nâs hakikat-i hali bilmediklerinden harikulâde iktidar ve cesaret zannederler"(27) der.

Kütüb-ü Sitte Muhtasarı Tercüme ve Şerhi'nde ise bu konuda şu ifadelere yer verildiğini görüyoruz:

"Deccalın yol açtığı âhirzaman fitnesinin en bariz ve en mühim vasfı dine karşı olmasıdır. Âhirzamanda ortaya çıkacak bir kısım beşerî (hümanist) görüşler ve değerler dinin yerini almaya çalışacaktır. Kendisine resmen din denmese bile ortaya attığı sistemi kurmaya çalışacağı nizamıyla akide nokta-i nazarından aynen bir din hüviyetini alacaktır. Bu yeni din beşer üstünde mevcut her çeşit İlâhî hâkimiyeti kaldırmak için inkâr-ı ulûhiyeti akidesine temel yapar. Her çeşit dinî değerlerin yerine beşerî bir put (hevâ) dikmeye çalışır. Temel mâbûdu madde ve insan olan lâdinî bir dindir. Hadis-i şeriflerden lâdinî olanların İslâmiyeti ortadan kaldırmaya çalışacakları ve mü'minlerin çeşitli hakaretlere maruz kalacakları anlaşılmaktadır. Bunların hem geçmişte hem günümüzde aynen çıktığı şüphesizdir."(28)

Acaba Deccalın bir gözünün kör olmasının özellikle bildirilmesinin hikmeti ne olabilir? Müslümanların kolayca onu tanımalarını sağlamak için olabilir. Tanısınlar ki gösterebileceği harikulâdeliklere hilelere büyüleyiciliğine aldanmasınlar. Gerek maddeten kör olduğunu ve gerekse âhireti inkâr edip dünyayı gâye-i hayat yaptığını görenler onu tanımakta güçlük çekmezler münkirliğini hemen fark eder kusurlu haliyle kendini ilahlaştırmasına sadece gülüp geçerler.

d. Çocuğunun olmaması

Resûl-i Ekrem (a.s.m.) Deccal konusunda ümmetini dikkate davet ederken zaman zaman Sahabîlerinin Deccal hakkında merak ve korkuyla sordukları sorulara da cevap vermiş

Bunlardan biri de onun çocuğunun olmayacağıdır.(29) Onun bu hali Kevser Sûresindeki "ebter" yani "soyu kesik" tabiriyle bütünüyle uygunluk arz etmektedir. Sûrenin ayrıca ebced hesabıyla ona işaret ettiği belirtilmektedir.

e. Minareden yüksek oluşu

Rivayetlerden Deccalın fevkalâde büyük hatta minareden daha yüksek Hz. İsa'nın da ona nisbeten çok küçük olduğunu(30) öğreniyoruz. Hatta Hz. İsâ onu öldüreceği vakit on arşın yukarıya atladığında ancak kılıcıyla dizine vurabilmektedir. Demek ki Deccal Hz. İsa'dan on yirmi misli daha büyüktür.

Hz. Ali'nin belirttiğine göre Süfyan da cüsseli biridir. Önce etrafını yakıp yıkar sonra da Doğu ülkelerini dolaşıp meliklerini mağlup eder.(31)

Tamamen maddeci tabiatçı 'ı inkâr eden kendinde bir nevî sahte tanrılık tahayyül eden Hz. İsa'ya göre çok büyük olması iktidar ve icraatının büyüklüğüne maddî ve siyasî gücünün fazlalalığına işaret eder. Rivayetlerden âhirzamanda çıkacak şahısların fevkalâde iktidarlara sahip olduğunun anlaşıldığını belirten Bediüzzaman bunu tevil ederken bir ayağının Büyük Okyanusta diğer ayağının da Port-Artür kalesinde gösterildiğini bu sûretle şahs-ı mânevîsinin dehşetli büyüklüğünün o şahsiyetin mümessilinde ve büyük heykellerinde ifade edildiğini anlatır.(32)

Diğer bir yerde ise şu teviline rastlıyoruz:

"'Lâ ya'lemü'l-gaybe illallah (Gaybı ancak bilir) bunun bir tevili şu olmak gerektir ki: İsa Aleyhisselâmı nûr-u îman ile tanıyan ve tâbi olan cemaat-i ruhaniye-i mücahidînin kemiyeti (mücahid ruhânî cemaatinin sayısı) Deccalın mektepçe ve askerce ve maddî ordularına nisbeten çok az ve küçük olmasına işaret ve kinayedir."(33)

Kastamonu Lâhikası'nda da yukardaki hadisi hürafe ve muhal gören zındıkları susturur onu görünürdeki anlamıyla aynen gerçekleşecekmiş gibi itikad eden zahirî hocaları da ikaz eder tarzda farklı mânâlarından bir tanesinin gerçekleştiğini söyleyen Bediüzzaman İkinci Cihan Savaşında ortaya çıkan tabloyu nazara verir. İsevîliği muhafazaya çalışan bir hükümetle pis menfaati için Müslümanlar arasında ve Asya'da dinsizliğin yayılmasına taraftar olan fitnekâr ve cebbar hükümetler ve taraftarlarının şahs-ı mânevîleri cisimleştiği takdirde üç cihetle hadis-i şerife uygunluk arz ettiklerini söyler:

Birinci cihet: Hakiki İsevî dinini esas tutan İsevî ruhânî cemaatiyle onlara karşı dinsizliği yaymaya başlayan cemaat ayrı ayrı birer vücut giyecek olsalar birincisi ikincisine göre minare boyundaki bir insanın yanındaki bir çocuk kadar da kalmaz.

İkinci cihet: Resmî îlânıyla "'a dayanıp dinsizliği kaldıracağım İslâmiyeti ve İslâmları himaye edeceğim" diyen ve yüz milyon küsür nüfûsuyla dört yüz milyona yakın bir nüfûsa; Bolşeviklere müttefikleri olan Çin ve Amerika'ya gâlibâne ve öldürücü darbe vuran hükümetteki muharip cemaatin şahs-ı mânevîsiyle mücadele ettikleri dinsizlerin şahs-ı mânevîsi cisimleşse minare boyundaki bir insana nisbeten küçük bir insan gibi kalır. "Deccal dünyayı zabt eder" şeklindeki rivayet "Dünya ekseriyetle ona taraftar olur" demektir. Nitekim öyle de olmuştur.

Üçüncü cihet: Avrupa içerisinde dörtte bir bile yer işgal etmeyen dine dayanıp Hz. İsa'nın vekâletini dâvâ ederek Asya Afrika Amerika ve Avusturalya'ya karşı gâlibâne savaşan bir hükümetin şahs-ı mânevîsiyle diğerlerinin şahs-ı mânevîleri bir insan sûretine girseler hadis-i şerifin farklı mânâlarından birisi daha kendini göstermiş olacaktır.(34)

İktidarlarının fevkalâde ve harika görülmesinin diğer bir sebebini ise şöyle izah eder Bediüzzaman:

“Ekser icraatları tahribat ve müştehiyyat (nefsin hoşuna giden şeyler) olduğundan fevkalâde bir iktidar görünür çünkü tahrip kolaydır. Bir kiprit bir köyü yakar. Müştehiyyat ise nefisler taraftar olduğundan çabuk sirayet eder.”(35)

Rivayetlerde her iki Deccalın da harikulâde icraat fevkalâde iktidar ve heybetli gösterilmeleri

Şuâlar'da bunun da dört cihet ve sebebi—özetle—şöyle anlatılır:

Birincisi: İstidrac eseri olarak müstebidâne olan koca hükümetlerinde cesur orduların ve faal milletin kuvvetiyle vukûa gelen gelişme ve iyilikler haksız olarak kendilerine isnad edilerek şahıslarının binlerce adam kadar bir iktidara sahip olduğu sanılır.

İkincisi: Her iki Deccal da büyük bir istibdad büyük bir zulüm büyük bir şiddet ve dehşet ile hareket ettiklerinden iktidarları da büyük görünür. Öyle bir istibdad sürerler ki kànunlar perdesi altında herkesin vicdanına ve mukaddesatına hattâ elbisesine müdahale ederler.

Üçüncüsü: Her iki Deccal da İslâma ve Hıristiyanlığa şiddetli bir intikam besleyen gizli bir Yahudî komitesinin yardımını kadın hürriyetlerini maske olarak kullanan bir komiteyi İslâm Deccalı da mason komitelerini aldatıp desteklerini kazandıklarından iktidarları dehşetli bir iktidar zannedilir. "Hem bazı ehl-i velâyetin istihracatıyla anlaşılıyor ki İslâm devletinin başına geçecek olan Süfyanî Deccal ise; gâyet muktedir ve dahî ve faal ve gösterişi istemiyen ve şahsî olan şan ve şerefe ehemmiyet vermeyen bir sadrazam ve gâyet cesur ve iktidarı metin ve cevval ve şöhretperestliğe tenezzül etmeyen bir serasker bulur onları teshir eder (emri altına alır). Onların fevkalâde ve dâhiyâne icraatlarını riyasızlıklarından istifade ile kendi şahsına isnad ve o vasıta ile koca ordunun ve hükümetin teceddüt (yenilik) ve inkılâb ve Harb-i Umûmî inkılâbından gelen şiddet-i ihtiyacın sevkiyle işledikleri terakkiyâtı şahsına isnad ettirerek şahsında pek acip ve harika bir iktidar bulunduğunu meddahlar tarafından işâa ettirir (yaydırır)."

Dördüncüsü: Büyük Deccalın ispirtizma nev'inden teshir edici (büyüleyici) özellikleri bulunur. İslâm Deccalının da gözünde teshir edici bir manyetizma vardır. Sadece dünyayı maksat edinen bu münkir mutlak inançsızlıktan çıkan bir cür'et ve cesaretle mukaddesâta hücum eder. İşin hakikatini bilmeyen halk bunu harikulâde bir iktidar ve cesaret olarak görür.(37)

f. Kırk günde dünyayı gezmesi

Rivayetlerden Deccal çıktığında bütün dünyanın işiteceğini kırk günde dünyayı gezeceğini

Deccalın eşeğinin iki kulağı arasındaki mesafe ise kırk arşını bulmaktadır. (yaklaşık 27 m).(39)

Çağdaş bazı âlimler bundan maksadın iki kanadı arası kırk arşını bulan bir uçak olduğunu söylerler. Herhalde “yeryüzünün ayaklarının altında koçun derisinin yünden dürüldüğü gibi dürülmesi (öylesine hızlı gitmesi)(40) bundan olsa gerek.

"Deccal önüne bulutu katan rüzgâr gibi hızlı gider"(41) rivayetinden de onun hızlı araçlardan yararlanacağını sür'atli icraat yapacağını anlıyoruz.

Resûlü kırk günde dünyayı dolaşan Deccalın Mekke ve Medine hariç ayak basmadık belde bırakmayacağını bildirir.(42)

Şuâlar'da da belirtildiğine göre Deccal zamanında haberleşme ve seyahat araçları o derece gelişir ki bir hadise bir günde bütün dünyada işitilir. Ve bir adam kırk günde dünyayı dolaşabilecek yedi kıtasını yetmiş hükümetini görebilecek ve gezebilecektir.

Bu rivayet aynı zamanda keşfedilmeden on asır öncesinde tren otomobil otobüs ve uçak gibi araçlardan mûcizâne haber vermektedir.

Ancak Deccal deccallık haysiyetiyle değil aksine gâyet müstebid bir kral sıfatıyla işitilir. Gezmesi de her yeri istilâ etmek için değil aksine fitneyi uyandırmak ve insanları baştan çıkarmak içindir. Bindiği eşeği de bir kulağı Cehennem gibi ateş ocağı diğer kulağı Cennet gibi güzelce tezyin ve tefriş edilmiştir. Düşmanlarını ateşli başına dostlarını da ziyafetli başına gönderir. Veyahut onun eşeği dehşetli bir otomobil veya uçak veyahut da daha başka birşeydir.(43)

Konuyla ilgili Bediüzzamanla talebeleri arasında geçen enteresan bir hatırayı da buraya alalım: İnebolulu Ziya Dilek gelişen hadiseler ışığında Deccalın çıktığına inanmaktadır. Ancak bazı müteşabih hadisleri anlamakta da zorlanmaktadır. Bunlardan biri şöyle: "Deccalın eşeğinin kulakları fil kulağı gibi kocaman ayakları yumuşak olacak. Yürürken de şiddetli bir ses ve pis bir konu çıkaracak." Konuyu bir ziyaretlerinde Bediüzzaman'a sorarlar. O da şu cevabı verir: "Kardaşım şu bindiğiniz otomobil bir parça o tarife benzemiyor mu? Bunun da kapıları fil kulağı gibi ayakları (lastikleri) yumuşak ve giderken de arkasından hem bir pis koku hem de ses çıkarıyor."(44)

Eski zamanın zındıkları bu tip rivayetleri imkânsız görüp inkâra kalkarlarken şimdikiler de normal görmektedirler.(45)

g. Harikulâdelikleri

Deccalın bir kısım harikulâdelikleri vardır. Sihir manyetizma ispirtizma gibi istidracî harikalarla kendini muhafaza eder birçoklarını emri altına alır.(46)

Peki Deccal inançsız biri olduğu halde nasıl olur da böylesine olağanüstülükler gösterebilir ?

Bilindiği gibi kâfirlerin gösterdikleri olağanüstülüklere "istidraç" denilir. Bunlar onlara bir üstünlük sağlamaz sadece inançsızlıklarını arttırır. Tabiî bunu şerre âlet ettikleri için baskı kurar etkili olur etraflarında o ölçüde de insan toplarlar.

Deccal da böyledir. Ebû Hanife'nin dediği gibi ondaki bu haller istidraç kàbilindendir.(47) Her ne kadar Firavun gibi ilâhlık dâvâsında da bulunsa birkısım harikulâdelikler de gösterse beşerî özelliklere sahip bir yaratıktan başka birşey değildir. Ve îmanlı gönüller onun bu hîlekârlığını anlamakta zorlanmazlar.

Deccala birçokları boyun büktükleri halde gençlik dolu bir mü'min karşı çıkar. Deccal da onu başından ikiye böler. Sonra da diriltip îman etmesini ister. Fakat tam aksi mü'minin onun Deccallığı hakkındaki kanaati daha da pekişir. Resûlullahın âhirzamanda çıkacağını bildirdiği Deccalın o olduğuna şâhit olur. Bunun üzerine Deccalın gücü gider artık kimseyi öldürüp diriltemez hale gelir.(48)

Bunu yine mecaz olarak düşünmek mümkündür. Halimî (öl. 1012) ise Deccalın öldürüp diriltmesinin bir çeşit tedavî yoluyla olacağını söylemektedir.(49)

Kur’ân-ı Kerimde meşhur bir Talut kıssası vardır. Talut askerleriyle birlikte bir nehir imtihanına tâbi tutulur.

Deccalın yanında da iki nehir vardır ve âhirzamanın insanları da bu nehirlerle imtihan edilirler.

Deccalın iki nehrine geçmeden önce aralarındaki benzerlikleri anlama açısından Talut’un nehir kıssasına bir göz atalım.

Her devirde zulüm ve işkenceye maruz kalan İsrailoğulları Hz. Musa’dan (a.s) sonra yine sıkıntılarla başbaşa kalmış düşmanlarıyla baş edebilmek için peygamberlerinden bir kumandan istemiş “Bize bir kumandan tayin et de yolunda savaşalım” demişlerdi.

Peygamberleri onlara şu îkazı yaptı: “Sakın üzerinize savaş farz kılındıktan sonra harp etmekten kaçınmayasınız.”

Onlar “Bize ne oluyor ki yolunda savaşmayalım” demişlerdi. “Biz ki yurdumuzdan çıkarılmış evladlarımızdan ayrı düşürülmüşüz.”

Fakat onlara savaş farz kılındığında az bir kısmı hariç hepsi sözlerinden döndüler.

onlara Talut’u kumandan tayin etti. Talut ordusuyla düşmana yürüdü. Bir nehre geldiler. İşte o anda önceki imtihanlarına bir imtihan daha eklenecekti. Talut dedi ki:

“ sizi bir nehirle imtihan edecek. Kim o nehrin suyundan içerse benden değildir. Kim ondan içmezse şüphesiz o bendendir. Ancak bir avuç içmenin zararı yoktur.”

Onlardan pek azı müstesnâ geri kalanı o nehrin suyundan içtiler. Talût ve beraberindeki mü’minler nehri geçince kalanlar ‘Bugün bizim Câlût ve askerine karşı koyacak gücümüz yok’ dediler. Âhirete inanıp ’ın huzuruna çıkacaklarını bilenler ise onlara şöyle cevap verdiler: ‘Nice az topluluklar nice kalabalık topluluklara gâlip gelmişlerdir. sabredenlerle beraberdir.’

Onlar Câlût ve ordusuna karşı meydana çıktıklarında ise ‘Ey Rabbimiz’ dediler. ‘Üzerimize sabır yağdır. Ayaklarımızı sâbit kıl. Ve kâfirler topluluğuna karşı bize yardım et.”

Sonra ’ın izniyle düşmanı hezimete uğrattılar. Davud da Câlût’u öldürdü.

Bu hadise Bakara Sûresinin 246-251. âyetleri arasında anlatılır.

Şimdi de Tâlut'la Hz. Mehdînin benzerliklerine geçelim.

Tâlût cesur gözüpek büyük bir komutandı. Hz. Mehdî de en şirret düşmanlara karşı dahi gözünü budaktan esirgemeyen bir mâneviyat komutanı.

Tâlût ve askerleri nehirden su içmemek üzere imtihana tâbi tutulmuşlar su içenler güç ve tâkâttan düşüp yığılıp kalmış içmeyen az bir grup ise kahramanca düşmanla çarpışıp gâlip gelmişti.

Hz. Mehdî ve askerleri yani talebeleri de Deccalın nehirleriyle imtihana tâbi tutulacaklar. “Sayıları Tâlût’un askerlerinin sayısı kadar”(50) olan "ihlas sadakat ve tesanüd"ü esas tutan onun tatlı sulu nehrinin aslında ateş parlak bir ateş gibi görünen nehrinin ise soğuk su olduğunu görüp tatlı sudan içmeyeceklerdir. İçenler de imtihanı kaybedeceklerdir.


Şimdi Resûlullahın bahsettiği Deccalın bu iki nehrine geçelim.

Bir gün Resûlü (a.s.m.) Sahabîlerine Deccalı anlatırken "Ben Deccalın yanında neler bulunduğunu kendisinden daha iyi bilirim" diye söze başlıyor ve şunları anlatıyor:

"Onun yanında akan iki nehir vardır. Biri dış görünüşüyle beyaz bir sudur. Diğeri de parlak bir ateş olarak görülür. Kim ona yetişirse ateş olarak görünen nehrin yanına varsın ve başını eğip ondan içsin. Zira bu parlak ateş gibi görünen nehir soğuk bir sudan ibarettir."(51)

Başka bir rivayette Deccalla birlikte su ve ekmek dağlarının bulunduğu da belirtilir.(52)

Müslim'de yer alan başka bir hadiste ise onun cennet ve cehennemi bulunduğu cennetinin de cehennem olduğu bildirilir.(53) Kendine tâbi olanları cennetine tâbi olmayanları da cehennemine atar.(54)

Âlimler bu hadisleri yorumlarken Deccalın kendisine boyun bükmeyen mü'minleri eziyet ve işkencelere atacağını belirtirler. Aliyyü'l-Karî "Onun suyu nimet ve lezzet ateşi de meşakkat azap ve elemdir"(55) der. Deccalı tanımayan mü'minlerin sıkıntı belâ çile ve meşakkat içerisinde kalacaklarını buna rağmen 'ın lütuf ve ihsanıyla rıza şükür ve sabır gösterecekleri anlatır.(56)

Bir hadis-i şerifte bu durum anlatılırken Deccalı tanımayan reddeden topluluğun kıtlığa maruz kalacağını mallarına el konulacağını aksine onu kabul edenlerin nimetlere mazhar olacakları açıkça bildirilmektedir.(57)

Askalanî de cennetten maksadın lezzet ve nimet cehennemden maksadın da işkence ve azap olabileceğini belirtmektedir.(58)

Elindeki maddî güç ve imkânla zekâ ve kurnazlığıyla istibdat kuran Deccal kendini kabul etmeyen bir kavmi kıtlık belâsına atar ellerinde hiçbir mal bırakmaz.(59)

Evet fitneyi en büyük koz olarak kullanan Deccal medeniyetin zevk ve eğlencelerini nefsin hoşuna gidecek her şeyi taraftarlarının dostlarının önüne serer onları makam mevkî ve maddî imkânlarla el üstünde tutar refah ve saadet sunar yani onlara bir nevi cennet hayatı yaşatır. Kendini tanımayan kimseleri yokluk azap işkence ve sıkıntılara atar hayatlarını zindana çevirir. Hapishaneler onun zamanında bir nevi cehenneme döner.

Onun zamanında okullar hûrî ve gılmanın çirkin bir sûreti hapishane de azap yeri ve zindan haline dönerken onun merkebinin yani bindiği trenin bir kulağı yani bir tarafı dostları için ziyafet alanı diğer kulağı da ateş ocağı olur.(60)

Rivayette var ki: "Süfyan büyük bir âlim olacak; ilim ile dalâlete düşer. Ve çok âlimler ona tâbi olacaklar."(61)

Çağımız âlimlerinden Muhammed Gazalî Deccalı tabiat ilimlerine vâkıf bir Yahudî âlimi olarak nitelendirir ve onun haktan sapan Yahudîlerin vicdanını temsil ettiğini söyler.(62)

Bediüzzaman'ın belirttiğine göre ise Deccal birkısım padişahlar gibi kuvvet kudret kabile cesaret ve servet gibi bir saltanat vasıtası olmadığı halde zekâveti fenni ve siyasî ilmiyle o mevkii kazanır. Ve aklıyla birçok âlimin aklını emri altına alır etrafında fetvâcı yapar. Birçok öğretmenleri de kendine taraftar eder dinderslerinden soyutlanan millî eğitimi rehber edip tamimine şiddetle çalışır.(63)

Birer İslâm Deccalı olan Cengiz ve Hülagu; Cafer Hoca Danişmend Hacip gibi hocaları destekçi buldukları gibi büyük Deccalla Süfyan da bir kısım hocaları kendilerine fetvacı edineceklerdir.

Bağırınca bütün dünyanın duyması

Deccal çıktığında müthiş bir şekilde bağırır nâra atar ki Doğu ve Batının bütün halkı onu duyar.(64) İslâm Deccalı öldüğünde de ona hizmet eden şeytan İstanbul'da Dikilitaş'ta "O öldü!" diye bütün dünyaya bağıracak ve herkes o sesi işitecek.(65)

Normal şartlarda bir insanın sesi ne kadar gür olursa olsun sesini dünyaya duyurması mümkün olmaz. Böyle olsa bu insan yaratılışına ve imtihan sırrına ters düşer. Çünkü o zaman Deccalı herkes tanır.

Mâdem ki bunu Resûl-i Ekrem (a.s.m.) bildirmiştir; doğrudur haktır. Ama te'vili vardır. Bugün artık herkes biliyor ki radyo televizyon gibi cihazlarla herhangi bir konuşma hem de ânında dünyanın dört bir yanında işitilebilmektedir. Demek ki Deccal teknolojinin böylesine geliştiği bir devirde çıkacak bunlardan da faydalanarak icraatını sürdürecektir.

İşte Deccalın kuvvetli görünmesinin sebeplerinden biri de bu harika âlet ve cihazlardan faydalanması sûistimal etmesidir.

Yeri gelmişken Resûlullahın keşiflerinden yüzyıllarca önce telgraf telefon radyo televizyon gibi cihazların keşfedileceğine ve Deccalın böyle bir zamanda geleceğine işaret etmesini onun ap açık gaybî bir mûcizesi olarak tecellî ettiğini belirtelim.

j. Elinin delik olması

Deccalın elinin delik olması ise onun israfa düşkün birisi olduğunu gösterir. "Falan adamın eli deliktir" dediğimizde onun müsrif birisi olduğunu nasıl anlatmaya çalışıyorsak; Deccalın elinin delik oluşundan da oyun eğlence ve sefahet yolunda elinde para tutmaz bir kimse olduğunu anlıyoruz. "Süfyan israfı teşvik etmekle şiddetli bir hırs ve tamaı uyandırarak insanların o zaif damarlarını tutup kendine musahhar eder... İsraf eden ona esir olur onun dâmına düşer."(66)

Bediüzzaman'a Dâru'l-Hikmeti'l-İslâmiyede iken Süfyan'dan sorarlar: "Bir su içecek onun eli delinecek ve bu hâdise ile 'Süfyan' olduğu bilinecek."

O da şu cevabı verir: "Bir darb-ı mesel var: Çok israflı adama 'Eli deliktir' denilir. Yani elinde mal durmuyor akıyor zâyi oluyor' deniliyor. İşte o dehşetli adam bir su olan rakıya mübtelâ olup onun ile hasta olacak ve kendisi hadsiz israfâta girecek başkalarını da alıştıracak."(67)

k. Fitnesinin câzip olması

Bir rivayette bildirildiğine göre "Fitne-i âhirzaman o kadar dehşetlidir ki kimse nefsine hâkim olamaz."(68) Bu sebepledir ki mü'minler kabir azabından sonra "Bizi Deccalın ve âhirzamanın fitnesinden koru" (69) duâsını vird-i zebân etmişlerdir.

Çünkü o fitneler nefisleri kendilerine çeker meftûn eder; insanlar istekleriyle belki zevkle içine atılırlar. Meselâ o devirde Rusya'da hamamlara kadın erkek beraber çıplak girerler. Kadın kendi güzelliklerini göstermeye fıtraten meyyal olduğundan seve seve o fitneye atılır baştan çıkar. Fıtraten güzelliğe düşkün erkekler de nefsine mağlup olup o ateşe sarhoşâne bir sürûr ile düşer yanar. İşte dans ve tiyatro gibi zamanın oyunları büyük günah ve bid'aları birer câzibedarlık ile pervâne gibi nefisperestleri etrafına toplar sersem eder.(70)

Deccal sefahetin her türlüsünden istifade eder kendisi sefahete düşkün olduğu gibi