Nanoteknolojinin gündelik yaşama girmesindeki en büyük engel, tekniğinin insan sağlığı üzerinde yolaçabileceği risklerinin ancak henüz yeterince test edilmemiş olması.

Nanoteknoloji üzerine kafa yoran bilim adamları bilim dalının ilerlemesinin, uygulamalarının insan üzerinde zararlı olabileceği ihtimali yüksek yan etkilerinin araştırılmasına bağlı olduğunu dile getiriyorlar.

Metrenin milyarda biri ölçütünde çalışan nanoteknoloji sayesinde ufak boyutlarda üretilebilen tıbbi ‘nano-robotlar’ın, örneğin, insan damarına yerleştirilerek insan bedeninde yol alabilmesi ve organdan organa dolaşarak hastalıkların teşhis ve tedavisinde kullanılabilmesi düşünülüyor.

Nano-robotlar insan bedenine önce sağlıklı genç yaşlarda yerleştiriliyorlar ve vücudun yapısını öğreniyorlar. Sonra kişi yaşlandıkça bedendeki değişimleri ve bozulmaları kişiye veya doktoruna tabiri caizse ‘yerinden’ bildiriyorlar. Tedavi bulgulara göre yine nano-robotlar üzerinden uygulanıyor. Damarlar içerisinde ilerleyen nano-robotlar hastalıklarla hücre düzeyinde mücadele edebiliyorlar; beyin tümorleri, kalp ve damar hastalıkları, kanser ve daha birçok teşhisinde geç kalınan ve cerrahi müdahale gerektiren hastalıkların nano-robotlar ile uzaktan kumandalı olarak tedavi edilmesi nano teknolojinin hayal gücünün sınırları içerisinde.

Nanoteknolojinin sağlık alanında vadettikleri bir yana, görünemeyecek kadar küçük bu robotları birer ‘yaratık’ olarak yorumlayan bilgi kurgu fantazilerinde, nano-partiküller kimi zaman kendi kendine üreyerek kimi zaman insan beynini ele geçirerek gezegene hakim oluyorlar.

GERÇEĞE DÖNÜŞEBİLECEK OLANLAR

İngiliz Royal Society tarafından yayımlanan ve nanoteknolojinin gelecek 20 yılının tartışıldığı raporda, nanoteknolojinin kullanıldığı alanlardan biri de televizyon teknolojisi, zira nano-TV’ler çok düşük bir enerjiyle çok daha az ısı yayarak çalışacaklar.
Nanoteknoloji endüstrinin bir çok alanında, yakıt hücreleri başta olmak üzere kullanılacak; enerji sarfiyatını düşürmesinden dolayı ise endüstriyel atıkları da en aza indirecek. Bunların başında elektrik ve enerji üretimi gibi yüksek maliyetli yan projeler gerektiren alanlarda ciddi verim artışı geliyor. Teknoloji sayesinde yine ufak bilgisayarların uydu iletişimi ve makine endüstrisinde bir çok işlevi görmesi mümkün olabilecek.

Bilim adamları ise kendi kendine üreyen nano-robotların ise fiziksel olarak ne yazık ki olanaksız olduğunu belirtiyorlar.