Buna kendi fikrim ile cevap vereyim;
Kültürünü adetlerini örnek aldığımız ve eğitimde de bu örneklere yer verdiğimiz bir çok devletin; Barış,kardeşlik,sevecenlik,merhamet konularında kayıtsız kaldıklarını görüyoruz.Bu olgular literatürde kayıt teşkil etse de,pratikte formalite olarak kalıyor. "Dünya Barışı" denen olgu; İnsanların-toplumların egoist tutumları, Kendi fikirlerini var etme-kabullendirme çabaları , Çıkar kavgası gibi nedenlerle sönüp gitmektedir...
Eğitim ancak doğru amaçla alındığında işe yarar.Doğru olan bilgiyi,doğru amaçla kullanmadıktan- Doğru bir tutumla değerlendirmedikten sonra eğitim hiç bir işe yaramaz...
Eğitim yarım ve yanlış alındığında, yıllarca edinilen birikim bile cahillikten başka bir şey olmaz!
Kısaca, bana göre; Eğitimle savaşı engellemek , çok ince bir azimle ve doğruluğu sabitlenmiş tek bir yol ile gerçekleşir.Yaşadığımız dünyada bu anlayış çok az...!
