Uyku
isim
1 . Dış uyaranlara karşı bilincin, bütünüyle veya bir bölümünün yittiği, tepki gücünün zayıfladığı ve her türlü etkinliğin büyük ölçüde azaldığı dinlenme durumu:
"Hiç kimse bir diğerinin yerine karnını doyuramaz, hiç kimse bir başkasının uykusunu uyuyamaz."- İ. Özel.
2 . (mecaz) Çevrede olup bitenin farkında olmama, gaflet, aymazlık.
3 . (mecaz) Doğada görülen sükûnet durumu:
"Kış süresince uykuda olan ağaçlar, baharla birlikte uyandı."- .
4 . (mecaz) Gerçeği görememe, aymazlık.
Atasözü, deyim ve birleşik fiiller
- uyku basmak (veya bastırmak)
- uyku çekmek
- uyku dağıtmak
- (bir iş) uykuda olmak
- uyku durak yok
- uyku gözünden akmak
- uyku kestirmek
- uyku nedir
- bilmeden
- uykusu açılmak (veya dağılmak)
- uykusu başına sıçramak
- uykusu bölünmek
- uykusu gelmek
- uykusu kaçmak
- uykusunu almak
- uyku tutmamak
- uyku vermek (veya getirmek)
- uykuya dalmak
- uykuya varmak
- uykuya yatmak
Birleşik Sözler
- uyku hastalığı
- uyku ilacı
- uyku saati
- uyku semesi
- uyku sersemi
- uyku seti
- uyku takımı
- uyku tulumu
- uykusu ağır
- uykusu derin
- uykusu hafif
- ağır uyku
- daluyku
- deliksiz uyku
- derin uyku
- ebedî uyku
- hafif uyku
- gaflet uykusu
- kış uykusu
- kuş uykusu
- öğle uykusu
- taş uykusu
- tavşan uykusu
- tilki uykusu
- yaz uykusu
