Korku

Nerden başlasam sana anlatmaya
Dalları kırılıyor cesaretimin
Bir şeyler eksik biliyorum
Yıllar sonra içimi titreten olmamıştı senin kadar
Yanımda olsan bu kadar senli olmazdım
Her yerde sen varsın
Her oturup kalkışım
Her adım atışım
Her uykuya dalışım
Nasıl girdin bu derbeder olmuş vurgun yemiş çatlak damarlarıma
Tam dilimin üstündesin ama adını söyleyemem
Korkuyorum çünkü
Elimi uzatsam dokunabilecekçesine yakınsın belki
Kör sayıyorum kendimi o kadar gözümün önündesin ki
Ama seni seviyorum demeye cesaretim yok olsaydı söylerdim elbet
Ne tuhaf değil mi sevildiğini duymak ne güzeldir oysa
Ama bunu duyduğunda kaybetmek var sonunda
En çıkmaz sokağın en virane caddesinde otururken düşlerim
Şimdi son bir isteğim var senden
Bir ışık yolla ve düğüm çözülsün
Bir ışık yolla ki bu bulutlar kaybolsun
Bir ışık ne olur bir fidan orman olsun
Korkmasam sorardım belki ama
Bunca yılın üstüne seni gölge sayamam
Bekle sen şimdilik çünkü sana kıyamam.

20.05.2006

- Gültekin Yazıcı