Arama

Şiir Nehri -2- [Arşiv] - Sayfa 796

Güncelleme: 18 Ocak 2010 Gösterim: 1.186.873 Cevap: 8.002

Konu Kapalı Sayfa 796 / 801

arwen

Ziyaretçi

9 Aralık 2009 Mesaj #7951

Ziyaretçi

G özüm açıp sende görmüşüm her şeyi.
Ö pmek isterdim de
Sponsorlu Bağlantılar
Zorlukla kaçardın yanı başımdan.
Ü ryan bedenin filizin,
M eyvelerine,
Ü şüyüp,ürpererek yaklaşırdım.
N için bu kadar özelsin benimçin?
B esleyip büyüttüm sevgim her gün.
E riyip buharlaşır cismim,
B ir bakışla.
E llerin sanki bir sunakta “zem zem”sunar.
G üğümün madeni Hecer’ül Esvet’ten der,kaynaklar.
İ çtikçe bu gönül bir hoş olur.
S inem ayrılığa dayanmaz,yalazlanır.
İ lle seni gözler yollarda, bu gözler.
N afile mi bekler de akar selsebil olur.

Yakup Onat

BEĞEN Paylaş Paylaş

Mavi Melek

Ziyaretçi

9 Aralık 2009 Mesaj #7952

Ziyaretçi

Anla

Sponsorlu Bağlantılar

'Ne çabuk da tükenmiş aşklarının cümbüşü,
Demek yazların bitti şimdi kışında üşü...'

Öyle boyun büküp de masum haller takınma,
Ben ne günler yaşadım kırık dökük bir canla,
Hem gittin hem özledim deyip bir de yakınma,
Bende sana kanacak yürek yok artık anla...

Virane gönül bağım kalmadı tek bir gülüm,
Senden bana ömürlük çile oldu ödülüm,
Arama yangınımı savruldu bütün külüm,
Bende sana yanacak yürek yok artık anla...

Dünde bıraktım aşkın ötesi berisini,
Boş verdim senden sonra hayatın gerisini,
Rüyama girse bile bir masal perisini,
Bende sensin sanacak yürek yok artık anla...

Yâd etmek günah seni yâd etmek haram dile,
Adın anılır belki ama ihanet ile,
Ara sıra resmine bakıp da dalsam bile,
Bende seni anacak yürek yok artık anla...

Ne çok şeyi götürdün benden alıp giderken,
Hatta kalbimi söktün aşka veda ederken,
Bir zamanlar tek sevdam sen tek aşkımsın derken,
Bende senin denecek yürek yok artık anla...

Gönlüme yıllar önce sapladığın bu sancı,
Umudu yolcum etti beni dertlere hancı,
Ellerim ellerine öylesine yabancı,
Bende sana dönecek yürek yok artık anla...

Ersin Kayışlı

BEĞEN Paylaş Paylaş

Alvarez Ocean

Ziyaretçi

10 Aralık 2009 Mesaj #7953

Ziyaretçi

Korku

Nerden başlasam sana anlatmaya
Dalları kırılıyor cesaretimin
Bir şeyler eksik biliyorum
Yıllar sonra içimi titreten olmamıştı senin kadar
Yanımda olsan bu kadar senli olmazdım
Her yerde sen varsın
Her oturup kalkışım
Her adım atışım
Her uykuya dalışım
Nasıl girdin bu derbeder olmuş vurgun yemiş çatlak damarlarıma
Tam dilimin üstündesin ama adını söyleyemem
Korkuyorum çünkü
Elimi uzatsam dokunabilecekçesine yakınsın belki
Kör sayıyorum kendimi o kadar gözümün önündesin ki
Ama seni seviyorum demeye cesaretim yok olsaydı söylerdim elbet
Ne tuhaf değil mi sevildiğini duymak ne güzeldir oysa
Ama bunu duyduğunda kaybetmek var sonunda
En çıkmaz sokağın en virane caddesinde otururken düşlerim
Şimdi son bir isteğim var senden
Bir ışık yolla ve düğüm çözülsün
Bir ışık yolla ki bu bulutlar kaybolsun
Bir ışık ne olur bir fidan orman olsun
Korkmasam sorardım belki ama
Bunca yılın üstüne seni gölge sayamam
Bekle sen şimdilik çünkü sana kıyamam.

20.05.2006

- Gültekin Yazıcı

BEĞEN Paylaş Paylaş

reyan

Ziyaretçi

10 Aralık 2009 Mesaj #7954

Ziyaretçi

Senden Sonra Çok Durmadım Kendimde

Parmak uçlarıma vuruyor yokluğun,
yine sen düşüyorsun satırlarıma,
bak yine seni çiziyorum şiir dolusu,
sonra geçip karşısına iyiki varsın diyorum,
ağlıyorum.
hançerlerle kazıyorum göz yaşlarımı yanağımdan,
akan kanın üzerine yeminler ediyorum,
bir daha ağlamak yok diyorum,
sonra bozup tövbemi günahlarıma bir yenisini ekliyorum.

senden sonra çok durmadım kendimde,
sahipsiz bedenimi bırakıp tenha bir köşede,
eksik bir canla düştüm peşine,
hadi yine çık karşıma,
önce yalan sevginle seviyorum de,
sonrada elvedalar bırak yüreğime bütün gerçekliğinle,
bende bu acıyla bir dize daha ekliyeyim şiirime,
ve kokunu süreyim satırlarıma hiç koklamamak üzere.

terketmek sana terkedilmek bana kolay nasıl olsa,
tek tanesine inanmam ela gözlerin yaşla dolsa,
sende inanmamıştın hatırla,
sana gitme diye haykıran,
titreyen feryadıma,
yalnızlığı bırakıp avuçlarıma yol almıştın,
adresi meçhul bir diyara,
aldırma sen bana yalnızlıkta yakıştı yanıma.

soğuk bir gecenin kıyısından sensizliğe bakıyorum,
hasretinin ummanına dalıyor bakışlarım,
çığlıklar yağdırıyorum kör karanlığa,
umutlarımı bağlayıp bir taşa,
sebepsizce bırakıyorum sonsuzluğun sonuna,
bütün dönüş yollarına mayınlar döşüyorum,
kapatıyorum kendimi sessizliğe,
ve yine konuşmamak üzere susuyorum,
farkındayım çok sürmez suskunluğum,
çünkü hayalin vurdukça gönül sahiline,
kalemimi batırıp yüreğime,
firari bir şiire suretini işliyorum,
ve yine geçip karşısına dön diye haykırıyorum,
bu yüzden uzun sürmez suskunluğum,
ben sadece kendimi kandırıyorum,
döşediğim bütün mayınlara bir bir kendim basıyorum,
ama inan sensizlik kadar ölmüyorum ölemiyorum...

alintidir

BEĞEN Paylaş Paylaş

Misafir

Ziyaretçi

11 Aralık 2009 Mesaj #7955

Ziyaretçi

Alıntı

arwen adlı kullanıcıdan alıntı

Yüreğim Sensin

Sonunu bile bile çıkmaz bir sokağa giriyorum.
Sokağım dar, sokağım soğuk, sokağım karanlık.,
Her şeye rağmen yürümeye devam ediyorum.
Bunlar sevda yolları sonundasen olmasan bile.
Yollar çetin savaşıyorlar, akıtıyorlar gözyaşımı.
Bunlar sevda yaşları, ağladığımı bilmesen de.
Korkmuyorum; çünkü yalnız değilim bu yolculukta.
Elimi tutmuyor, yüzüme bakmıyorsun belki;
Ama bedenin ve ruhun kaplamış yüreğimi.
Sen hep yanımdasın, benimle yaşıyorsun.
Atıyorsun her saniye, beni de yaşatıyorsun...

Yağmur Tahıllıoğlu

bu şiiri nereden aldınız acaba?

BEĞEN Paylaş Paylaş

Alvarez Ocean

Ziyaretçi

11 Aralık 2009 Mesaj #7956

Ziyaretçi

Ortadoğu Destanı

Dök eteğindeki taşı tarihe ben şahidim

Ellerindeydi savaşın oyuncakları
Vurdukça
Öldürdükçe
Hop hop hopluyordu
Duramıyordu
Neşesinden batının çocukları…

Ben tarihe şahit oldum
Kağnıcakla yürüdüm
Barış barış diye büyüdüm
Amma…
Bir meydanda tam görüş açımdan uruldum…

Büyüdükçe batının çocukları
Daha çok vurucu
Daha çok kırıcı
Daha çok öldürücü
Oldu ve de olacak silahtan oyuncakları…

Yakmıştı yahudileri cayır cayır
Naziler’di imansız
Kalanları şimdi Filistin’de
Daha da insafsız
Nürnberg gaz odalarını
Gazze’ye taşıdılar dünya duyarsız
Ben tarihe şahit oldum da
Tarih bana tamamen umarsız...

Ey Çocuk!
Dök bırak elindeki taşları
Kalem al kağıt yaz
Diyeceğim
Amma…
Varmıyor dilim
Çünkü;
Batının kazık kadar çocukları
Dökmüyor eteğindeki taşları
Bırakmıyor hala silahtan oyuncakları…!

Bencildi batının çocukları
Baskaşında olsun istemezdi
Silahtan oyuncakları
Mezapotamya’da saklı sandılar
Ev ev didik didik aradılar
Oyuncaklarıyla taradılar
Bulamadılar
Bulamadıkça hırslandılar
Beşbin yıllık tarihi
Bir çırpıda çaldılar

Ben bir tarihe şahit oldum
Medeniyetler beşiğinde doğdum
Beşiğin sıkı bağlanmış ipinde boğuldum

Bencildi batının çocukları
Silah mıydı aradıkları
Yetmezdi bu oysa
Neft kuyularıydı amaçları
Vurdular yurduna sahip çıkanları
Anneleri babaları ve tüm çocukları

Ben bir tarihe şahit oldum
Beşeriyetin şehrini
Virane edilmiş buldum
Başımı yerden yere vurdum
Ve
Özgürlüğümü göklere savurdum

Ey
Bağdat’ın
Felluce’nin
Necef’in çocukları!
Dök bırak elindeki taşları
Kalem al kağıt yaz
Diyeceğim
Amma…
Varmıyor dilim
Çünkü;
Batının altın yeleli çocukları
Dökmüyor eteğindeki taşları
Bırakmıyor hala silahtan oyuncakları…!

Ari ırkındandı batının çocukları
Ar’sızlandıkça
Kalmadı Ar’ları
Yetmezdi oysa bu
Ve
Kendilerine benzettiler tanrıları

Gözlerini mavi’ye
Tenini beyaz’a
Saçlarını sarı’ya
Boyadılar
Yakışır mıydı oysa bu
Filistin’in incisi
Yağız esmeri İsa’ya…

Ben bir tarihe şahit oldum
Dinler kavşağında doğdum
Bilimin yolunda yaya kaldım da
Eridim bittim tükendim kahroldum...

Büyüktü* batının çocukları
Alırlardı her şeyi
Sıkarak imiğini
Sökerek iliğini
Emerek kanını
Bozarak AR’ını...

Ben bir tarihe şahit oldum da
Tarih sundu bana şehadet şerbetini

Ey
Ortadoğu’nun çocuğu!
Kalem al tarih yaz…

Çek kalemini
Ve At’ının gemini
Şahlan
Ve
Rüzgara ver yeleni
Et insanlığın yeminini **

“Verme alsan da dünyaları”***
Çölde olsa da
Cennetler cenneti
Insanlık beşiği
Medeniyet eşiği vatanını…!

Alma batının malını
Karışla
karış karış
boydan boya
batılı çocuğun alnını…!

Ben böyle bir tarihe şahit olmadım
....Ben böyle bir tarihe şahit
......Ben böyle bir tarihe
.........Taaa!

* Büyük = kompleksli/paranoya
**Insanlık yemini = Medeniyet Beşeriyet Bilim Aydınlık Barış ve Huzur.
***Ulusal şair büyük Üstad M.A. Ersoy’un İstiklal Marşı şiirinden alıntıdır.

Kopenhag - 10.05.2004

- Muammer Çelik

BEĞEN Paylaş Paylaş

arwen

Ziyaretçi

11 Aralık 2009 Mesaj #7957

Ziyaretçi

Al beni bir meçhulde sakla yok olayım
Işığını söndür güneş sana köle olayım
Sabaklar sizde durun geceye eş olayım
Beni sende ara sana derman olayım

Hayatın içinden geçerek acılarla yoğruldum
Kimse bilmez sevdiğimi sırrı bende sakladım
Yüreğimi dağladı bu ateş özleminle hep yandım
Beni sende ara sana derman olayım

Azap oldu bu sensizlik ne olur doğmasaydım
Sana böyle hasret dertlere eş olmasaydım
Yok olsaydım dünyada sensiz yaşamasaydım
Beni sende ara sana derman olayım

Ellerini bir uzat söyle bana nerdesin
Bir özlemin içinde işte yine bendesin
Sen sevdiğim bir tanem sen sevendesin
Beni sende ara sana derman olayım
25 3 2009 İzmir

BEĞEN Paylaş Paylaş

şiirkolik

Ziyaretçi

13 Aralık 2009 Mesaj #7958

Ziyaretçi

Yunus tövbesi

Emirsiz çıktım yola, halkımdan utanınca
Hatamı anlamıştım, balığa atanınca
Suçlumuz kim? Diyerek,, soruyorken gemide
Aklıma gelmemişti, duruyorken geride
Kur'a bana çıkınca, öfkeyi hatırladım
Hatam canı yakınca, sureyi tekrarladım
Rab öfkelense bile, O'nun öfkesi hikmet
Size zindan balıklar, bana çilesi nimet
Şimdi civara bakıp, kendimi görüyorum
Yalnızlık buhranında, derdimi çözüyorum

Rabbim! Sen okyanussun, damlaya merhamet et
Rabbim! Maden verensin, zümrüte hidayet et
İşte kalbim ve ruhum, sundum şimdi emrine
Her hükmüne razıyım, buyur bana, emrin ne?
Sözüne ram olunca, deniz güzel bir sahra
Balığın karnındayken, kalkıyorum sahura
Yiyeceğim tek azık, dilimdeki bu dua
Müslümana halaskâr, selamettir bu dua
''Sen noksan sıfatlardan, münezzehsin Ya Rabbim
Ben nefsine zulmeden, zalim oldum Ya Rabbim''

Küçücük balık karnı, buldum aşkın aslını
Sanki sonsuz bir dünya, gördüm maşuk vaslını
Balığın karnı kadar, sonsuzlukta bu dünyam
Tövbeye sarılınca, kurtuldu gerçek dünyam
Şimdi şefkat sırası, Rab kıyıya atıyor
Ninova üzerinden, kara bulut batıyor
Arınmış bütün ruhlar, döndü şimdi namaza
Hataların farkında, başladılar niyaza
''Sen noksan sıfatlardan, münezzehsin Ya Rabbim
Ben nefsine zulmeden, zalim oldum Ya Rabbim''

Müjgân Akyüz MAJ

BEĞEN Paylaş Paylaş

BiRuMuT

Ziyaretçi

14 Aralık 2009 Mesaj #7959

Ziyaretçi

Bir Martının Kanadına Takılı Kaldı Yüreğim

Bir martının kanadına takılı kaldı yüreğim
bir kayıkla açılıp güneşe doğru yol almak istedim gün boyu
Bir gece vakti dolunayda
tek başına düşüncelere dalmak..

Dalgaların sesine karışmalı
içimdeki sessiz çığlık
Rüzgar
yaprakları suyun üstüne ulaştırmalı bir de sevdaları

Kaç kişi sessizce anlatmıştır sevdasını denize?
Ve kaç kişi sırlarını paylaşmıştır bilinmez
Ama ben
tüm sevda türkülerini dinlemek istiyorum denizin dilinden
Tüm gözyaşlarının suya yansımasını görmek
Belki aralarında kendi sırlarımı da bulurum diye
İnsanlar arasında kaybolmuş gönülleri fark edebilirim diye...

Martılar ne kadar da şanslılar
özgürce dolaşıyorlar gökyüzünde
Bir martının gözleriyle bakmak her şeye ne güzel olurdu.
Ne güzel olurdu maviye
özgürlüğe hasret duyanları görebilmek

Ne çok şiir yazıldı adına
ne çok türkülerde geçti adın ey deniz!.
Benimde türküm var mıdır derinlerinde?
Yüreğimden kopup gelen cümleleri duyar mısın
söylemeden
Hisseder misin
içine düştüğüm yokluğu
Yoklukla birlikte bulduğum varlığı...

Bir sabah vakti balıklarla karşılamak günü
dolunayın suya bıraktığı benliğini izlemek ne güzel..
ve yıldızları izlemek ay kaybolduğunda
Ne güzel denizi hissetmek içinde, deniz olmak ne güzel...

BEĞEN Paylaş Paylaş

arwen

Ziyaretçi

15 Aralık 2009 Mesaj #7960

Ziyaretçi

Nasılsa öyle yaşanacaktı.
Söylenecek bir bahane vardı,
Aslına bakarsan.
Ha,bugün yalnızlık.
Ha,günün ötesi seni sevmek.
Seni sevmek,beni harcamak olmayacaktı.

Sana yüklediğim anlamları,
Senmişsin gibi düşünme,aldanırsın.
Sen o anlamlarla,
Sadece bende varsın.
Ben seviyorsam,sen bahanesin.
Sen anlamsın, seni seviyorsam.

İrem Altaş

BEĞEN Paylaş Paylaş