küçük bir kızla söyleşi
İlk şiirini ne zaman yazdın ?
İlk aşık olduğumda...
İlk ne zaman aşık oldun ?
İlkokula giderken...
Ne denli sevebilir ki çocuk ?
Bir insan nasıl severse...
Ama erin bile değil ?
Acılar erken büyütüyor bizim ülkede çocukları...
Anlayamadım ?
Yirmi beşi geçmiyorsa yaşımız;
Yedisinde başlarız sevmeye;
Ölümüne severiz on birinde...
Peki ya aşk nedir ?
En güzel bölüşümdür...
Ne zaman doğdun ?
Hangisini soruyorsun... ?
O da ne demek ?
1974'te büyücek bir bakır leğen içinde;
İki damla çığlık katışık, buğday kokulu anam;
Diz kırıp titrek bacaklarından doğurdu beni...
İkinci kez kahverengi gözlü bir kızdı,
Narince,
Çabuk kırıldı;
Ama ben dönmedim geriye
Sonra dostlarım doğurdu beni gürül gürül düşünerek;
Tezgahtar yoktu aramızda
Ve askerde şiir adında bir kız tanıdım,
Barıştı, kavgaydı, insandı...
Sevdim onu;
O da beni sevdi...
Sevişir doğarız o günden beri...
Duvarlar çok yüksek,
Yakışıklımı sın ?
Göremiyorum ?
Geçen gün şiir yazıyordum;
Açılmış kollarım dünyaya...
Az ötede unutulmuş bir ayna...
Eğildim baktım yüzüme,
Boyuma posuma,
Göğüslerimi şişirdim;
İçeri çektim karnımı,
Yok canım benzetemedim bir şeye...
Gözlerim özlem ateşi...
Alnım kurşun yeri...
Ellerim çocuk eli...
Boyum insan boyu...
Tenim alaca şafak...
İnsanım işte; olancası bu...
Ölmek nedir ?
Yaşadım diyebilmektir...
Ya yaşamak ?
Ölebilmektir çırılçıplak orta yerinde yaşamın...
Ama sen çok gençsin ?
Kendine bak; yüz yıl yaşadım ben...
Anlayamadım ?
Önemi yok; ben seni anladım...
nevzat çelik
