YEMLEME a.
1. Yemlemek eylemi.
2. Bir kimseyi aldatıp kandırmaya, elde etmeye yönelik biçimde davranma: Bu tür ziyafetlerle onu yemlemeye çalışıyordu.

—Balıkç. Oltaya yem takma eylemi. || Balıkları bir araya toplayıp avlamak amacıyla belli bir atana yem saçma. || Beslemek amacıyla akvaryumdaki balıklara yem verme.

—Esk. sil. Eskiden ağızdan doldurmak ateşli silahlara konulan barut: ağız otu. || Yemleme haznesi, bir imla hakkı (toz melinit) taşıyan ve ateşleme fitili ile patlayıcı arasında aracı görevi yapan çift cidarlı hazne.