TEVFİK, -kı (ar. vefk ten tevfik). Esk.
1. Uygun hale getirme, uydurma.
2. Tanrı yardımı.
3. Tevfik etmek, uygunlaştırmak, uydurmak: "...azayı vücudiyyemizi okuduğumuz parçanın manasına tevfik etmek lâzımdır" (Baha Tevfik).
4. Tevfikı hareket, hareketi uygun hale getirme || Tevfikı iman, imanı, inancı uygunlaştırma, belli bir düşünce ya da inancı biçimine uydurma.

—Esk. tıp. Kırılan kemik parçalarını birbirine uydurma

♦ sıf. Uygun: "Yalnız nısfı bu tavsiyeye tevfik hareket etmiş" (Baha Tevfik).

TEVFİK a. (ar. fevk 'ten tevfik). Esk. Okçulukta, yayın sol el ile yukarıya kaldırılması.

—Ed. MÜRAATI NAZİR