PERHİZ a. (fars. perhiz).
1. Besinlerin sağlığı koruma ya da tıbbi tedavi amacıyla seçilerek alınması: Sütlü yiyeceklere dayalı bir perhiz.
2. Bir süreliğine hiçbir besin almama ya da kısıtlı beslenme: Doktor sıkı bir perhiz verdi. Hastayı perhize sokmak. (Eşanl. DİYET, REJİM.) (Bk. ansiki. böl.]
3. Perhiz yapmak, sağlığını korumak ya da zayıflamak amacıyla belirli şeyleri yememek ya da kısıtlı beslenmek. || Perhiz yiyeceği, glusit, lipit, protit miktarı ya da enerji değeri azaltılmış yiyecek. || Perhizi bozmak, yememesi gereken şeyleri yemeye başlamak.

—Hırist. Katolikler için, Büyük perhizin ilk gününden Paskalya gününe kadar devam eden perhiz süresi.

—ANSİKL. Perhizin genellikle iki öğesi vardır:
1. alınan besin miktarının kısıtlanması;
2. bazı besinlerin kesilmesi. Örneğin süt perhizinde süt dışındaki tüm besinler yasaklanır; tuzsuz perhizde, tuz dışında tüm besinler ya da bunların çoğu alınabilir; diyabetlilerin perhizinde azaltılan şekerdir; kanlarında azotun artmış olduğu hastalarda ise etli ya da azotlu maddelerce zengin besinler kısıtlanır. Glütene dayanıksızlık durumlarında da tahılların yenilmesi yasaktır.