OPERET a. (fr. operette; "küçük opera" anlamındaki ital. operetta'dan). Şarkılı bölümlerle konuşmalı bölümlerin birbirini izlediği hafif tiyatro türü.

• Türkiyede operet. XIX. yy.'ın ortalarında İtalyan, transız, alman, yunan kumpanyalarının İzmir ve İstanbul'da yoğun ilgi görmesi üzerine, azınlıklar tarafından yerli operet kumpanyaları kurulmaya başladı. Kimi tiyatrolar, zaman zaman operetler de oynadılar, ilk yerli operetleri Dikran Çuhacıyan besteledi. Onu Kaptanzade Ali Rıza Bey, Muhlis Sabahattin Ezgi, İsmail Hakkı Bey ve başkaları izlediler. Cumhuriyet döneminde Cemal Reşit Rey, kardeşi Ekrem Reşit Rey'in librettoları üzerine bestelediği bir dizi operetle büyük ün kazandı. Bu tür, 1940'lara doğru gözden düştü.

—ANSİKL. Fransız halkının gülmeye olan düşkünlüğü, ikinci imparatorluk döneminde Offenbach'ın, güldürü anlayışına ve parodiye dayalı yapıtlarının başarı kazanmasını sağladı. Operete büyük ilgi gösteren kitle, Birinci Dünya savaşı’yla kayboldu XİX, yy.'ın İMnd yananda Viyana opftfeli, oiıauss ı'Oin Ftedemmusı ve F. tehir (Şen m Mtmûmk» diyen) «e vatsi de bünyesin» aktı. Amerikan opera, cazdan, teeüikıe ese mûBkhoiden e»nien di ve zaman zamen mûzikai komedile kaynaştı (Irvlng Berlin lass Cote Portsr).