karıştırmak
(-i durum ekiyle kullanılan fiil, -e durum ekiyle kullanılan fiil, ile edatıyla kullanılan fiil)

1 . Karışma işini yaptırmak.
2 . İçinde ne olduğunu anlamak veya aradığını bulmak amacıyla elle yoklamak:
"Ceplerimi karıştırdım, bozuk para bulamadım."- F. R. Atay.
"Eskici, pabuçları hemen bulacağını sanarak tezgâhın altını karıştırdı."- M. Ş. Esendal.
3 . Yemeği dibinin tutmaması için kaşıkla altüst etmek.
4 . Kurcalamak, oynamak.
5 . Okumak, araştırmak, incelemek:
"...saatlerce, istediğim kitapları, divanları, Servet-i Fünun koleksiyonlarını karıştırdım."- Y. Z. Ortaç.
6 . Göz atmak, üstünkörü okumak:
"Verdiğim cevapları dinlemiyor gibi dalgın, parmaklarıyla bir risaleyi karıştırıyordu."- H. Z. Uşaklıgil.
7 . Ayırt edememek, tam olarak seçememek.