[Kral_Aslan]

29 Aralık 1907’de İstanbul’da doğdu. 15 Ekim 1958’de yine İstanbul’da öldü. Dahiliye Nezareti memurlarından Mehmet Sait Halet Bey'in oğlu. Galatasaray Lisesi’nde 8 yıl eğitim gördü. Kısa bir süre Sanayi-i Nefise Mektebi’nde öğrenim gördü. Adliye Meslek Mektebi’nden mezun oldu. Üsküdar Adliyesi Ceza Mahkemesi zabıt katipliği yaptı. Osmanlı Bankası, Devlet Deniz Yolları İşletmesi'nde çalıştı. İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Felsefe Bölümü kitaplığında görevliyken yaşamını yitirdi. Gençlik yıllarında divan edebiyatından etkilendi. Gazeller ve rubailer yazdı. 1937'den sonra serbest ölçü kullanmaya ve Batı şiirinin tekniklerine yönelmeye başladı. Şiirlerinde dinlerden, ideolojilerden, toplumsal olaylardan çok Anadolu-İran-Hindistan çizgisi üzerinde uzanan bir yaşamın görünümlerini sesler aracılığıyla dile getirdi.



ESERLERİ

ŞİİR:
He (1942)
Lâmelif (1945)
Om Mani Padme Hum (1953, ölümünden sonra 1983)

ARAŞTIRMA:
Mevlâna (1940)
Molla Câmi (1940)
Eşrefoğlu Divanı (1944)
Naima (monografi, 1953)
Ömer Hayyam (1954)
Divan Şiirinde İstanbul (antoloji, 1953)

Çeşitli dergilerde yayınlanan düz yazılarıyla, Hint edebiyatı üzerine makalelerini de Semih Güngör, Asaf Halet Çelebi incelemesiyle birlikte yayınladı.

asaf halet çelebi
Asaf Halet Çelebi

1907 yılında İstanbul'da doğdu. Galatasaray Lisesi'nden mezun oldu. Sanayi-i Nefise Mektebi'nde okudu. Adliye Meslek Mektebi'ni bitirdi. Çeşitli devlet memurluklarında bulundu. Çelebi, 18 yaşına kadar gazel ve rubai yazmış, daha sonra serbest şiire yönelmiştir. Doğu-Batı kültürlerini bağdaştıran, tasavvuf, dinler tarihi ve mitolojiden yararlanan egzotik bir şiirin şairidir.1958 yılında öldü.

ESERLERİ
He, Lâmelif ve Om Mani Padme Hum (bütün şiirleri) adlarını taşımaktadır.

Bu biyografi (asaf halet çelebi) 3810 kez okundu.
Meslek: şair
Biyografi: asaf halet çelebi Hayatı-yaşamı hakkında bilgi veriyor.

.

ASURİ ŞİİRİ

Gövdesinden kopmamış kelle
Yukarı bakıyor
Ağaçta düşüncesi var gibi

Gövdesinden kopmuş kelle
Hiç bir yere bakmıyor
Hiç bir düşüncesi yok gibi

Ağacın gövdesi var
Kellenin gövdesi yok
Sallanıyor yemiş gibi
Sarılmış ağaca
Saçlarından

Kesilmiş insan başı da oluyor
Kesilmiş manda başı olduğu gibi

Ağaçta düşüncesi olan
O yemişi ağaç vermedi
Sen taktın sonradan

Kelle avcısı
Kellenin pastırma eti
Yemiş değil yiyemezsin
Kellenin pıhtı kanı
Şarap değil içemezsin
Istırap kesilmemiş kellede olur
Kesilmişinde değil
Öç alamazsın