Güçlü nükleer kuvvet, atom çekirdeklerinin çarpışarak birbirlerini yok etmesi sonucu ortaya çıkan büyük miktarda ışık ve itme kuvveti. Bu çarpışma sonucu ortaya ışık enerjisi haricinde nötronun değişime girmesi sonucu ortaya çıkan zararlı toz perdesi (radyo aktiv) organik maddelerde ciddi ve kalıcı hasarlar bırakır. Bu çarpışmanın (patlama) etki alanı çarpışan atom çekirdeklerinin miktarına göre değişir. İtme kuvveti ve eğer elektron sayısı fazla ise itme kuvveti daha fazladır. Radyasyon'un rüzgara karışması ve daha cok ilerlemesine sebeb olur bu da hasarın merkezden ayrıldıkça hafiflemesini sağlar, eğer olduğu yerde kalsaydı ölüm oranı %39 daha fazla olurdu, çünkü radyasyonun taşınma olayı organik maddeler aracılığıyla olur.
Nükleer kuvvet bir itme kuvveti olup, doğadaki temel kuvvetlerden biridir. Güneşin çekme kuvvetinin tam tersidir. Bu kuvvet sonucu madde üretilir. Bu madder değişime ugramış olan atom parçacıklarıda olabilir. Bu parçacıklar ya da üretilen maddeler havada birbirlerine hafif vuruşmalar sonucu büyük bir itme kuvveti doğurur ve ortaya çıkan enerjinin büyümesine yol açar bu da atom santrallerinde kullanılandan daha büyük bir enerjidir.
Atom çekirdeği nötron ve proton adı verilen temel parçacıklardan oluşur. Nötronlar yüksüzdür, protonlar artı yüklü parçacıklardır. Normalde aynı yükteki parçacıklar birbirini ittikleri halde atom çekirdeğini oluşturan nötron ve protonlar bir arada kalırlar. Protonlar arasındaki bu itme kuvvetine karşı koyarak atom çekirdeğini oluşturan parçacıkları bir arada tutan kuvvet, protonlar arası itme kuvvetiyle dengelenmiştir. Böylece atom çekirdeğini oluşturan bu parçacıklar birbirinin içine geçmediği gibi, birbirinden uzaklaşmazlar. Atomun çekirdeği bu şekilde oluşur. Bu kuvvetin şiddeti o kadar fazladır ki, çekirdeğin içindeki protonların ve nötronların adeta birbirine yapışmasını sağlar. Bu yüzden bu kuvveti taşıyan çok küçük parçacıklara Latince'de "yapıştırıcı" anlamına gelen "gluon" denilmektedir. Bu yapışmanın şiddeti çok hassas bir denge sağlar.

guclu nukleer kuvvet nedir

atom çekirdeğinin çarpışarak birbirlerini yok etmesi sonucu ortaya çıkan büyük miktarda ışık ve itme kuvvetidir.

"Nükleer kuvvet bir itme kuvveti olup, doğadaki temel kuvvetlerden biridir. Güneşin çekme kuvvetinin tam tersidir. Bu kuvvet sonucu madde üretilir."
bu cümle bütünüyle yanlış. maddenin hiçbir kuvvetle var edilemeyeceği 2002 yılında einstein'in teorisine dayanılarak teorem olarak ispat edildi.fiziksel ispatın kanıtlanma süreci halen devam ediyor.

[buz perisi]

Güçlü Nükleer Kuvvet veya Güçlü Etkileşim
Vikipedi, özgür ansiklopedi

Kuarklar ve gluonlar arasındaki etkileşim güçlü etkileşim olarak adlandırılır ve bu etkileşim kuvantum renkdinamiği kuramı (QCD) ile betimlenir. Güçlü etkileşim, gluonlar tarafından taşınan ve kuarklar ile karşı-kuarklara, ayrıca gluonların kendilerine etki eden kuvvettir.
Güçlü etkileşim doğrudan temel parçacıklara etki ediyor olmasına rağmen bu kuvvet hadronlar arasındaki nükleer kuvvet olarak da karşımıza çıkar. Güçlü etkileşime giren parçacıkların doğrudan gözlemlenmesinin olanaksız olduğu pek çok serbest quark gözlemleme çalışmasının başarısızlıkla sonuçlanması sonucu anlaşılmıştır. Sadece hadronların gözlemlenebilmesi görüngüsü asimptotik özgürlük kuramı ile açıklanır.

Tarihçe
1970'li yıllara kadar Proton ve nötronlar'ın temel parçacıklar olduğu düşünülüyordu ve kuvvetli etkileşim ifadesi bugün nükleer kuvvet olarak bildiğimiz çekirdek içi kuvvetler için kullanılmaktaydı. Gözlemlenen kuvvet aslında kuvvetli etkileşiminin mezon ve baryonlar, yani hadronlar üzerindeki kalıntı etkileri idi. Bu kuvvet atom çekirdeğindeki protonlar arasındaki elektrostatik itme kuvvetini yenerek çekirdeği bir arada tutabilecek kadar güçlü olmalıydı; bu nedenle çekirdek içi etkileşim, güçlü etkileşim olarak adlandırıldı. Kuarkların keşfini ile birlikte bilimadamları kuvvetin protonlara değil, onları oluşturan kuark ve gluonlara etki ettiğini anladılar. Farkın anlaşılmasının ardından eski kavram kalıntı güçlü etkileşim, yeni kavram ise renk kuvveti olarak adlandırıldı.

Ayrıntılar
Parçacık fiziğinde standart modelin bir kısmı olan kuvantum renkdinamiği, SU(3) olarak adlandırılan yerel (ayar) simetri grubu üzerine kurulu bir Abelyen olmayan ayar kuramıdır. Güçlü etkileşimin kuvveti güçlü bağlaşım sabiti ile belirlenir. Bağlaşım sabiti etkileşen parçacıkların renk yüküne ve aralarındaki mesafenin/etkileşim enerjisinin büyüklüğüne göre değişir. Kuarklar ve gluonlar renk yükü taşıyan ve dolayısıyla güçlü etkileşime girebilen yegane temel parçacıklardır.