Arama

Esnafın görevleri nelerdir?

En İyi Cevap Var Güncelleme: 11 Kasım 2016 Gösterim: 4.756 Cevap: 2
Misafir - avatarı
Misafir
Ziyaretçi
4 Mayıs 2011       Mesaj #1
Misafir - avatarı
Ziyaretçi
Esnafın görevleri nelerdir ?
EN İYİ CEVABI detroitsoldiers verdi
Esnaf
Osmanlılarda el sanatları ile uğraşan, geçimlerini yaptıkları eşyanın satışı ile sağlayan kimselere verilen ad
Sponsorlu Bağlantılar
Osmanlı İmparatorluğu'nda reayayı teşkil eden halk, kazanç kaynaklarına göre sınıflandırıldığı için bu kelime de benimsenmiştir
Evliya Çelebi, XVII yüzyılda reayanın kazanç gruplarına göre sınıflara ayrıldığını açıklamaktadır Bunlara örnek olarak Esnaf-ı Reisan-ı Bahr-i Sefid (Akdeniz armatörleri), Esnaf-ı Tüccaran-ı Kahveciyan (Kahve ithalatçıları), Esnaf-ı Bezirgan-ı Pirinççiyan (pirinç tüccarları), Esnaf-ı Karhane-i Şem-i Asel-i Sultani (Beyaz bal mumu fabrikatörleri), Esnaf-ı Emin-i Darbhane-i Al-i Osman (Osmanlı Devlet darphanesi sanatkarları), Esnaf-ı Katiban-ı Kütüp, (Yazma kitap kopye edenler), vb gösterilebilir
Bu resmi adlardaki tanımlama zorluğu ve kullanışsızlık, esnaf kelimesinin bu iş alanlarında toplu olarak kullanılmasını da kolaylaştırmıştır
Esnaflık insanlık tarihi ile eş bir geçmişe sahip bulunduğundan, bu iş alanları Osmanlı toplumundan önceki kültürlerle de sıkı bir bağlantıya sahip bulunuyordu Her esnaf kolunun kendine göre gelenekleri olduğu gibi, bu iş alanını, bulan, başlatan bir pir (üstad) de yardı Mesela tarımı başlatan Hz Adem çiftçilerin, İdris terzilerin, Bilal-i Habeşi müezzinlerin, Yunus balıkçıların, Hz Muhammed tüccarların, Davud dokumacıların piri sayılmakta idi
Osmanlı İmparatorluğu'nun ekonomik düzeni yüzünden esnaf teşkilatı iki gruba ayrılmıştı Bunlardan biri, özel teşebbüse dayanan serbest halk kuruluşları olup devletin kontrolünde olmakla beraber esnaf loncalarına bağlı idiler Diğerleri ise devlet işletmeciliği esasına göre dirlik ve ulufeye bağlı, yani maaşlı esnaf teşkilatı olup, bunlara Ehl-i Hiref-i Hassa denirdi Osmanlı Devleti Ehl-i Hiref-i Hassa üzerinde kesin, esnaf loncaları üstünde ise dolaylı bir kontrol ve idare sistemi kurmuş, bütün esnaf kuruluşlarını imalat, standartlar, fiyat pazarlama vb bakımlarından devletin kontrolü altına almıştı
Ehl-i Hiref-i Hassa grubu tab-ü alem mehterleri, çadır mehterleri, aşçı, helvaciyan, habbazin, came-şuyan, hayyatin ile mürekkepçi, kağıtçı, kuyumcu, çilingir ve kazancılara kadar 45 çeşit sanatı kapsamaktadırlar İşlerine ve ihtiyaca göre her zaman değişik sayıda olan saray esnafı devşirme devrinde saraya alınan, kabiliyetlerine göre ayrılan acemi oğlanlarından yetiştirilirlerdi
Halkın geçim alanlarından biri olan esnaflık ise kendi bünyesi içinde teşkilatlanmıştı Bir sanata çırak olmak, bu sanat kolunda ilerlemek, sanatkar olmak, mutlak bir itaat, saygı ve bağlılık isterdi Çırak, girdiği sanat kolunun törelerine uymak zorunda idi Kabiliyetini gösterdikten sonra sanatının eskileri arasına katılır, başarısı görüldüğü takdirde kalfa olurdu Çıraklık devrinde ücret verilmez veya ailevi durumuna göre zaruri ihtiyaçlarına yetecek bir para alırdı Eski olunca muayyen bir haftalık almaya başlar, kalfalık devresinde ise ustanın verdiği emirlere göre imalathaneyi idare eder, siparişleri yetiştirirdi Belirli bir devre geçince peştamal kuşatma töreni ile ustalığa yükselirdi ve yeni bir esnaf olarak iş hayatına girmiş olurdu
Esnafın hile yapması, halkı aldatması, sanatını kötü yolda kullanması ağır şekilde cezalandırılırdı Ceza şeklini esnaf loncasının altılar denilen ihtiyar heyeti tespit ederdi Bu cezayı ise yiğitbaşı uygulardı Cezalar suça göre, dükkanın birkaç gün kapatılması veya suçu işleyene suçun önemine göre işten el çektirmeye kadar çıkardı
Serbest esnaf, loncalara bağlı bulunuyordu XIII yüzyıldan beri Batı Türklerinde de görülen bu kuruluş, bir bakıma sendika görevlerini de kapsayan, dini- ekonomik bir nitelik taşımakta idi Bu kuruluş XVI yüzyıldan sonra ticaret ve sanatını yapabilmek için ayrıca "gedikliler"e de bağlandılar
Her esnaf kolunun ayrı bir yönetim kurulu vardı Bunlar altı kişi olduklarından altılar adı ile de anılırlardı Bunların başına Esnaf Şeyhi denir, yaşlı okur yazar esnaf arasından seçilir ve Belde Kadısı tarafından hükumete arz olunurdu Altıların ikincisi Esnaf Kethüdası idi Bu da esnaf tarafından seçilir, seçimi hükumetçe onaylanırdı Esnaf kethüdası ihtiyar heyetinin başkanı olup oturumları yönetir, kararlarda son sözü söyler, özellikle esnafın kültürel gelişmesi ile meşgul olur, onsuz toplantı yapılmazdı Üçüncü görevli esnaf yiğitbaşısı adını taşırdı Esnafın yetiştirilmesi, esnaf arasındaki rütbelerin tespiti, esnafın disiplin konuları, verilen cezaların uygulanması, ustaların peştamal kuşatma törenleri yiğitbaşının görevleri arasında bulunduğu gibi, lonca sandığını idare etmek de ona aitti
Altıların son iki üyesi Ehl-i Hibre adını taşırdı Esnaf içinde en çok sayılan ve sevilen kimselerden seçilen bu iki ve bazen da üç üye esnaf ile tüccar arasında hatta lonca yönetim kurulu arasında malın yetersizliği bozukluğu sipariş bedellerinin zamanı, disiplin olayları gibi konularda çıkan anlaşmazlıklarda hakemlik ederlerdi
Esnafın sefer sırasında orduda görev alması kanundu Kapıkulu efradı ile İstanbul'da kurulan askeri ve miri imalathanelerde Dikimevi, Saraçhane, Haymehane gibi, ordunun ihtiyacı olan malzemeyi hazırlayan Ehl-i Hiref veya Erbab-ı Hiref, seferin gerektirdiği ölçüde bulunmazsa, Divan-ı Hümayun kararı ile serbest esnaf takımı da sefere çıkmak zorunda kalırdı Bunlara orduca takımı adı verilirdi
Osmanlı tarihinde ilk defa 1389'da, I Kosova Savaşı'na katıldıkları görülen esnafın o tarihte ordudaki mevcutları 10000 olup bunlara pazarcı deniliyordu
Sefere gidecek esnafın sayısı Divan-ı Hümayun'da tespit edilerek bu belde kadılarına bildirilir, bunlar da loncalar ihtiyar heyetleri aracılığı ile istenilen esnafı ayırırlar, seferde gereken savaş malzemelerini yaparlar, sefer boyunca ailelerinin bakımlarını da lonca orta sandığı karşılardı
Tanzimat'tan sonra gerek loncaların gerek gedik ve iltizam usullerinin yeni şart ve ihtiyaçlara göre düzenlenmesi için bazı çalışmalar yapılmıştır 1860'ta Midhat Paşa gedikleri için yeni bir nizamname hazırlattığı gibi, 1879'da açılan İstanbul Ticaret Odası'nın başlıca amacı esnafı yeniden teşkilatlandırmak idi 1909'da, II Meşrutiyet devrinde Esnaf Cemiyetleri Talimatnamesi çıkarıldı Bundan sonra esnaf kendi arasında dernekler meydana getirmeye başladı 1910'da ticaret ve sanayi odaları için yeni nizamnameler yapıldı1913'te ise gedik ve lonca usulü tamamen kaldırıldı
Esnaf ve sanat sahiplerinin durumuna dair Cumhuriyet devrinde ilk defa 1924'te 655 sayılı Ticaret ve Sanayi Odaları Kanunu yayınlandı Aynı yılın Eylül ayında ise bu kanuna dayanan bir de nizamname çıkarıldı Kanunun 15 maddesi ile nizamnamenin 135 maddesi, eski esnaf cemiyetleri hükümlerini değiştiriyordu Ticaret ve Sanayi Odaları Kanunu 1942'de yeniden değiştirildi ve 4355 sayılı kanunla bütün eski kanun ve nizamnameler kaldırıldı Bu kanun, altı yıllık bir uygulamadan sonra yeniden değiştirildi ve esnaf odaları kaldırıldı Bugün esnaf, kendi dernekleri çevresinde kendi kendini yönetme hakkına sahip bulunmaktadır
Son düzenleyen perlina; 11 Kasım 2016 16:22
detroitsoldiers - avatarı
detroitsoldiers
Ziyaretçi
4 Mayıs 2011       Mesaj #2
detroitsoldiers - avatarı
Ziyaretçi
Bu mesaj 'en iyi cevap' seçilmiştir.
Esnaf
Osmanlılarda el sanatları ile uğraşan, geçimlerini yaptıkları eşyanın satışı ile sağlayan kimselere verilen ad
Sponsorlu Bağlantılar
Osmanlı İmparatorluğu'nda reayayı teşkil eden halk, kazanç kaynaklarına göre sınıflandırıldığı için bu kelime de benimsenmiştir
Evliya Çelebi, XVII yüzyılda reayanın kazanç gruplarına göre sınıflara ayrıldığını açıklamaktadır Bunlara örnek olarak Esnaf-ı Reisan-ı Bahr-i Sefid (Akdeniz armatörleri), Esnaf-ı Tüccaran-ı Kahveciyan (Kahve ithalatçıları), Esnaf-ı Bezirgan-ı Pirinççiyan (pirinç tüccarları), Esnaf-ı Karhane-i Şem-i Asel-i Sultani (Beyaz bal mumu fabrikatörleri), Esnaf-ı Emin-i Darbhane-i Al-i Osman (Osmanlı Devlet darphanesi sanatkarları), Esnaf-ı Katiban-ı Kütüp, (Yazma kitap kopye edenler), vb gösterilebilir
Bu resmi adlardaki tanımlama zorluğu ve kullanışsızlık, esnaf kelimesinin bu iş alanlarında toplu olarak kullanılmasını da kolaylaştırmıştır
Esnaflık insanlık tarihi ile eş bir geçmişe sahip bulunduğundan, bu iş alanları Osmanlı toplumundan önceki kültürlerle de sıkı bir bağlantıya sahip bulunuyordu Her esnaf kolunun kendine göre gelenekleri olduğu gibi, bu iş alanını, bulan, başlatan bir pir (üstad) de yardı Mesela tarımı başlatan Hz Adem çiftçilerin, İdris terzilerin, Bilal-i Habeşi müezzinlerin, Yunus balıkçıların, Hz Muhammed tüccarların, Davud dokumacıların piri sayılmakta idi
Osmanlı İmparatorluğu'nun ekonomik düzeni yüzünden esnaf teşkilatı iki gruba ayrılmıştı Bunlardan biri, özel teşebbüse dayanan serbest halk kuruluşları olup devletin kontrolünde olmakla beraber esnaf loncalarına bağlı idiler Diğerleri ise devlet işletmeciliği esasına göre dirlik ve ulufeye bağlı, yani maaşlı esnaf teşkilatı olup, bunlara Ehl-i Hiref-i Hassa denirdi Osmanlı Devleti Ehl-i Hiref-i Hassa üzerinde kesin, esnaf loncaları üstünde ise dolaylı bir kontrol ve idare sistemi kurmuş, bütün esnaf kuruluşlarını imalat, standartlar, fiyat pazarlama vb bakımlarından devletin kontrolü altına almıştı
Ehl-i Hiref-i Hassa grubu tab-ü alem mehterleri, çadır mehterleri, aşçı, helvaciyan, habbazin, came-şuyan, hayyatin ile mürekkepçi, kağıtçı, kuyumcu, çilingir ve kazancılara kadar 45 çeşit sanatı kapsamaktadırlar İşlerine ve ihtiyaca göre her zaman değişik sayıda olan saray esnafı devşirme devrinde saraya alınan, kabiliyetlerine göre ayrılan acemi oğlanlarından yetiştirilirlerdi
Halkın geçim alanlarından biri olan esnaflık ise kendi bünyesi içinde teşkilatlanmıştı Bir sanata çırak olmak, bu sanat kolunda ilerlemek, sanatkar olmak, mutlak bir itaat, saygı ve bağlılık isterdi Çırak, girdiği sanat kolunun törelerine uymak zorunda idi Kabiliyetini gösterdikten sonra sanatının eskileri arasına katılır, başarısı görüldüğü takdirde kalfa olurdu Çıraklık devrinde ücret verilmez veya ailevi durumuna göre zaruri ihtiyaçlarına yetecek bir para alırdı Eski olunca muayyen bir haftalık almaya başlar, kalfalık devresinde ise ustanın verdiği emirlere göre imalathaneyi idare eder, siparişleri yetiştirirdi Belirli bir devre geçince peştamal kuşatma töreni ile ustalığa yükselirdi ve yeni bir esnaf olarak iş hayatına girmiş olurdu
Esnafın hile yapması, halkı aldatması, sanatını kötü yolda kullanması ağır şekilde cezalandırılırdı Ceza şeklini esnaf loncasının altılar denilen ihtiyar heyeti tespit ederdi Bu cezayı ise yiğitbaşı uygulardı Cezalar suça göre, dükkanın birkaç gün kapatılması veya suçu işleyene suçun önemine göre işten el çektirmeye kadar çıkardı
Serbest esnaf, loncalara bağlı bulunuyordu XIII yüzyıldan beri Batı Türklerinde de görülen bu kuruluş, bir bakıma sendika görevlerini de kapsayan, dini- ekonomik bir nitelik taşımakta idi Bu kuruluş XVI yüzyıldan sonra ticaret ve sanatını yapabilmek için ayrıca "gedikliler"e de bağlandılar
Her esnaf kolunun ayrı bir yönetim kurulu vardı Bunlar altı kişi olduklarından altılar adı ile de anılırlardı Bunların başına Esnaf Şeyhi denir, yaşlı okur yazar esnaf arasından seçilir ve Belde Kadısı tarafından hükumete arz olunurdu Altıların ikincisi Esnaf Kethüdası idi Bu da esnaf tarafından seçilir, seçimi hükumetçe onaylanırdı Esnaf kethüdası ihtiyar heyetinin başkanı olup oturumları yönetir, kararlarda son sözü söyler, özellikle esnafın kültürel gelişmesi ile meşgul olur, onsuz toplantı yapılmazdı Üçüncü görevli esnaf yiğitbaşısı adını taşırdı Esnafın yetiştirilmesi, esnaf arasındaki rütbelerin tespiti, esnafın disiplin konuları, verilen cezaların uygulanması, ustaların peştamal kuşatma törenleri yiğitbaşının görevleri arasında bulunduğu gibi, lonca sandığını idare etmek de ona aitti
Altıların son iki üyesi Ehl-i Hibre adını taşırdı Esnaf içinde en çok sayılan ve sevilen kimselerden seçilen bu iki ve bazen da üç üye esnaf ile tüccar arasında hatta lonca yönetim kurulu arasında malın yetersizliği bozukluğu sipariş bedellerinin zamanı, disiplin olayları gibi konularda çıkan anlaşmazlıklarda hakemlik ederlerdi
Esnafın sefer sırasında orduda görev alması kanundu Kapıkulu efradı ile İstanbul'da kurulan askeri ve miri imalathanelerde Dikimevi, Saraçhane, Haymehane gibi, ordunun ihtiyacı olan malzemeyi hazırlayan Ehl-i Hiref veya Erbab-ı Hiref, seferin gerektirdiği ölçüde bulunmazsa, Divan-ı Hümayun kararı ile serbest esnaf takımı da sefere çıkmak zorunda kalırdı Bunlara orduca takımı adı verilirdi
Osmanlı tarihinde ilk defa 1389'da, I Kosova Savaşı'na katıldıkları görülen esnafın o tarihte ordudaki mevcutları 10000 olup bunlara pazarcı deniliyordu
Sefere gidecek esnafın sayısı Divan-ı Hümayun'da tespit edilerek bu belde kadılarına bildirilir, bunlar da loncalar ihtiyar heyetleri aracılığı ile istenilen esnafı ayırırlar, seferde gereken savaş malzemelerini yaparlar, sefer boyunca ailelerinin bakımlarını da lonca orta sandığı karşılardı
Tanzimat'tan sonra gerek loncaların gerek gedik ve iltizam usullerinin yeni şart ve ihtiyaçlara göre düzenlenmesi için bazı çalışmalar yapılmıştır 1860'ta Midhat Paşa gedikleri için yeni bir nizamname hazırlattığı gibi, 1879'da açılan İstanbul Ticaret Odası'nın başlıca amacı esnafı yeniden teşkilatlandırmak idi 1909'da, II Meşrutiyet devrinde Esnaf Cemiyetleri Talimatnamesi çıkarıldı Bundan sonra esnaf kendi arasında dernekler meydana getirmeye başladı 1910'da ticaret ve sanayi odaları için yeni nizamnameler yapıldı1913'te ise gedik ve lonca usulü tamamen kaldırıldı
Esnaf ve sanat sahiplerinin durumuna dair Cumhuriyet devrinde ilk defa 1924'te 655 sayılı Ticaret ve Sanayi Odaları Kanunu yayınlandı Aynı yılın Eylül ayında ise bu kanuna dayanan bir de nizamname çıkarıldı Kanunun 15 maddesi ile nizamnamenin 135 maddesi, eski esnaf cemiyetleri hükümlerini değiştiriyordu Ticaret ve Sanayi Odaları Kanunu 1942'de yeniden değiştirildi ve 4355 sayılı kanunla bütün eski kanun ve nizamnameler kaldırıldı Bu kanun, altı yıllık bir uygulamadan sonra yeniden değiştirildi ve esnaf odaları kaldırıldı Bugün esnaf, kendi dernekleri çevresinde kendi kendini yönetme hakkına sahip bulunmaktadır
Misafir - avatarı
Misafir
Ziyaretçi
7 Aralık 2013       Mesaj #3
Misafir - avatarı
Ziyaretçi
esnaf;müsteriye iyi davranıp tatlı dil kullanandır.

Benzer Konular

29 Mayıs 2014 / ziyaraetçiyim Cevaplanmış
7 Nisan 2016 / Misafir Cevaplanmış
23 Eylül 2012 / Misafir Cevaplanmış
13 Kasım 2011 / Misafir Soru-Cevap