_bir erkeğin gözünden _
29-07-2009 19:27 awelox tarafından yazıldı
.ExternalClass .EC_hmmessage P{padding:0px;}.ExternalClass body.EC_hmmessage{font-size:10pt;font-family:Verdana;}bu karanlıkta onun yüzünü seçmem zordu fakat ışıl ışıl olduğunu hissediyordum
önce o upuzun saçlarını görmüştüm
ilk saçlarını okşamak istemiştim fakat izin verir miydi?
sadece tek gece kalacaktı bende bu yüzden her adıma dikkat etmeliydim
eve doğru yürümeye başladık
aklıma evde,odam da zararlı bişeyler olabileceği geldi
sonra bu histen kurtulmak için ilk konuşmamızı yapmaya başladık
okuyordu ve kendi ihtiyaçlarını başkalarının karşılaması sevmiyordu
eğer gerçekten zor durumda kalmasaydı benim yanıma bile gelmeyecekti
ben kaç senedir onu bekliyordum halbuki..
kapıyı açtım,sanki evime ilk defa giriyormuşum gibi hissettim
korkudan,titremekten ve bu son olsun umuduyla..
eşyalarını bıraktı küçük odama
sanki o oda sadece onun için hazırlanmıştı,biliyordu buraya uzun saçlı ışıl ışıl bir kızın geleceğini
hiç zorlanmadan her şeyin yerini buluvermişti
başkalarının evinde kalmayaı ilk defa yapmıyordu sanki..
tek ortak noktamız vardı
ikimizde deli gibi sevdaya açtık ama önce karnımızı doyurmaya karar verdik
bulaşıkları o yıkadı borcunu ödemek ister gibi
yanında film getirmişti;yine hiç çekinmeden filmi taktık ve başladık izlemeye
ben onu izliyordum o filmi...
ne zaman yatacağımızı;neden yatmak zorunda olacağımızı,sabaha kadar oturup film izleyebileceğimizi düşündüm
o zaman aklıma düştü;biri yanımdakyen sanki o yokmuş gibi bu kadar düşünmemim sebebi neydi?
biraz sonra üzerimi değiştirmek için odaya geçtiğimde bana seslendi içerden
hızlıca soyunup,aynı hızla giyindim bende
koridorda yanıma gelip kahve içip içmediğimi sordu
sanki o ev sahibi ben misafirdim burda..
sabahın ilk ışıklarıyla beni terk edecekti nasıl olsa
o ana kadar elinden geldiğince iyi davranmaya çalışıyordu sanırım..
kahvelerimizi yudumlarken pijamalarıyla ne kadar şahane,sade göründüğünü fark ettim
hatta iltifat etmeyi bile düşündüm ( ki ben çok düşünmeye başladım )
ama yersiz olduğunu anladım sonra
özel sayılabilecek tek soru benim dudaklarımdan döküldü
onun dudaklarından dökülecek cevabı iştahla bekledim
''başka bir şehirde olmak insanı başkalaştırır mı? ''
''insan devamlı yeni yerler görmeli mecbur kalmasa da fakat içini her zaman bıraktığı şehirlerde ki gibi temiz tutmalı.
arasında ki insanları bir gün görebileceğini bilerek.en son görüşmemizde bende öyle yaptım.bak bu gün yine yanındayım.
sebep ne olursa olsun..sen beni her zaman iyi tanıyacaksın.aslında o kadar masum olmasam da...''
yıkıldım
bıraktığımız kişiler olmaktan çoktan vazgeçmiştik zaten
o da ben de..
benim bu odama ondan sonra kimler gelmişti
o herhangi bir eve çok defalar gitmişti..
özeti buydu..
uyuduk
ben bir an o kadar derin uykuya dalmak istedim ki
o yanımdan yan odamdan hiç gitmesin dileğiyle
uyandım
uyandığımda aklıma ilk gelen şey kahvaltı hazırlamam gerektiğiydi
mutfağa geçip bişeyler yapmaya başlarken uyandırmak için yanına gittim
otobüs saati 12'yidi aktarmalı gidecekti saat 3' e yetişmesi gerekiyordu
ve ben daha saat başlarını sayacaktım
uyanmıştı
hatta uyanıp not bırakmıştı bile..
yıkıldım yine..
bir hoşçakal dememişti üstelik
onu hep temiz hatırlamamı ister gibi son konuşmasını yapmak istememişti
notu:her şey için teşekkür ederim ( klasik )
yanında bir kitap vardı
c.ersöz içime gir ama sigaranı söndürme
hayat hikayesi tıpkı ona benziyordu sanki....
önce o upuzun saçlarını görmüştüm
ilk saçlarını okşamak istemiştim fakat izin verir miydi?
sadece tek gece kalacaktı bende bu yüzden her adıma dikkat etmeliydim
eve doğru yürümeye başladık
aklıma evde,odam da zararlı bişeyler olabileceği geldi
sonra bu histen kurtulmak için ilk konuşmamızı yapmaya başladık
okuyordu ve kendi ihtiyaçlarını başkalarının karşılaması sevmiyordu
eğer gerçekten zor durumda kalmasaydı benim yanıma bile gelmeyecekti
ben kaç senedir onu bekliyordum halbuki..
kapıyı açtım,sanki evime ilk defa giriyormuşum gibi hissettim
korkudan,titremekten ve bu son olsun umuduyla..
eşyalarını bıraktı küçük odama
sanki o oda sadece onun için hazırlanmıştı,biliyordu buraya uzun saçlı ışıl ışıl bir kızın geleceğini
hiç zorlanmadan her şeyin yerini buluvermişti
başkalarının evinde kalmayaı ilk defa yapmıyordu sanki..
tek ortak noktamız vardı
ikimizde deli gibi sevdaya açtık ama önce karnımızı doyurmaya karar verdik
bulaşıkları o yıkadı borcunu ödemek ister gibi
yanında film getirmişti;yine hiç çekinmeden filmi taktık ve başladık izlemeye
ben onu izliyordum o filmi...
ne zaman yatacağımızı;neden yatmak zorunda olacağımızı,sabaha kadar oturup film izleyebileceğimizi düşündüm
o zaman aklıma düştü;biri yanımdakyen sanki o yokmuş gibi bu kadar düşünmemim sebebi neydi?
biraz sonra üzerimi değiştirmek için odaya geçtiğimde bana seslendi içerden
hızlıca soyunup,aynı hızla giyindim bende
koridorda yanıma gelip kahve içip içmediğimi sordu
sanki o ev sahibi ben misafirdim burda..
sabahın ilk ışıklarıyla beni terk edecekti nasıl olsa
o ana kadar elinden geldiğince iyi davranmaya çalışıyordu sanırım..
kahvelerimizi yudumlarken pijamalarıyla ne kadar şahane,sade göründüğünü fark ettim
hatta iltifat etmeyi bile düşündüm ( ki ben çok düşünmeye başladım )
ama yersiz olduğunu anladım sonra
özel sayılabilecek tek soru benim dudaklarımdan döküldü
onun dudaklarından dökülecek cevabı iştahla bekledim
''başka bir şehirde olmak insanı başkalaştırır mı? ''
''insan devamlı yeni yerler görmeli mecbur kalmasa da fakat içini her zaman bıraktığı şehirlerde ki gibi temiz tutmalı.
arasında ki insanları bir gün görebileceğini bilerek.en son görüşmemizde bende öyle yaptım.bak bu gün yine yanındayım.
sebep ne olursa olsun..sen beni her zaman iyi tanıyacaksın.aslında o kadar masum olmasam da...''
yıkıldım
bıraktığımız kişiler olmaktan çoktan vazgeçmiştik zaten
o da ben de..
benim bu odama ondan sonra kimler gelmişti
o herhangi bir eve çok defalar gitmişti..
özeti buydu..
uyuduk
ben bir an o kadar derin uykuya dalmak istedim ki
o yanımdan yan odamdan hiç gitmesin dileğiyle
uyandım
uyandığımda aklıma ilk gelen şey kahvaltı hazırlamam gerektiğiydi
mutfağa geçip bişeyler yapmaya başlarken uyandırmak için yanına gittim
otobüs saati 12'yidi aktarmalı gidecekti saat 3' e yetişmesi gerekiyordu
ve ben daha saat başlarını sayacaktım
uyanmıştı
hatta uyanıp not bırakmıştı bile..
yıkıldım yine..
bir hoşçakal dememişti üstelik
onu hep temiz hatırlamamı ister gibi son konuşmasını yapmak istememişti
notu:her şey için teşekkür ederim ( klasik )
yanında bir kitap vardı
c.ersöz içime gir ama sigaranı söndürme
hayat hikayesi tıpkı ona benziyordu sanki....
Toplam Yorum 0
Yorumlar
Toplam Trackback 0
BrookLyn
NeutralizeR
RuffRyders