Yokluğun varlığına karışmakta,

Paslı çivileri öpen soğuk duvarlarda.

Kaybedilmiş bir aşkın belgelrini taşıyor.

Masa benden çok daha cesur ve güçlü,

belki de çok daha özgür.

Yüzmde avucum bastırdıkça gözlerime,

İçime akıyor yaşlar.

Ellerim titriyor,ağlayamıyorum,

Dirseklrim dağlıyor ayaklarımı.

Kalemim;

İlaç çeken şırınganın soğukkanlı vaziyetine benzercesine,

Çekiyor kanımı,kanım mürekkebim.

ve kalemimle,sana senin duymayacagın şekilde sesleniyorum.

İsmini verdiğim çiçeklere,denizlere, yıldızlara,

seni hatırlatırcasına bakıyorum.

Yüzün hala avucumda oysa,saçların aynı mis kokusu,

ellerin aynı zerafette ellerim de

Ve hala tenim teninde hissediyor çocuksu ürpertiyi.

Duygu sadece bir isim değil,

seninle bürünüyor bir kimliğe.

Kelepçeli ellerim,gözlerim mühürlü,

Dilim ipotekli,

Hacze verilmiş bedenim.

Sürgün,senden uzak her mesafe,

Beni sana getiren yollar memleketim.

"Ben seni ölene dek seveceğim"