| | #1 (mesaj-linki) | |
| hane no : yok ana adı : ben sokak çocuğuyum abi hani şu uçurtması gökyüzünde asılı kalan, bilyelerini rüyalarında unutan, ve oyuncaklarını masal kahramanlarına çaldıran, çocuk varya o benim işte, o benim abi... sahi bir annem olmalıydı değil mi ben dudaklarımda sokakları besteliyorum oysa sahi abi tadı nasıldı anne sütünün anneler nasıl okşardı çocuklarını anne kokusu nasıldır kim bilir ana ha, bir anne çizebilirmisin benim için karanlığın kar soğuğu parmak uçlarına bir anne ve yanına beni eklermisin abi tıpkı suluboya resimlerdeki gibi sımsıcak sahi abi senin gözlerini kesmiyor değil mi bir köprünün soğuk, gergin ve karanlık bedeni sahi sen hiç seyrettin mi aydedeyi bir köprünün altından, üşüdün mü abi kayan bir yıldıza bakarken, boşver... gel boyat istersen ayakkabılarını ben şu ayakkabıların bağcıklarından asılıyorum hayata gel boyat ayakkabılarını boyatta resmi çıksın dostun, düşmanın tüm kaldırımların Sayfa no yok cilt no yok hane no yok yokların varlığında tam göbek bağından hiç yakalandın mı hayata bir de bir de babam olmalıydı değil mi? beni dövecek bir babam bile yok biliyor musun? nasırlı ellerinde şevkat arayacağım bir insan kimbilir, bayramlarda neler alır babalar çocuklarına unutmuşum, bayramlarınız da vardı sizin öyle değil mi, arifeleriniz bayramlarda temize çekilen dostluklar vardı sonra oysa ben kırık dökük ıslıklar ısmarlıyorum güneşe ve mehtaba yankısız, bestelenmemiş ve bestelenmeyecek serseri ıslıklar bir babam olsaydı belki yeterdi çocuk olurdum eskisi gibi, şımarırdım öylesine boşver abi... kimin neyine bayram, kimin neyine hediye baba kimin neyine abi sahi senin düşlerin vardır göremediğin rüyanın düşünü kurar mısın hiç ahmet bir düş görmüş geçenlerde köprü altında tanıştık, soğuk ve geç gelen bir gecede utanırken anlattı, anlatırken utandı. bir ip bağlamış gökkuşağına, bak ana diyormuş uçurtmamı gördün mü, ya uçurtmamın gölgesinde bilye oynayan çocukları. ahmet'in düşü işte... bana düşlerini kiralar mısın abi, bedava boyarım ayakkabılarını, bana düşlerini, düşlerini abi boşver, boşver... bak iyi parlayacak bu ayakkabılar, en parlak ayakkabılarınla yürüyeceksin yaşama sen düşünme, sokaklar düşünsün beni, gazete manşetleri, üçüncü sayfa haberleri düşünsün, isimsiz bir damla gözyaşı düşünsün, sen beni düşünme, düşünme be abi... nasıl olsa ben, olmayan ayakkabılarımın sıcaklığıyla basıyorum tüm kaldırımlara, olmasa da anne babası sokakların sokak çocuğuyum ben, sokak çocuğuyum... kazanılmadan kaybedilmiş bir geleceğin herhangi bir yerinde, ben sokak çocuğuyum abi, hani şu uçurtması gökyüzünde asılı kalan, bilyelerini rüyalarında unutan, oyuncaklarını masal kahramanlarına çaldıran çocuk varya, işte o benim, o benim abi, o benim abi * Son Düzenleyen kompetankedi; 28-03-2008 @ 17:10. | |
|
| | #2 (mesaj-linki) | |
| Cvp: Sokak Çocukları (Bizim Çocuklarımız) Sokak Çocukları Nedir günahları, Kim tanır onları, Her gün bir köşede, Sokak çocukları. Ne bir anası var, Ne de bir babası. Zengin eğlenirken, Kanıyor yarası. Bir kuru ekmeğe, Muhtaç olanlar var. Bir taraf gülerken, Orada ölenler var. Nedir günahları, Kim tanır onları, Her gün bir köşede, Sokak çocukları. Selami Gürler | |
|
| | #3 (mesaj-linki) | |
| Cvp: Sokak Çocukları (Bizim Çocuklarımız)SOKAK ÇOCUKLARI Onlar sokak çocuklarıydı.. Yalnızlığı, Sessizliği, varlıklarını duyup, Yokluğu, yoksulluğu görenler, Yaşayanlardı... Parlamazsa para yok dediğimiz, Kırmızı bir gül, Bir karanfile uzanan Ellerine, Yüreklerine, Umutlarına, Yarınlarına hastır Çektiklerimizdi.. Gündüzleri ağaçların gölgesinde, Gece; Şehrin gölgesinde yaşayan, Koca koca adamların yaptıkları.. Koca koca evlerin arasında dolaşan, Koca koca vitrin cmlarındaki Umutsuz, Sevgisiz, Yarınsız, YANSIMALARDI... Onlar; Sokak köpeklerinin dostları, Üşüyen kentin sokaklarında, Yalnızlığın türküsü, Sevdanın Yıldızlarıydı.. Onlar; Kendimiz için istemediğimiz kader, Görünce Katlanamadıklarımızdı.... Yazan:***_CaDı_*** fatoş | |
|
| | #4 (mesaj-linki) | |
| Cvp: Sokak Çocukları (Bizim Çocuklarımız)SOKAK ÇOCUĞU Onun ellerinde bali Gözlerinde kan Çekiyordu iğrençlikleri Girdabın son noktasında Varoşların kimsesiz çocuğu Mayın döşeli sokaklarda Yangınların ortasında Yüzü beyaz, kar ayaz Saçları darmadağın Paltosu yırtık, karnı aç Bu gece soğuk Bu gece zor olacak Gecenin örttüğü pislikleri çekiyor içine Gözlerinde kan, elinde bıçak Fırtına ha koptu ha kopacak Birazdan kopacak fırtına Birazdan camlar yine paramparça Çocuğun kafasında yıldırımlar Ya kendini Ya birini yakacak! �. Uyuyan idareciler; sizin eseriniz bu çocuklar Memleketimi soyan çıyanlar, başı ezilicesiler Parti menfaatleri, kişisel menfaatler �Devletin parası deniz, yemeyen keriz� deyenler: Sizin çocuklarınız kolejlerde, varoşların çocukları alt geçitlerde Alın eserinizi, görün bu rezaleti Birazdan kopacak fırtına Çocuğun kafasında yılldırımlar Birazdan camlar yine paramparça Ya kendini Ya birini yakacak! � Suçlu kim ? Bu çocuklar mı ? Onları bu hale düşürenler mi ? � Fikret Şimşek *** *** SOKAK ÇOCUĞU/II Yine uyuyamadım Sokak çocuklarını düşündüm Gelen bayram Arife günü yıkanmayacaklar yine Geceden bayramlıklarını giyemiyecekler Aynalar onlara gülmeyecek Kimse öpmeyecek yanaklarından Başını okşamayacak kimse Sokaklarda bozuk plaklar çalacak İtilip kakılacaklar Dövülüp sövülecekler Ağlayacaklar!... K a d e r g ö z y a ş ı Çekilmez bu acı Böbrekte taş sancısı Çocukları yazdım duyan var mı ki? Hadi ya sende, boş versene meselesi .... Beyaz kanatlı melekler vardı püsküllerinde Mavi bulutların arasında uçuyordu uçurtma� Fırtınaya kapıldı, koptu ipi, kayboldu gökyüzünde!... ... Fikret Şimşek | |
|
| | #5 (mesaj-linki) | |
| Cvp: Sokak Çocukları (Bizim Çocuklarımız) SOKAK ÇOCUKLARI suda yokolan bir damla kan gecede saklı yasaklı mavi toprak kadar üretken gözlerinde çıldırmışcasına çoğalan ışık ayaklarında bitimsiz şubat soğuğu dalda _____bir gecelik ayaz çiçeği suyun çoğalan mavisi _________________sokak çocukları yüreklerde ırayan yolcu saçları kimsesiz bahçe mutluluğu sıcak duvar dibi tiner kokusu düşleri korkusu sessiz gelen polis otosu karanlıkta ________bir kurşunluk Lorca şiiri yüreklerin çoğalan direnci ____________________sokak çocukları emperyalizmde susuz bırakılmış çiçik gündüzde olabildiğine kentli gecede orman eşkiyası sevinci bir tütün içimi kabusu sessiz gelen kış soğuğu sürekli açlığında çıldırmışcasına büyüyen suçları emperyalizmin çoğalan gerçeği _______________________sokak çocukları büyüyor büyüyor _______sokak çocukları | |
|
| | #6 (mesaj-linki) | |
| Cvp: Sokak Çocukları (Bizim Çocuklarımız) Ben Sokak Çocuğuyum Reşide Sarıkavak şu dört direkli köprünün altında açmışım gözlerimi sahipsiz rüzgar sarmış kundağımı yağmurla beslenmişim adımı insanlar koymuş benden habersiz benimsemişim serseri derler, hırsız derler .... derler, anlamam da alınmam da hiç fiyakalı dolaşmadım sokaklarda marka satmadım gökyüzü yorganım oldu hep dirseğim yastık alışkınım; kara, yağmura, soğuğa üşümem sıcak dokunur bana özlemem, hiç tanımadığım hisleri istemem varlığını bilmediğim şeyleri kıskanmam hiç kimseyi özenmem halbuki bilmez kimse kendilerinden şanslı olduğumu daha özgür ve daha zengin şu deniz herkesten çok benimdir arkasındaki orman da bütün sokaklar benimdir herkesten çok her simitçi biraz bana çalışır aslında her çocuktan daha çocuğum canım hiç sıkılmaz buralarda en sevdiğim oyundur köşe kapmaca yalnız da değilimdir yüzlerce kardeşim var benim gibi, bana benzer kimse ayırt edemez bizi birbirimizden geceleri toplanmaya başlarız el ayak çekildikten sonra konuşuruz, güleriz, dertleşiriz biraz farklı olsa da herkes kadar biz de umut besleriz hayallerimiz de vardır ayın dolaştığı yerlerde herkes kadar okumuşluğum da vardır her tip insandan bir harf öğrendim insanları en iyi ben tanırım okuldan, öğretmenden anlamam ama bu sokakların mektebini bitirdim bana lazım olanı öğrendim herkes kadar insanım da galiba herkes kadar ben de bazen ağlarım kafam da var, kalbim de severim de, düşünürüm de yalnız ben sokak çocuğuyum sokaklarda yaşamak tek suçum bir gün ben de gideceğim buralardan herkes gibi yalnız biraz sessizce kimseler anlamadan cenazem omuzlar üzerinde gitmeyecek belki belediye kaldıracak gürültüsüzce ağlayanlar olmayacak başucumda bir hayırsever uğramazsa geçerken mezarım da çorak kalacak sonunda benim gibi içimizden kimin gittiği fark edilmeden biri alacaktır yerimi vakit geçmeden evet, ben sokak çocuğuyum bu sokaklarda ne ilk ne de sonuncuyum | |
|
| | #7 (mesaj-linki) | |
| Cvp: Sokak Çocukları (Bizim Çocuklarımız) Sokak Çocukları Bir yalnızlıktır, Son baharda her gün böyle, Yaprakları dökülmüş üzerime… Yürürüm sokaklarda, Sokakların kuytusunda, İnsanlar en güzel uykusunda…. * * * Benim de düşlerim var, Düşlerim var boncuk mavi, Her mavi sevdiğimin gözleri… Sarıdır saçlarına, Dokunaydım uçlarına, Dünyalar dar gelirdi bana… * * * Beni kim doğurdu ki, Doğurup ta attı böyle, Sokakların soğuk sevgisine… Benim bir annem olsa, Annem babam yuvam olsa, Sokulaydım uykularına… Yürürüm sokaklarda, Sokakların kuytusunda, İnsanlar en güzel uykusunda… Hep yalnızlıktır, Her baharda her gün böyle, Hergün böyle bir ekmek peşinde… Ali Aksoy | |
|
| | #8 (mesaj-linki) | |
| Cvp: Sokak Çocukları (Bizim Çocuklarımız)![]() Ben Sokak Çocuğuyum şu dört direkli köprünün altında açmışım gözlerimi sahipsiz rüzgar sarmış kundağımı yağmurla beslenmişim adımı insanlar koymuş benden habersiz benimsemişim serseri derler, hırsız derler .... derler, anlamam da alınmam da hiç fiyakalı dolaşmadım sokaklarda marka satmadım gökyüzü yorganım oldu hep dirseğim yastık alışkınım; kara, yağmura, soğuğa üşümem sıcak dokunur bana özlemem, hiç tanımadığım hisleri istemem varlığını bilmediğim şeyleri kıskanmam hiç kimseyi özenmem halbuki bilmez kimse kendilerinden şanslı olduğumu daha özgür ve daha zengin şu deniz herkesten çok benimdir arkasındaki orman da bütün sokaklar benimdir herkesten çok her simitçi biraz bana çalışır aslında her çocuktan daha çocuğum canım hiç sıkılmaz buralarda en sevdiğim oyundur köşe kapmaca yalnız da değilimdir yüzlerce kardeşim var benim gibi, bana benzer kimse ayırt edemez bizi birbirimizden geceleri toplanmaya başlarız el ayak çekildikten sonra konuşuruz, güleriz, dertleşiriz biraz farklı olsa da herkes kadar biz de umut besleriz hayallerimiz de vardır ayın dolaştığı yerlerde herkes kadar okumuşluğum da vardır her tip insandan bir harf öğrendim insanları en iyi ben tanırım okuldan, öğretmenden anlamam ama bu sokakların mektebini bitirdim bana lazım olanı öğrendim herkes kadar insanım da galiba herkes kadar ben de bazen ağlarım kafam da var, kalbim de severim de, düşünürüm de yalnız ben sokak çocuğuyum sokaklarda yaşamak tek suçum bir gün ben de gideceğim buralardan herkes gibi yalnız biraz sessizce kimseler anlamadan cenazem omuzlar üzerinde gitmeyecek belki belediye kaldıracak gürültüsüzce ağlayanlar olmayacak başucumda bir hayırsever uğramazsa geçerken mezarım da çorak kalacak sonunda benim gibi içimizden kimin gittiği fark edilmeden biri alacaktır yerimi vakit geçmeden evet, ben sokak çocuğuyum bu sokaklarda ne ilk ne de sonuncuyum Reşide Sarıkavak | |
|
| | #9 (mesaj-linki) | |
| Cvp: Sokak Çocukları (Bizim Çocuklarımız)
Allah kimseyi sahipsiz, yersiz, yurtsuz özellikle sevgisiz bırakmasın........
| |
|
| | #10 (mesaj-linki) | |
| Cvp: Sokak Çocukları (Bizim Çocuklarımız)![]() Neden sokak çocuklarının sayısı artıyor? Ülkemizin hızlı bir endüstrileşme sürecine girmesiyle birlikte oluşan sağlıksız kentleşme sonucunda toplum yapısındaki değişikliklere paralel olarak aile yapısı eskiye göre farklılaşma göstermiştir. Bu farklılaşmaya ayak uyduramayan ailelerde ise bir çok istenmeyen değişimler ortaya çıkmıştır. Bu değişimlerin ilki göç olgusudur. Ekonomik nedenler başta olmak üzere terör ve diğer nedenlerden yaşadığı yeri bırakan ailede aileye para getiren kişi evin babasıyken işsiz kalması sonucu daha kolay iş bulan evin annesi sonra da çocuğu çalışmaya başlamıştır. Başka şehire göç edilmesi sonucu hemşehri dayanışması olsa da geniş ailenin getirdiği birçok avantaj ortadan kalkmıştır. Bu durum en çok çocuğu etkilemiştir. Çünkü büyükbaba, büyükanne, teyze, amca otoritesinden kurtulan çocuk küçük yerden büyük yere gelince disiplinden de hemen kopmuş ve ilk olarak okula devam etmemeye başlamıştır. Bu süreç içinde ekonomik yoksulluk ve köyden-kente göç sonucu oluşan kültürel çatışmayı da yaşayan aileler kent yaşamının dışına itilmektedir. Kırsal kesimde ailenin geleneksel olarak aldığı psikolojik, sosyal, ekonomik destek kentlerde toplumsal kurumlar tarafından sağlanamadığından, büyük ümitlerle kente göçen yığınların aile ilişkileri olumsuz etkilemekte ve çocukları başıboşluğa sürüklemektedir. Ayrıca boşanmalar, resmi nikah olmaksızın yapılan evlilikler, değişik eşlerden olan çocuklar, ebeveynlerden birinin evi terk etmesi gibi nedenler de çocukların sokak yaşamını seçmesine neden olabilmektedir. Gecekondu ilk ismiydi şimdiyse varoşlar deniliyor ama genel anlamda tapusuz yeşil alanların ve tepelerin üzerine tuğlalar ve demir filizlerinin oturtulmasıyla kaçak olarak yapılandırılan bölgelerde yaşam kurmaya çalışan aile birimlerinden sokak çocuklarının özellikle sokakta çalışan çocukların çıktığını görüyoruz. Sorun yoğunlukla metropol illerde görülmektedir. Özellikle İstanbul gibi gecekondulaşmanın ciddi boyutlarda sorun olduğu ortamlarda ailelerin kontrolünden çıkan çocuk sayısı günden güne artmaktadır. Soruna kısa süre içinde sistemli bir müdahale yapılmaması durumunda ise bir süre sonra büyük bir olasılıkla suçluluk oranında bir patlama yaşanacak ve sorunun çözümü için daha büyük yatırımlar yapılması gerekecektir. 2828 sayılı Kanun kapsamına giren bu soruna hizmet götürmek Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumunun görevidir. Ancak bu sorun çeşitli sorunların bileşkesi olduğundan çok yönlü bir işbirliği ve koordinasyonu içeren rehabilitasyonu gerektirmektedir. Belirtildiği gibi bu sorunun gerçek nedeni köyden kente göç, onun sonucu oluşan çarpık kentleşme, bunların beraberinde getirdiği ekonomik yoksulluk, işsizlik ve eğitimsizlikten kaynaklanmaktadır. Sağlıksız aile ortamında yetişen çocuğun eğitimine önem verilmemekte, çocuğun aile bütçesine katkıda bulunması beklenmekte ve çocuk yaşına uygun olmayan ruhsal ve fiziksel sağlığını tehlikeye sokan işlerin yanı sıra bağımlılık kazanmasına neden olan işlerde (mobilya cilası, ayakkabı tamircisi...vb.) çalıştırılmaktadır. Bu çocuklar para kazandığı için kendini yetişkin gibi hissetmektedir. Çoğu zaman ailenin denetiminden uzaklaşan çocuk eğitimini yarım bırakmakta, akran gruplarından soyutlandığı gibi yetişkinlerin dünyasına da girememektedir. İş ortamına da uyum sağlayamayarak işten ayrılmakta ve sokaktaki sınırsız, sorumsuz özgürlüğü seçerek sosyal yaşamdan tamamen kopmaktadır. | |
|
![]() |
| Etiketler |
| Çocukları, Çocuklarımız, sokak |
Sokak Çocukları (Bizim Çocuklarımız) Konusuna Benzer Konular | ||||
| Konu | Konuyu Başlatan | Forum | Cevap | Son Mesaj |
| Cennetin Çocukları | Yavru_Aslan | Yerli Diziler | 4 | 06-12-2008 16:47 |
| Sokak Kedisi (Sokak Kedisi Kimdir? - Sokak Kedisi Hakkında) | SatanpisT | Türkçe Rock | 0 | 07-09-2008 15:41 |
| Hermes'in Çocukları (Hermes'in Çocukları Hakkında) | BrookLyn | Yunan Mitolojisi | 0 | 17-06-2008 10:02 |
| Sokak Çocukları (Onlar Bizim Çocuklarımız) | VerSchL@GeN | Duygu Yüklü Flash'lar | 0 | 23-05-2007 03:47 |
| Sokak Köpekleri (Sokak Köpekleri Kimdir? - Sokak Köpekleri Hakkında) | Miriel | Müzik tr | 0 | 12-10-2006 23:31 |