Önemli olan yenmek değil, önemli olan kazanmaktır.

Aslında ''yenmek'' ve ''kazanmak'' kelimeleri aynı anlamı taşımıyor ama yinede bu cümle dolaylı yönden aynı şeyi anlatıyor. . . .

Yılın ilk kirazını bugün yedim, normalde her zaman kıymalı mı değil mi diye kontrol ettiğim kirazı bu sefer kontrol etmeden direkt mideye indirdim, demek ki kirazı çok özlemişim desem yalan olur, çünkü benim açımdan öyle özlenecek bir meyve değil,

herhalde bugün üşengeçliğim tuttu kurtçuk kontrolü için uğraşmak istemedim, belkide etrafı batırmamak için biraz titiz davranmışta olabilirim, aslında kirazı pekte sevmem, önüme geldi yedim işte, yemeye de bilirdim yani, yemesem hiç bişey . . .

Kör kütük sarhoş olduğumda...her şeyi çift gördüğümde...sen yine hep bir taneydin... . . .

. . .

Desem ki vakitlerden bir nisan akşamıdır,
Rüzgarların en ferahlatıcısı senden esiyor,
Sende seyrediyorum denizlerin en mavisini,
Ormanların en kuytusunu sende gezmekteyim,
Sende kopardım Çiçeklerin en solmazını,
Toprakların en bereketlisini sende sürdüm,
Sende tattım yemişlerin cümlesini.


Desem ki sen benim için,
Hava kadar lazım,
Ekmek kadar mübarek,
Şu gibi aziz bir şeysin;
Nimettensin,nimettensin! . . .