Cevap Yaz Yazdır
Gösterim: 62.809|Cevap: 5|Güncelleme: 16 Kasım 2016

Orhan Kemal

Mesaja atla
BARIŞ
14 Kasım 2006 10:27   |   Mesaj #1   |   
BARIŞ - avatarı
Ziyaretçi

Orhan Kemal, asıl adı MEHMET RAŞİT ÖĞÜTÇÜ

Ad:  Orhan Kemal.JPG
Gösterim: 41
Boyut:  33.4 KB

(d. 15 Eylül 1914, Ceyhan - ö. 2 Haziran 1970, Sofya),
Toplumsal gerçekçi sanatın yetkin temsilcilerinden öykü ve roman yazarı.
Sponsorlu Bağlantılar

Geniş halk kitlelerinin günlük yaşamından seçtiği konuları gerçekçi bir anlatımla işlemiştir. Türkiye Büyük Millet Meclisi’nde Birinci Dönem Kastamonu milletvekilliği, ayrıca bir ara adliye vekilliği yapan Abdülkadir Kemali (Öğütçü) Bey’in oğluydu. Babasının 1930’da Adana’da kurduğu Ahali Cumhuriyet Fırkası’nın hükümetçe kapatılması üzerine ortaokul son sınıftayken ailesiyle birlikte Suriye’ye gitmek zorunda kaldı.

Suriye ve Lübnan’da bir yıl kadar kaldıktan sonra Adana’ya döndü (1932). Çırçır fabrikalarında işçilik, dokumacılık, kâtiplik, ambar memurluğu gibi işlerde çalıştı. İlk şiirlerini yazdığı askerliği sırasında (1938) yabancı rejimler lehinde propaganda yaptığı gerekçesiyle yargılandı ve beş yıl hapse mahkûm oldu (1939). Kayseri, Adana ve Bursa cezaevlerinde yattı. Bursa Cezaevi’nde Nâzım Hikmet ile tanışması yaşamında ve sanatında dönüm noktası oldu. Cezaevinden çıktıktan sonra (1943) Adana’ya dönerek çeşitli işlerde çalıştı. 1950’de ailesiyle birlikte İstanbul’a gitti. Burada geçimini yalnızca yazarlıkla sağlamaya çaba gösterdi. İstanbul’da bir lokantada yasalara aykırı siyasal propaganda yaptığı savıyla hakkında dava açıldı, ama yargılama sonucunda aklandı (1966). Yaşamının son döneminde hasta olduğu bir sırada Bulgaristan Yazarlar Birliği’nin çağrılısı olarak Sofya’ya gitti (1970). Orada tedavi edildiği hastanede öldü. Cenazesi İstanbul’a getirilerek Zincirlikuyu Mezarlığı’na gömüldü.

Hece ölçüsüyle Kayseri’den yazıp gönderdiği ilk şiiri “Duvarlar”, İstanbul’da yayımlanan Yedigün dergisinde Reşat Kemal imzasıyla çıktı (25 Nisan 1939). Daha sonra Raşit Kemali adıyla yazdığı şiirleri Yedigün ve Yeni Mecmua’da yayımlandı (1939-40). Hapishane yaşamının ilk döneminin ürünleri olan şiirleriyse Yeni Ses ve Yeni Mecmua’ da çıktı (1940-41). İlk romanı Babaevi’nin bir bölümünü oluşturan “Balık” aylık Yeni Edebiyat dergisinde yayımlandı (1940). Bundan sonra çalışmalarını şiirin yanı sıra öykü üzerinde yoğunlaştırdı.

Orhan Kemal adını ilk kez Yürüyüş dergisinde çıkan şiir ve öykülerinde kullandı (1942). Öyküleri Varlık, Seçilmiş Hikâyeler Dergisi, Yeditepe başta olmak üzere, dönemin önemli dergilerinde yayımlandı. Ayrıca gazetelerde tefrika edilen romanlar ve film senaryoları yazdı. Geçimini sağlamak çabası içinde çeşitli alanlarda çok sayıda ürün verdi. 72. Koğuş (1954,1988), sinemaya da uyarlanan Murtaza (1952, 1989), Eskici ve Oğulları (1962; yb 1970, 1982, Eskici Dükkânı adıyla), Kardeş Payı (1957) adlı yapıtları tiyatroya uyarlandı. Doğrudan oyun olarak yazdığı tek yapıtı olan İspinozlar (1964) önce 1965’te oynandı, daha sonra da Yalova Kaymakamı adıyla sahnelendi.

Orhan Kemal, öykülerinde ve romanlarında günlük yaşamın değişik yönlerini işledi. Kahramanlarını ise genellikle ezik, sömürülen, yoksul insanların arasından seçti. Bu insanların yaşamını, sorunlarını, iç dünyalarını yansıtırken kinsiz, herkese karşı sevecen, umutlu bir yaklaşımı benimsedi. Babaevi’ nde (1949, 1983) çocukluk yıllarını, Avare Yıllar’da ise (1950, 1983) gençliğini anlattı. Otobiyografik özellikler taşıyan bu romanlarında çocukluğunun ve gençliğinin geçtiği işçi çevreleriyle göçmen mahallelerindeki insanları doğal yaşamları içinde gerçekçi, yalın bir dille betimledi.

Yapıtlarının hemen hepsinde toplumsal yapıdaki çelişkileri ustaca gösterdi. Sanayileşmenin, kırsal kesimden kentlere göç olayının, işçi işveren ilişkilerinin ve geçim kavgalarının yol açtığı sorunları güçlü gözlem gücüyle ve özgün, yalın anlatımıyla ortaya koydu. Hızlı bir devinimin görüldüğü ve konuşmaların büyük bir ağırlık taşıdığı yapıtlarında, önceleri şive özelliklerine de geniş biçimde yer verdi. Sanatının olgunluk döneminde daha çok Adana yöresindeki toprak ve fabrika işçilerinin yaşamlarını ele aldı. Bu döneminin yapıtlarından olan Bereketli Topraklar Üzerinde (1954, 1989), Vukuat Var (1958, 1989), Hanımın Çiftliği (1961,1983), Kaçak (1970, 1982) ve Kanlı Topraklar’da (1963, 1985) Çukurova’nın ekonomik ve toplumsal yapısındaki değişimin yöre halkı üzerindeki etkisini işledi.

Orhan Kemal Kardeş Payı (1957) ile 1958’de kazandığı Sait Faik Hikâye Armağanı’nı, Önce Ekmek (1968, 1984) ile 1969’da yeniden aldı. Bu yapıtıyla ayrıca 1969 Türk Dil Kurumu Öykü Ödülü’nü de kazandı. 72. Koğuş oyunuyla Ankara Sanatseverler Derneği’nce yılın en iyi oyun yazarı seçildi (1967). Ailesince düzenlenen Örhan Kemal Roman Armağanı 1971’den beri her yıl ölüm yıldönümünde verilmektedir.

ÖBÜR ÖNEMLİ YAPITLARI. Öykü. Sarhoşlar (1951, 1987), Çamaşırcının Kızı (1952, 1984), Gre (1954, genişletilmiş basım 1968, 1982), Arka Sokak (1956, 1975), Babil Kulesi (1957), Dünyada Harp Vardı (1963), Mahalle Kavgası (1963), İşsiz (1966), Küçükler ve Büyükler (1971). Roman. Cemile (1952, 1984), Suçlu (1957, 1987), Devlet Kuşu (1958, 1987), Gavurun Kızı (1959), Küçücük (1960), Dünya Evi (1960, 1982), El Kızı (1960, 1985), Gurbet Kuşları (1962,1990), Sokakların Çocuğu (1963, 1983), Bir Filiz Vardı (1965, 1990), Müfettişler Müfettişi (1966, 1982), Yalancı Dünya (1966, 1989), Evlerden Biri (1966, 1983), Arkadaş Islıklan (1968, 1987), Sokaklardan Bir Kız (1968, 1985), Kötü Yol (1969, 1985). İnceleme. Senaryo Tekniği ve Senaryoculuğumuzla İlgili Notlar (1963). Anı. Nâzım Hikmet’le Üç Buçuk Yıl (1965, 1976).

Kaynak: Ana Britannica

Son düzenleyen Baturalp; 16 Kasım 2016 00:22
13 Kasım 2008 16:41   |   Mesaj #2   |   
asla_asla_deme - avatarı
VIP Never Say Never Agaın

Orhan Kemal

Ad:  Orhan Kemal2.JPG
Gösterim: 18
Boyut:  15.4 KB

(1914-1970)
Cumhuriyet döneminin önde gelen öykü ve roman yazar­larındandır.

Sponsorlu Bağlantılar

Yapıtlarının hemen tümünde ge­çim savaşı veren, ezik, sömürülen, yoksul insanları anlatmıştır.
Adana'nın Ceyhan ilçesinde doğan yazarın asıl adı Mehmet Raşit Öğütçü'dür. Türkiye Büyük Millet Meclisi'nde 1. Dönem milletve­kili olan babası avukat Abdülkadir Kemali Bey Adliye Vekilliği (Adalet Bakanlığı) göre­vinde de bulunmuştu. Serbest Fırka tartışma­ları sırasında Adana'da Ahali Cumhuriyet Fırkası'nı kuran A. Kemali Bey, partisinin kapatılması üzerine Suriye'ye kaçtı. Bu sırada öğrenci olan Orhan Kemal de öğrenimini ortaokul son sınıfta yarıda kesmek zorunda kaldı. Yaklaşık bir yıl Suriye ve Lübnan'ın çeşitli kentlerinde babasıyla birlikte zor ko­şullar içinde yaşadıktan sonra, babasının öl­mesi üzerine 1932'de Adana'ya döndü. Geçi­mini sağlayabilmek için Adana'nın çırçır fab­rikalarında işçi, dokumacı, kâtip, ambar me­muru olarak çalıştı.

1939'da askerliği sırasında, siyasal propa­ganda yaptığı gerekçesiyle yargılanarak beş yıl hüküm giydi. Tutukluluğu süresince çeşitli kentlerin cezaevlerinde yatan Orhan Kemal, 1943'te cezaevinden çıkınca Adana'ya döne­rek çalışmaya başladı. Bir süre sonra iş bulamaz duruma gelince ailesiyle birlikte İstanbul'a göçtü. Roman, öykü, röportaj, senaryo ve oyunlar yazarak geçimini yalnızca yazarlıkla sağlamaya çalıştı. 1970'te Bulgaris­tan Yazarlar Birliği'nin çağrılısı olarak gittiği Sofya'da tedavisi sırasında öldü.

Orhan Kemal 1932'de yurda dönüşünden sonra bir yandan çeşitli işlerde çalışırken, öte yandan doymak bilmez bir istekle eline geçir­diği her şeyi okumaya başladı. Bu yeni alışkanlığının doğurduğu yazma tutkusuyla serüven romanları ve oyunlar kaleme alıyor­du. Askerlik yıllarında ise şiir yazmaya başla­dı. Raşit Kemali imzasıyla Yedigün ve Yeni Mecmua'da çıkan ilk şiirlerini, hapisteyken Ses, Yürüyüş, Yeni Ses dergilerinde yayımla­nanlar izledi. Bursa Cezaevi'nde tanıştığı Nâzım Hikmet'in etkisiyle düzyazıya geçen Orhan Kemal ilk romanı Babaevfmn bir bölümünü 1940'ta Yeni Edebiyat gazetesinde yayımladı. İlk öykülerini de aynı gazetede yayımlayan yazar ayrıca Orhan Raşit ismini de kullanıyordu. 1945'te Varlık dergisinin okuyucuları arasında açtığı anketli öykü yarış­masında birinci oldu. Ardından Babaevi (1949) ve Ekmek Kavgası (1949) adlı yapıtla­rının yayımlanmasıyla ünü arttı. 1958'de Kar­deş Payı, 1969'da Önce Ekmek adlı yapıtları Sait Faik Hikâye Armağanfnı aldı. Önce Ekmek yapıtı ayrıca 1969 Türk Dil Kurumu Öykü Ödülü'nü de kazandı. Aynı adı taşıyan öyküsünden oyunlaştırdığı 72. Koğuşla 1967'de Ankara Sanat Sevenler Derneği'nce en iyi oyun yazarı seçildi. 72. Koğuş daha sonra filme de alındı.

Gençliğinin ilk yıllarından başlayarak sü­rekli geçim sıkıntısı içinde yaşayan Orhan Kemal yapıtlarında, kendi yaşam deneyinden ve yakın çevresinden yararlanarak, ekmek peşinde koşan küçük insanları anlattı. İlk öykülerinde Çukurova'ya inen tarım ve fabri­ka işçilerini, bunların kentlerin kenar mahal-lelerindeki yaşayışlarını konu aldı. Öykülerin­de kişilerinin ruhsal durumlarını, uzun anla­tımlar yerine, konuşmalarla verir. Gerekti­ğinde bu konuşmalarda çeşitli yerel ağızları kullanır. Geniş bir çevreyi içeren öykülerinin anlatımı çok yalındır.
Edebiyatımızda cezaevlerindeki yaşantının öyküye girmesinde de Orhan Kemal'in önem­li bir yeri vardır. Cezaevlerini konu alan öykülerinde buraların durumunu, oraya dü­şenlerin yaşam zorluklarını anlatır. Orhan Kemal ayrıca kadınları ve çalışan çocukları da yapıtlarına konu etmiştir. Yapıtlarında, ka­dınları erkeklerin yanında, olumlu bir tavırla ele alır. Çocuk kahramanlarını ise çocukluk­larını yasayamadan çalışmaya başlamış olan­lardan seçer.

Orhan Kemal Çukurova'nın toplumsal ve ekonomik yapısını Bereketli Topraklar Üze­rinde (1984), Vukuat Var (1958), Hanımın Çiftliği (1961), Eskici ve Oğulları (1962), Kanlı Topraklar (1963) adlı romanlarında ele almıştır. Büyük kent yaşamının tedirginlikle­rini, karmaşasını, yoksul insanların ekmek kavgasını ise Murtaza (1952), Suçlu (1957), Devlet Kuşu (1958), Gurbet Kuşları (1962), Bir Filiz Vardı (1965), Müfettişler Müfettişi (1966), Üç Kâğıtçı (1969) romanlarında dile getirir. Filme alınan romanlarının çoğunu kendisi senaryolaştırmıştır.

MsxLabs & TemelBritannica

Son düzenleyen Baturalp; 15 Kasım 2016 23:53 Sebep: başlık ve sayfa düzeni
_KleopatrA_
31 Aralık 2009 14:07   |   Mesaj #3   |   
_KleopatrA_ - avatarı
Ziyaretçi

Orhan Kemal



Orhan Kemal, milletvekili ve bakanlık yapmış Abdülkadir Kemali Bey ile ortaokul mezunu aydın bir kadın olan Azime Hanım'ın oğludur. 15 Eylül 1914'te Adana'nın Ceyhan ilçesinde dünyaya geldi. Babası siyasal nedenlerle 1931'de Suriye'ye kaçınca, orta öğrenimini yarıda bıraktı ve Suriye'de bulaşıkçılık ve matbaa işçiliği yaptı. Bir yıl sonra tek başına Türkiye'ye dönerek Adana'da çırçır fabrikalarında işçilik ve katiplik yaptı. Bu yıllardaki birikimleri, ilerde romanlarına hayat vermiştir. 1937'de çırçır fabrikasında (Milli Mensucat) bir işçi olan Nuriye ile evlendi. Bir yıl sonra ilk çocuğu Yıldız doğdu.

1938'de Niğde'de askerliğini yaparken "Maksim Gorki ve Nazım Hikmet kitapları okumak", "yabancı rejimler lehinde propaganda ve isyana muharrik" suçundan 5 yıl hapis cezasına mahkum edildi. 1940'ta, Bursa Cezaevi'nde tanıştığı Nazım Hikmet'in toplumcu görüşlerinden etkilendi; kendisinden Fransızca, felsefe ve siyaset dersleri aldı. Orhan Kemal'i şiir yerine roman ve öykü yazmaya teşvik eden de Nazım Hikmet oldu. İlk öykülerini Orhan Raşit takma adıyla yayımladı. İlk kez 1943'te İkdam Gazetesi'nde "Asma Çubuğu" öyküsünde Orhan Kemal adını kullandı.

1943'te tahliye olunca Adana'ya döndü. Amelelik ve hamallık gibi işlerde çalıştı. 1944'te doğan oğluna Nazım adını verdi. 1949'da üçüncü çocuğu Kemali'nin doğumundan sonra, 1950'de ailesiyle İstanbul'a yerleşti ve ölümüne kadar kitap ve makale yazarak geçindi. 1957'de dördüncü çocuğu Işık doğdu. 1958'de Sait Faik Hikaye Armağanı'nı Kardeş Payı adlı öyküsü ile aldı.

1966'da "hücre çalışması ve komünizm propagandası" yaptıkları gerekçesi ile iki arkadaşı ile birlikte tutuklandı. "Suç teşkil eden bir cihet bulunmadığı" yolundaki bilirkişi raporu üzerine bir ay sonra serbest bırakıldı.
1967'de 72. Koğuş oyunu ile Ankara Sanatseverler Derneği tarafından en iyi oyun yazarı seçildi. 1969'da Türk Dil Kurumu Ödülü'nü ve Sait Faik Hikaye Armağanı'nı Önce Ekmek adlı kitabı ile aldı.

Bulgar Yazarlar Birliği'nin çağrısı üzerine gittiği Sofya'da, tedavi görmekte olduğu hastanede 2 Haziran 1970'te öldü. Anısını yaşatmak için İstanbul'da Orhan Kemal Müzesi açıldı.1972'den bu yana adına bir roman yarışması (Orhan Kemal Roman Armağanı) düzenlenmektedir.

Eserleri


Orhan Kemal,yoksul kesimin, işçilerin, öğrencilerin, "sokaktaki adamın" yaşamını anlatan öykü ve romanlar yazmış ve insan-toplum ilişkilerini gerçekçi bir dille yansıtmıştır. 27 roman, 19'u öykü kitabı ile anı, inceleme, oyun, röportaj türünde kitaplar bırakmıştır.

Öyküleri


Ekmek Kavgası (1949), Sarhoşlar (1951), Çamaşırcının Kızı (1952), 72. Koğuş (1954), Grev (1954), Arka Sokak (1956), Kardeş Payı (1957), Babil Kulesi (1957), Dünyada Harp Vardı (1963), Mahalle Kavgası (1963), İşsiz (1966), Önce Ekmek (1968), Küçükler ve Büyükler (1971- ölümünden sonra).
Öykülerinden yapılan derlemeler Bilgi Yayınevi’nce dört cilt olarak yayınlandı: Yağmur Yüklü Bulutlar (1974), Kırmızı Küpeler (1974) Oyuncu Kadın (1975), Serseri Milyoner/İki Damla Gözyaşı(1976).
Arslan Tomson(1976- ö.s), İnci’nin Maceraları (1979 - ö.s)

Romanları


Baba Evi (1949), Avare Yıllar (1950), Murtaza (1952), Cemile (1952), Bereketli Topraklar Üzerinde (1954), Suçlu (1957), Devlet Kuşu (1958,) Vukuat Var (1958), Gavurun Kızı (1959), Küçücük (1960), Dünya Evi (1960), El Kızı (1960), Hanımın Çiftliği (1961), Eskici ve Oğulları (1962- Eskici Dükkanı adıyla 1970), Gurbet Kuşları (1962), Sokakların Çocuğu (1963), Kanlı Topraklar (1963), Bir Filiz Vardı (1965), Müfettişler Müfettişi (1966), Yalancı Dünya (1966), Evlerden Biri (1966), Arkadaş Islıkları (1968), Sokaklardan Bir Kız (1968), Üç Kağıtçı (1969), Kötü Yol (1969), Kaçak (1970-ö.s.), Tersine Dünya (1986-ö.s).lkasm

Oyun


İspinozlar (1965), 72. Koğuş (1967 )

Anı


Nazım Hikmet’le Üç buçuk Yıl (1965)

İnceleme


Senaryo Tekniği ve Senaryoculuğumuzla İlgili Notlar (1963)

Röportaj


İstanbul’dan Çizgiler (ö.s.) 1971
Son düzenleyen Baturalp; 15 Kasım 2016 23:58 Sebep: başlık ve sayfa düzeni
7 Ocak 2012 23:10   |   Mesaj #4   |   
HANDSOME - avatarı
VIP ☪ ɴє мυтŁυ тürĸüм đἶყєɴє

Orhan Kemal


Romancı ve hikâye yazarı. Ceyhan’da doğdu. A. Kemâli Bey’in oğlu. Babasının Suriye’ye kaçması üzerine ortaoku­lun son sınıfından ayrıldı. İşçilik, kâtiplik yaptı. 1950′de İs­tanbul’a geldi ve eserlerinin geliri ile geçindi. Tedavi için gittiği Sofya’da öldü. İstanbul’da Zincirlikuyu Mezarlığına gömüldü.

Önce Yedigün, Yeni Ses, Yürüyüş ve Gün dergilerinde şiirleri çıktı (1939-1946). 1940 yılından İtibaren hikaye yayımlamaya başladı. 1948′den itibaren romana başladı. Eserlerinde kendi hayatını, Çukurova’daki işçi ve ırgatların, istanbul’daki yoksul insanların hayatını anlattı. Ruh tahlil­lerine yer vermez. Üslûbu îtinasızdır. Karşılıklı konuşmalar­da şîve taklitlerine çok yer verir.

Öykü kitapları: 1. Ekmek Kavgası (1949), 2. Sarhoşlar (1951), 3. Çamaşırcının Kızı (1952), 4. 72. Koğuş (1954), 5. Grev (1954), 6. Arka Sokak (1956), 7. Kardeş Payı (1957), 8. Babil Kulesi (1957), 9. Dünyada Harb Vardı (1963), 10. İşsiz (1966), 11. Önce Ekmek (1968), 12. Küçükler ve Büyükler (1971).

Romanları: 1. Baba Evi (1949), 2. Avare Yıllar (1950), 3. Murtaza (1952), 4. Cemile (1952), 5. Bereketli Topraklar Üzerine (1954), 6. Suçlu (1957), 7. Devlet Kuşu (1958), 8. Vu­kuat Var (1959), 9. Gâvurun Kızı (1959), 10. Küçücük (1860). 11. Dünya Evi (1960), 12. El Kızı (1960;, 13. Hanımın Çiftliği (1961), 14. Eskici ve Oğulları ( Eskici Dükkanı, 1962), 15. Gurbet Kuşları (1962), 16. Sokakların Çocuğu (1963), 17. Ma­halle Kavgası (1963), 18. Kanlı Topraklar (1963), 19. Bir Filiz Vardı (1965), 20. Müfettişler Müfettişi (1966), 21.Yalancı Dün­ya (1966), 22. Evlerden Biri (1966), 23. Arkadaş Islıkları (1968), 24. Sokaklardan Bir Kız (1968), 25. üç Kâğıtçı (1969), 26. Kötü Yol (19695, 27. Kaçak (1970)

Son düzenleyen Baturalp; 15 Kasım 2016 23:40 Sebep: başlık ve sayfa düzeni
9 Haziran 2012 14:15   |   Mesaj #5   |   
Mira - avatarı
VIP VIP Üye
Ad:  Orhan Kemal3.JPG
Gösterim: 14
Boyut:  18.7 KB

Orhan Kemal


MsXLabs.org & MORPA Genel Kültür Ansiklopedisi

Sponsorlu Bağlantılar
Asıl adı Mehmet Raşit Öğütçü'dür. Pamuk fabrikalarında işçilik, dokumacılık, kâtiplik yaptı (1932-1937). Askerlik görevindeyken Ceza Yasası'nın 94. maddesine aykırı hareketten 5 yıl hüküm giydi (27 Ocak 1939). Bursa Cezaevi'nde yatarken yazdığı ilk şiirler Yedigün dergisinde yayımlandı (1939-1940). Sonra öyküye geçti. Yeni Edebiyat (ilk öyküsü Balık, 1940), Yeni Ses, İkdam, Yürüyüş, Yurt ve Dünya, Yığın, Gün, Genç Nesil, Varlık dergilerinde çıkan (1941-1950) öykülerinde, içlerinde yaşadığı emekçileri en belirgin özellikleriyle kişileştirdi. Kişilerinin iç dünyalarını kendi dillerine uygun, ustaca kurulmuş diyaloglarla yansıttı. Gerekli gördüğünde şive özellikleriyle konuşturduğu kişilerin belirgin ruhsal durumlarını uzun çözümlemelere başvurmadan yansıtmasını bildi. Olgunluk dönemi kabul edilen (1950-1960) yıllarında yayımladığı "72. Koğuş", "Murtaza", "Bereketli Topraklar Üzerinde" romanları ile kendisini ve toplumcu gerçekçi anlayışın kendisine kadarki örneklerini aştı. Ustaca çizimi, ince yergi havası içinde yarattığı Bekçi Murtaza tipi, ünlü roman kahramanlarıyla karşılaştırıldı.

Başlıca Yapıtları



Öykü
  • "Ekmek Kavgası" (1949),
  • "Sarhoşlar" (1951),
  • "Çamaşırcının Kızı" (1952),
  • "72. Koğuş" (1954),
  • "Grev" (1954, 142. maddeye aykırı görülerek yazarı hakkında kovuşturma açıldı, beraat etti),
  • "Arka Sokak" (1956),
  • "Kardeş Payı" (1958 Sait Faik Öykü Armağanı, basımı 1957),
  • "Babil Kulesi" (1957),
  • "Dünyada Harp Vardı" (1963),
  • "İşsiz" (1966),
  • "Önce Ekmek" (1969 Sait Faik Öykü Armağanı, Türk Dil Kurumu Ödülü, basımı 1968).
Roman
  • "Baba Evi" (1949),
  • "Avare Yıllar" (1950),
  • "Murtaza" (1952),
  • "Cemile" (1952),
  • "Bereketli Topraklar Üzerinde" (1954),
  • "Suçlu" (1957),
  • "Devlet Kuşu" (1958, "Avare Mustafa" adıyla filme de alındı, 1961),
  • "Vukuat Var" (1959),
  • "Gâvurun Kızı" (1959),
  • "Küçücük" (1960),
  • "Dünya Evi" (1960),
  • "El Kızı" (1960; 1989'da TV dizisi oldu),
  • "Hanımın Çiftliği" (1961; 1990'da TV dizisi oldu),
  • "Eskici ve Oğulları" (1962), "Gurbet Kuşları" (1962),
  • "Sokakların Çocuğu" (1963),
  • "Mahalle Kavgası" (1963),
  • "Kanlı Topraklar" (1963),
  • "Bir Valiz Vardı" (1965),
  • "Müfettişler Müfettişi" (1966),
  • "Yalan Dünya" (1966),
  • "Evlerden Biri" (1966),
  • "Arkadaş Islıkları" (1968),
  • "Sokaklardan Bir Kız" (1968),
  • "Üç Kâğıtçı" (1969),
  • "Kötü Yol" (1969),
  • "Kaçak" (1970).
Oyun
"İspinozlar" (ilk oynanışı 1964, basımı 1965. Daha sonra "Yalova Kaymakamı" adıyla oynandı, 1968) İki öyküsüyle iki romanını da sonradan oyunlaştırdı: "72. Koğuş" (basımı ve oynanışı 1967. Bu oyunuyla o yıl Ankara Sanatseverler Derneği tarafından yılın en iyi oyun yazarı seçildi), "Bekçi Murtaza" (oynandı), "Eskici Dükkânı" (oynandı 1969), "Kardeş Payı" (oynandı 1970).

İnceleme
  • "Senaryo Tekniği ve Senaryoculuğumuzla İlgili Notlar" (1963).
Anı
  • "Nazım Hikmet'le Üç Buçuk Yıl" (1965)
Ailesince düzenlenen Orhan Kemal Roman Armağanı 1971'den beri her ölüm yıldönümünde verilmektedir.

Son düzenleyen Baturalp; 16 Kasım 2016 00:07 Sebep: başlık ve sayfa düzeni
15 Kasım 2016 23:37   |   Mesaj #6   |   
Baturalp - avatarı
MOD Moderatör

Orhan Kemal

Ad:  Orhan Kemal1.JPG
Gösterim: 18
Boyut:  30.3 KB

15 Eylül 1914’te Adana’nın Ceyhan ilçesinde doğdu. 2 Haziran 1970'te yaşamını yitirdi. Toplumsal gerçekçi romanın usta kalemi öykü ve roman yazarı. Asıl ismi Mehmet Raşit Öğütçü. İlk Büyük Millet Meclisi’nde Kastamonu Mebusu olan ve seçildiği Adalet Bakanlığı’ndan 3 gün sonra istifa ettirilip nerdeyse tüm İstiklal Mahkemeleri’nde yargılanan Abdülkadir Kemali Bey’in oğlu. Babasının, 1930’da Ahrar Fırkası'nı kurmak ve gazete çıkarmak yüzünden öldürülme korkusuyla Suriye’ye geçmesi üzerine, ortaokul son sınıfta öğrenimini yarıda bırakmak zorunda kaldı. Bir süre Suriye ve Lübnan’da yaşadı. 1932’de Adana’ya döndü. İşçilik, dokumacılık, ambar memurluğu, katiplik yaptı. 1939'da ilk şiirlerini de yazdığı askerliği esnasında, komünizm propagandası yapmak suçlamasıyla 5 yıl hapse mahkum oldu. Kayseri, Adana ve Bursa cezaevlerinde yattı.

Bursa Cezaevi'nde Nâzım Hikmet'le tanışması yaşamının ve yazarlığının dönüm noktası oldu. 1943'te salıverildikten sonra Adana'ya döndü. Amelelik, sebze nakliyeciliği, Adana Verem Savaş Derneği’nde katiplik yaptı. 1950’de İstanbul’a yerleşti, hayatını yazılarıyla kazandı. 1966'da bir lokantadaki konuşmasında komünizm propagandası yaptığı suçlamasıyla yargılandı, beraat etti. Yaşamının son döneminde Bulgaristan ve Romanya Yazarlar Birliği’nin davetlisi olarak, daha çok da tedavi amacıyla Soyfa'ya gitti. 2 Haziran 1970’te Sofya'da tedavi edildiği hastanede beyin kanamasından öldü. İstanbul’da Zincirlikuyu Mezarlığı'nda toprağa verildi.

Hece ölçüsüyle Kayseri Cezaevi'nden yazıp gönderdiği ilk şiiri "Duvarlar" 1939'da Yedigün dergisinde "Reşad Kemal" imzasıyla yayınlandı. "Raşid Kemali" takma adıyla yazdığı şiirler Yedigün ve Yeni Mecmua'da çıktı. İlk romanı "Babaevi"nin bir bölümünü oluşturan "Balık" öyküsü, Yeni Edebiyat dergisinde 1940'ta yayınlandı. Bundan sonra çalışmalarını öyküde yoğunlaştırdı. "Orhan Kemal" adını ilk kez 1942'de "Yürüyüş" dergisinde yayınlanan şiir ve öykülerinde kullandı. Öyküleri, Varlık, Seçilmiş Hikayeler, Yeditepe başta olmak üzere dönemin tüm dergilerinde yer aldı. Gazetelere tefrika romanlar ve film senaryoları yazdı. Geçimini sağlamak, para kazanmak amacıyla durmadan yazdı. "72. Koğuş, Murtaza, Eskici ve Oğulları, Kardeş Payı" adlı eserleri tiyatroya uyarlandı. Doğrudan oyun olarak 1964'te yazdığı tek eseri "İspinozlar", "Yalova Kaymakamı" adıyla sahnelendi. Öykü ve romanlarında günlük yaşamın değişik yönlerini işledi. Kahramanlarını çoğunlukla sömürülen, yoksul insanlardan seçti. Bu insanların yaşamlarını, sorunlarını, iç dünyalarını yansıtırken kinsiz, sevecen, umutlu bir yaklaşım benimsedi. "Babaevi"nde çocukluk yıllarını, "Avare Yıllar"da gençliğini anlattı. Eserlerinin hemen hepsinde toplumsal yapıdaki çelişkileri ustaca vurguladı. Güçlü gözlem gücüyle, özgün ve yalın anlatımıyla hâlâ çok okunan ve sevilen eserler yarattı. Eselerinde hızlı bir olay akışı ve devingenliğin yanısıra "diyaloglara" ağırlık verdiği dikkat çeker. Sanatının olgun döneminde daha çok Adana yöresindeki toprak ve fabrika işçilerini konu aldı. Çukurova'nın toplumsal ekonomik yapısındaki değişimin yöre halkı üzerindeki etkilerini inceledi. Ailesi 1971'den itibaren adına "Orhan Kemal Roman Armağanı" vermeye başladı.


Eserleri



Öykü:
Ekmek Kavgası 1949, Sarhoşlar 1951, Çamaşırcının Kızı 1952, 72. Koğuş 1954, Grev 1954, Arka Sokak 1956, Kardeş Payı 1957, Babil Kulesi 1957, Dünyada Harp Vardı 1963, Mahalle Kavgası 1963, İşsiz 1966, Önce Ekmek 1968, Küçükler ve Büyükler (ölümünden sonra) 1971.

Öykülerinden yapılan derlemeler Bilgi Yayınevi’nce dört cilt olarak yayınlandı: 1. Yağmur Yüklü Bulutlar 1974; 2. Kırmızı Küpeler 1974; 3. Oyuncu Kadın 1975; 4. Serseri Milyoner/İki Damla Gözyaşı 1976. Arslan Tomson, (ö.s.) 1976; İnci’nin Maceraları (ö.s.) 1979.

Roman:
Baba Evi 1949, Avare Yıllar 1950, Murtaza 1952, Cemile 1952, Bereketli Topraklar Üzerinde 1954, Suçlu 1957, Devlet Kuşu 1958, Vukuat Var 1958, Gavurun Kızı 1959, Küçücük 1960, Dünya Evi 1960, El Kızı 1960, Hanımın Çiftliği 1961, Eskici ve Oğulları 1962 ( Eskici Dükkanı adıyla 1970), Gurbet Kuşları 1962, Sokakların Çocuğu 1963, Kanlı Topraklar 1963, Bir Filiz Vardı 1965, Müfettişler Müfettişi 1966, Yalancı Dünya 1966, Evlerden Biri 1966, Arkadaş Islıkları 1968, Sokaklardan Bir Kız 1968, Üç Kağıtçı 1969, Kötü Yol 1969, Kaçak (ö.s.) 1970, Tersine Dünya (ö.s.) 1986.

Oyun:
İspinozlar 1965, 72. Koğuş 1967

Anı:
Nazım Hikmet’le Üç buçuk Yıl 1965

İNCELEME:
Senaryo Tekniği ve Senaryoculuğumuzla İlgili Notlar 1963

Röportaj:
İstanbul’dan Çizgiler (ö.s.) 1971

Ödülü:
1958 Sait Faik Hikaye Armağanı Kardeş Payı ile
1967 Ankara Sanatseverler Derneği Yılın En İyi Öykücüsü ödülü
1969 Sait Faik Hikaye Armağanı Önce Ekmek ile
1969 Türk Dil Kurumu Öykü Ödülü Önce Ekmek ile

Daha fazla sonuç:
Orhan Kemal

Hızlı Cevap
Mesaj:



Bu sayfalarımıza baktınız mı
paneli aç