Babam - Sayfa 60

BABAM' A

Sponsorlu Bağlantılar

Gel, seninle anacığım, maziyi yadedelim,
Analım babamızı, ruhunu şadedelim,
O, bu masum yuvanın oldu aziz şehidi,
Bu günleri görmeden kara toprağa gitti.
Öttürse borusunu İsrafil bir an için,
Mezarı kıpırdasa, oynasa için için.



Halimize bir baksa, kaldırsa bir başını,
Silse gözlerindeki ıstırabın yaşını,
Kafasında yer alan istifhamlar çözülse,
Bizim için yaptığı bütün gamlar çözülse.
Sükunla toprakları çekse bir üzerine,
Halinden memnun olsa, yatsa tekrar yerine.



Sana şefkat gösterdi masum bir evlat gibi,
Sonra Azrail geldi korkunç bir feryat gibi,
Kasıp kavurdu gitti, onu beraber aldı,
Arkasında hatıra iki zavallı kaldı.
Bürüdü gözlerini korkunç hırçın bir korku,
Gözleri açık gitti, kaderin cilvesi bu.



Bazı ufka dalarım, gözlerini görürüm,
O gözler ki sahibi mezarda bir kötürüm,
Yerinden kıpırdamaz, kolunu kaldıramaz,
Yolumuzda durana vurmak ister vuramaz.
Seneler önümüze ıstıraplar yığardı,
Küçük kalplerimize kasırgalar sığardı.



O göklerden bakardı, bize ilham verirdi,
Biz muvaffak oldukça, güler selam verirdi,
Bugün, hayatımızda mustarip bir sükun var,
Ne kadar ferahlasak, onsuz bize dünya dar.
Ufuktaki gözlerin tahassürü bir sönse,
Ne olurdu Allah' ım, gidenler geri dönse...


SITKI TUNCER

Dön Artık Baba


Sen benden gittin gideli hiçbir şey eskisi gibi değil artık
Ne pazar günlerinin keyfi var nede şakalaşmaların
Aksine Pazar günlerinden nefret ediyorum artık
Seni görüyorum seni hissediyorum aslında
Ama sadece kara toprağın altından
DÖN ARTIK BABA
Babası olan herkesi kıskandığım gibi nefret ediyorum
Onlar babalarına sarılıyorlar
Bende boynun diye mezar taşına gövden diye kara toprağına sarılıyorum
DÖN ARTIK BABA
Cenazende selan verilirken neler hissettiğimi biliyor musun?
Duydun mu feryatlarımı?seni ne kadar çok sevdiğimi duydun mu baba?
Ve şimdi bütün babalardan neden nefret ettiğimi anlıyor musun
Sensiz yaşamaktan bıktım inan bıktım
DÖN ARTIK BABA
Neden apansız gittiğini bir türlü anlamıyorum
Hayat,yaşananlar bir oyun gibi geliyor
Ben oyun oynamayı da unuttum,çocukluğumu da baba
Kırmızı ayakkabılarımı da unuttum,bayram günleri elimi tuttuğunu da
Ben kendimi ben dünyayı unuttum baba
DÖN ARTIK BABA
Senle geçen günlerime mi yanayım yoksa
Sensiz geçecek olan senelerime mi
Hayat bir su misali geçer derdin
Yalan demişin hayat sensiz hiç geçmiyor baba
DÖN ARTIK BABA
Biliyorum ki orda çok mutlusun ya ben...
Hani beni çok seviyordun
Hani ben senin canının cananıydım
Hani ben senin tatlın,büyümeyen bebeğindim
Nerdesin?
DÖN ARTIK BABA
Her akşam kapı çaldığında sen geldin zannediyorum ama her defasında yanılmaktan bıkmıyorum.
Biliyorum ki bir gün sen gelmezsen ben senin yanına geleceğim ama dayanamıyorum
DÖN ARTIK BABA
Gözlerimden düşen her damlada seni akıtıyorum
Seni ne kadar çok sevdiğimi ve özlediğimi anla baba çünkü ağlamaktan hiç vazgeçmiyorum
Hayatım derbeder gibi boşa ve anlamsız geçiyor
DÖN ARTIK BABA
Sözümü tutucam baba
İstediğin gibi çok büyük adam olucam
Bunun karşılında senden tek şey istiyorum
Geri dön ne olur.
Sen benim aklımda her zaman,güler yüzlü,siyah gözlüklü ve kareli ceketli bir yiğit olarak kalacaksın
Bir an olsun seni aklımdan çıkarmayacağıma söz veriyorum
Ve beni orada beklemeni istiyorum
Çünkü çok kısa zamanda yanına geliyorum
Ben sana gelmeden
DÖN ARTIK BABA ..
Sessiz Tan

BABA


Dünyanın düzeni çoktan değişti,
Çalanlar çırpanlar bey oldu baba!
Ar namus kalmadı, suç değil zina,
Nankörlük insanda huy oldu baba!



Unuttu çoğu, giydiği çarığı,
Yağmurlar kapattı birçok yarığı,
Kilise keşişi giymiş sarığı,
Devşirme artıklar soy oldu baba!

Kardeşi kardeşe kırdırır düşman, Onca canlar verdik, olmadık pişman, Ezilen zayıftır, ezense şişman, Köşe başları hep pay oldu baba!

Çiftçinin elinde kaldı yabası,
Efendinin şimdi yanmaz sobası,
Göçe zorlandı on çocuk babası,
Kentte varoşlarda oy oldu baba!



İşçinin, memurun hali çok beter,
Bordroyu almadan maaşlar biter,
Ay başı gelince bizi kim tutar,
Maaşlı kaçmaktan tay oldu baba!



Fakir ot toplayıp yiyor yayladan,
Et gıdası gelir komşu Leyla’dan,
Gözümüz doydu İstanbul Layla’dan,
Yemeğimiz simit, çay oldu baba!



Çağ atladık sen öldükten bu yana,
Medeni olduk boyana boyana,
Küpeyi takan o yana, bu yana,
Gece bayan, gündüz bay oldu baba!



Okula yolladık oğlanı kızı,
Kayboldu sokakta bulunmaz izi,
Bu gençlerin hali içimde sızı,
Kurtlar sofrasına mey oldu baba!



Uğur oğlun için sözün vasiyet,
Bıraktığın gibi hala vaziyet,
Soyundan eksilmez asla haysiyet,
Sözlerim ok, dilim yay oldu baba!


UĞUR YENİLER

Ağlama Baba

Baş ucuma dikildiğinde ıslanmasın gözlerin,
İçin acımasın ,burkulmasın yüreğin
Yokum diye yanında olamıyorum diye
İlk defa bugün ağlama Baba…
İçindeki acım dinmez biliyorum
Biliyorum bitmez hasretim,
Kalbinde taşınması zor bir özlemim.
Ama yinede Sen bu gün ağlama Baba…..
Ben huzurluyum,mutluyum,
Bu gün gülmen tek arzum
Rahat olsun artık yüreğin
Nolur bugün ağlama Baba…..
Seni düşünmeden emanet ettiğim
Beklide ruhumu taşıyan
Sözlerinde beni bulacağın
‘Hani şu küçük evler Cüce evi ‘ diye
lakap takan,
Yeryüzünde biri var artık
Gözleri tıpkı ben gıbı bakan
Ama nolur bügün ağlama Baba……
Tutmasada benim yerimi
Dindiremesede içindeki hasretimi
Hissediyorum O ben gibi sevecek seni
Sımsıcak ısıtacak tertemiz sevgisi yüreğini
Ama nolur bugün ağlama Baba…….
Biliyormusun; yeni bir arkadaşım oldu dün
İsmi Rüya
Yeni geldi ama oda çok mutlu burada
Canını acıtan iyneler ,derdini anlamayan beyaz önlüklüler,
Yok diye,
Benim şimdi gitmem lazım , arkadaşımla
Uçurtma uçuracağız uzun uzun çayırlarda
Gökyüzünün o sonsuz boşluğunda,
Hadi gel bugün ağlama Baba……..
Sen benim EMANETİMSİN O GÖK GÖZLÜ KIZA…..









Nesli Tezcan

Sığmazsın bilirim bir kaç mısraya,
Anlatmak isterim seni dünyaya,
Acelen neydiki uçtun semaya,
Mezar'ının başında ağlarım baba,

Gururu sevgiyi senden öğrendim,
Mis gibi kokunu özledim baba,
Bu kadar genç yaşda ölmemeliydin,
Hasretin ciğerimi deliyor baba,

Bu kadar acıya nasıl dayandın,
Sabırlı olmayı öğrettin baba,
Bu koca dünyaya neden sığmadın,
Geride bıraktın bizleri baba,

Hastane yolları kaderin oldu,
Yanında biz varız üzülme baba,
O kanser illeti ecelin oldu,
Mevladan ümitler kesilmez baba,

Sen gittin kimsemiz kalmadı şimdi,
Bizi terketmeye hakkın yok baba,
Dostum dediklerin düşmandır şimdi,
İyiki namerdi görmedin baba,

Ağlarım gizlice sensiz günlerde,
Faydasız bilirim ağlamak baba,
Yaşamak isterdin sende bizlerle,
Sensizken mutsuzuz inanki baba,

Siğaran elinde kaşların çatık,
Nasılda sevdiğini gizlerdin baba,
Bir dilim ekmeğe soğanı katık,
Çayıda çok fazla severdin baba

Babacığım Seninle

Babacığım seninle,
Evimize can gelir.
Yürek dolusu sevgi,
Bize heyecan gelir.

Babacığım seninle,
Güven dolar evimiz.
Mutlulukla yıkanır,
Sevgiyle yüreğimiz.

Babacığım seninle,
Umutlar kucak kucak.
Doldurur evimizi,
Bizi sarar sımsıcak.

Babacığım seninle,
Apaydınlık yüzümüz.
Huzur bulur seninle,
Gecemiz, gündüzümüz.

Babacığım seninle,
Yarına umutluyuz.
Annemle kardeşlerim,
Seninle çok mutluyuz.

Rıfkı Kaymaz

BABA
Baba olduğun zaman babalığı anlarsın
Yüreğine ateş düşer alev alev yanarsın
Çocuğun hasta olsa için yanar ağlarsın
Babanın ne olduğunu o zaman anlarsın.

Çocuğun hasta olsa doktorlara koşarsın
Sen zamanesin baban ölse bakmazsın
Birgün sende öyle bir evlada raslarsın
Babanın ne olduğunu ozaman anlarsın.

Hep dersin herşey çocuğumun olsun
Onun geleceği için gece gündüz koşarsın
Büyüyünce babanı görmeyesin diye kaçarsın
Aynı şeyler senin başınada gelir anlarsın.

Bir gün gelir bir mezar yeri ararsın
Kaybettiğin babanı o mezara saklarsın
Belkide oturur baş ucunda ağlarsın
Sen babanı kaybettikten sonra ararsın.

Ali Eryılmaz

Odamın ışığı yanıyor bütün gece
Ellerimi dizlerime koyup, ikibüklüm
Bir olağandışılık arayarak
Gördüğüm, duyduğum her şeyde
Öylece oturuyorum;
Güneş parmaklarını sürünceye dek
Koyu bir karanlığa
Bulanmış pencereme...

Bir gece kelebeği
Dolanıyor lambanın çevresinde
Usuldan bir rüzgar esiyor
Yaşlı incir ağacının dallarına yürüyen
Sütün sesini duyabiliyorum
Deniz az uzakta
İç geçiriyor boyuna

Seninle konuşurduk baba
Böyle gecelerde, iki bilge gibi
Karşılıklı bakışarak
Bazı şeyleri kavrayamasam da, dinlerdim
Belki sen de yeni bir şeyler bulurdun geçmişte
O dupduru yüreğini, yılların
Unutulmuş sularına bırakarak.

İşte, bir minder daha koydum yanıma
Henüz sıcak
Sanki yeni kalkmışsın üstünden
Terliklerin şuracıkta, getireyim
Çayı da ocağa koyarım istersen.

Annemse haber bekliyor ruhlardan
Namaz kılarak, tesbih çekerek
Sen olsan
Gülerdin bıyık altından
- Ben gülemiyorum baba!
Ama bir insanı yüreğinde duymak için
Araya bazı kurallar koymaya ne gerek var
Anlayamıyorum, eğilip kalkmaya
Dualar okumaya?

II

Ağır aksak adımlarla yürüyen gece
Bana bir şeyleri anımsatıyor
Boynu uykudan arasıra düşerek
Pencerenin kanatlarına yaslanmış bir anne
Kuytu karanlık bir yolda
Kocasının ayak seslerini arıyor
Bir çocuk, sedirin üstünde
Yüzünü ders kitabına gömmüş
Saate bakıp, geceyi dinleyip
Kitabından bir yaprak çeviriyor.

Sessizliğin sığınaklarına gömülmüş evlerde
Yanan tek tük ışıklar var
Bekçi düdükleri
Birbirlerine selam yolluyor
O daracık sokakların ardından
Bir vukuat yok
Asayiş berkemal!

Sokakta biri bağırsa
Sanki tavan çökecek
Kadınla çocuğun üstüne...
Bu sokak ne zaman çınlar
Belli belirsiz ayak sesleriyle?
Bu kapı ne zaman çalınır?
Anne, görevini yapmış biri gibi
Usul usul kalkar yerinden
Çocuk ne zaman sıçrar?

Açılır kapı, girersin içeri
Yüzünde sarhoşlara özgü
Tuhaf bir gülümseme
Kaldırıverirsin omzuna beni
Sorarım:Baba niye geç kaldın böyle?
Eski bir türküyle
Kesersin sözümü...

III

Pijamalarını giydirdik
Sigaralarını, çamaşırlarını, terliklerini
Doldurduk bir çantaya
Saate baktım: Sabah yedibuçuk
Gözlerini tavana dikmiş öylece duruyordun
Arasıra bakışların
Usulca kayıyordu bana
Ben henüz öğrenmemiştim
Hasta babayı üzmemek için
Gülümser görünmeyi..
Kardeşlerimin ağlayışlarını duyuyordum
Yandaki odadan
- Sen de duyuyordun
Bir şeyler söylemek istedin, konuşamadın
Bir yudum su içtin
İskemlenin üstündeki bardaktan
Sonra sessizce devirdin başını yastığına
Göstermek istiyordun sanki
Çok önceden öldüğünü..

Az sonra aniden patladı kapıda
Bir cankurtaran düdüğü...

IV

Akşamdır. Güneş uyuklar evlerin çatılarında
Tasını tarağını toplayıp
Gitmeye hazırlanan
Bir gezgindir sanki
Hoşçakal demek için son bir kez uzanır
Gözlerini uzaklara bağlayıp
Pencereden dışarıya bakan çocuğa.

Akşamdır. Babalar ellerinde ekmeklerle
Yürürler kaldırımlarda.
Genç bir oğlan
Ağacın altında şiir okur sevgilisine
Camları titreterek
Bir kamyon geçer sokaktan.

Akşamdır. Çocuklar elele tutuşup
Dönerler artık okullarından...

...Çalar kapı
Görünür annenin sapsarı yüzü
Binlerce kanadı kırık kuş o sıra
Uçmaya çalışırlar kentin üstünde
Bağırırlar:
- Baba öldü!

V

Baba bana yürüdüğün
O yolları göster
Baba bana dünyanın
Yüreğine inen geçidi

Baba durursam azarla
Tökezlersem kaldır beni

Toprağa süre süre
Arıttım yüreğimi
Ellerim kanıyor bak
Isırganlar yolmaktan
Sesim nasıl da kısık
Nehirlerin kaynağında
Durup da bağırmaktan
Baba bana yaşamın
Çekirdeğini göster
Baba bana bu yolun
Sonundaki çiçeği

Güneş giriyor koluma
Ömrüm çağırdı beni
Bu yolda yürürüm ben

Baba şarkılarıma küfret
Bir gün eğer dönersem!

VI

Senin düşlerin baba, bende
Bir ad buluyor kendine
Birbiri ardına ekleniyor sözcükler
Nemli duvarlarında kentin
Deniz köpüğü ve tuzdan dilleriyle..

Senin bakışların baba, bende
Sürüyor, filizleri gibi mutsuzluğun
Uzaklara bakan binlerce göz
Ufkun ardını kolluyor boyuna
Güneşin vurulduğu yerde boynunun.

Senin ölümün baba, bende
Bir anafora kapılarak
Yeniden doğuma dönüşüyor
Köklerini toprak altında saklama
Baba, oğlun daha yaşıyor...

VII

Bu şiirleri toprağa gömeceğim
Sözcükleri tohum olacak
Çiçekler fışkıracak topraktan
Sevgilerin dal olacak baba
Uzanacaksın uzaktaki bir ışığı yakalamak için
Işık köklerine dolacak bir gün
Yorgunluğun o çiçekleri sulayan
Koca bir nehir olacak
Baba, acıların sürgün..


Ahmet Erhan