-Z- Harfi İle Başlayan Kelimeler - Sayfa 18

ZAYA a. (ar. zay 'dan za/a). Esk
1. Terk edilmiş yer.
2. Gelir getiren bina.
3. Tarla, çiftlik.

ZAYA a. (ar. zaya') Esk. Elden çıkma, kaybolma.

ZAYİ sıf. (ar. ziyS”dan zSy'Y).
1. Yitmiş, kaybolmuş olan; yitik, kayıp.
2. Yok olmuş, elden çıkmış; mahvolmuş.
3. Boş, işe yaramaz; yararsız.

a. 1. Kaybolma, yitme.
2. Zayi etmek, yitirmek, kaybetmek. || Zayi olmak, yitmek, kaybolmak. || Zayiinden vermek, kaybolan bir belgenin yerine yenisini vermek.

ZAYİÇE a. (ar. zeyc'den fars. zSyiçe). Esk.
1. Yıldızların belli zamanlardaki yerlerini, konumlarını gösteren çizelge.
2. (Birinin) zayiçesine bakmak, yıldızlara bakarak bir kimsenin geleceğini okumak.

ZAZEN a. (japonca zazen, oturur durumda düşünceye dalmak). Japon Soto taritatınca uygulanan zen tipi. (Bu okula göre düşünceye dalma [murakebeye varma] sakin bir odada, yere bağdaş kurup bel ve baş dik tutularak, ağır ve düzenli bir ritimle soluk alınarak, gözler açık durumda, eller üst üste konarak zihni her türlü arzudan uzaklaştırıp gevşek bir dikkat içinde yapılmalıdır. Bu tip düşünceye dalmayı, Japonya'ya Soto tarikatının kurucusu ünlü Zen üstadı Şoyo Daişi XIII. yy.'da sokmuştur.)

ZE a. (ar. ze). Arap abecesinin on birinci, osmanlı abecesinin on üçüncü harfi. Ebcet hesabında 7 sayısının karşılığıdır.

ZEAKSANTİN a. (fr. zöaxanthine'den). Org. kim. /3-karotenden türeyen ve mısırın sarı pigmentini oluşturan C„H«0, formüllü dialkol.

ZEATİN a. (fr. zĞatine). Biyokim. Başlangıçta mısırdan çıkarılan sitokinin.